Ουκρανία: Πώς η στρατιωτική εμπλοκή της Ευρώπης αλλάζει τα δεδομένα για τη Ρωσία

Η ευρωπαϊκή στρατιωτική στήριξη στην Ουκρανία, η νέα στρατηγική απέναντι στη Ρωσία και ο κίνδυνος ευρύτερης σύγκρουσης με επέκταση του πολέμου

Από τη στρατιωτική παρέλαση για την εθνική εορτή της 14ης Ιουλίου στο Παρίσι, παρουσία του προέδρου της Ουκρανίας Β. Ζελένσκι ©ΑΠΕ

Η Ευρώπη αναλαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερο βάρος στη στήριξη της Ουκρανίας, καθώς οι ΗΠΑ περιορίζουν τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο. Το έδειξε η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις αρχές του μήνα, το έδειξε και η συνάντηση της λεγόμενης «συμμαχίας των προθύμων» στο Παρίσι και την παρέλαση για την Ημέρα της Βαστίλης. Εξελίξεις που δείχνουν ότι μεταβάλλονται οι ισορροπίες του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά ταυτόχρονα αυξάνουν τον κίνδυνο μιας ευρύτερης εμπλοκής και σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Ο έντονος συμβολισμός υπέρ της ευρωπαϊκής άμυνας και της στήριξης προς την Ουκρανία ήταν παραπάνω από εμφανής στο Παρίσι στη στρατιωτική παρέλαση για την εθνική εορτή της 14ης Ιουλίου. Η διοργάνωση ήταν από τις μεγαλύτερες των τελευταίων ετών, με συμμετοχή στρατιωτικών από 35 χώρες, δεκάδων αεροσκαφών, ελικοπτέρων και τεθωρακισμένων.

Περισσότεροι από 50.000 πολίτες και 25 ηγέτες κρατών και κυβερνήσεων παρακολούθησαν την παρέλαση στα Ηλύσια Πεδία, παρουσία του Εμανουέλ Μακρόν, του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, του Φρίντριχ Μερτς, του Ντόναλντ Τουσκ, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Κιρ Στάρμερ.

Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η παρουσία 25 Ουκρανών στρατιωτικών, τους οποίους ο Γάλλος πρόεδρος χαρακτήρισε σύμβολο θάρρους και αλληλεγγύης. Στην παρέλαση συμμετείχε και ελληνικό άγημα, ενώ μαχητικά Rafale της Πολεμικής Αεροπορίας πέταξαν μαζί με γαλλικούς σχηματισμούς. Συνολικά παρέλασαν 6.700 στρατιώτες, 98 αεροσκάφη, 31 ελικόπτερα και 315 στρατιωτικά οχήματα.

Ουκρανία: Η Ευρώπη αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στον πόλεμο

Η εικόνα από τοΠαρίσι μιλά από μόνη της. Ενώ η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με ακραία κύματα καύσωνα και τις οικονομικές συνέπειες των διεθνών κρίσεων, στα ανατολικά της σύνορα ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται σε μια νέα και περισσότερο ασταθή φάση, με την Ευρώπη να φιλοδοξεί να παιξει ρόλο, παρά τις διαφοροποιημένες προσεγγίσεις.

Σε αντίθεση με τη σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, όπου η ευρωπαϊκή επιρροή παραμένει περιορισμένη, στην ουκρανική κρίση η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Βρετανία έχουν εξελιχθεί στους βασικούς υποστηρικτές του Κιέβου. Η μεταβολή αυτή συνδέεται και με τη στρατηγική του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επιδιώκει να μεταφέρει μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την ευρωπαϊκή ασφάλεια στις ίδιες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Μέχρι πριν από λίγους μήνες, ο πόλεμος χαρακτηριζόταν από μια παρατεταμένη μάχη φθοράς. Η Ρωσία αξιοποιούσε την υπεροχή της σε ανθρώπινο δυναμικό, αεροπορική ισχύ και στρατιωτικό εξοπλισμό για να προωθείται σταδιακά στην περιοχή του Ντονμπάς, πληρώνοντας ωστόσο ιδιαίτερα υψηλό τίμημα σε απώλειες.

Τα δεδομένα, όμως, άρχισαν να αλλάζουν χάρη στη σημαντική πρόοδο της Ουκρανίας στη χρήση προηγμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Τα drones πρώτου προσώπου (FPV), τα οποία καθοδηγούνται μέσω οπτικών ινών και είναι δύσκολο να παρεμβληθούν ηλεκτρονικά, έχουν ενισχύσει σημαντικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες των ουκρανικών δυνάμεων.

Η τεχνολογία αυτή επέτρεψε στο Κίεβο να αντισταθμίσει εν μέρει τις ελλείψεις σε στρατιωτικό προσωπικό, περιορίζοντας τον ρυθμό της ρωσικής προέλασης. Παράλληλα, τα drones μεγαλύτερης εμβέλειας κατέστησαν δυνατές επιθέσεις εκατοντάδες χιλιόμετρα μέσα στο ρωσικό έδαφος, πλήττοντας διυλιστήρια, στρατιωτικές εγκαταστάσεις και κρίσιμες υποδομές.

Οι επιθέσεις αυτές είχαν και έντονο συμβολικό χαρακτήρα. Επηρέασαν τον εορτασμό της Ημέρας της Νίκης στη Μόσχα, ενώ προκάλεσαν προσωρινές δυσλειτουργίες στις συνδέσεις με την Κριμαία. Ακόμη και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν παραδέχθηκε ότι οι ουκρανικές επιθέσεις δημιούργησαν προβλήματα στον εφοδιασμό της χώρας με καύσιμα.

Ουκρανία και Ευρώπη: Η στρατιωτική συνεργασία βαθαίνει

Η ευρωπαϊκή εμπλοκή δεν περιορίζεται πλέον στην παροχή οικονομικής βοήθειας ή οπλικών συστημάτων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί με περίπου 90 δισ. ευρώ την ανάπτυξη της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας, ενώ μέρος της παραγωγής μεταφέρεται ήδη σε χώρες όπως η Γερμανία, η Βρετανία και η Δανία. Στόχος δεν είναι μόνο η ενίσχυση της ουκρανικής άμυνας, αλλά και η αξιοποίηση της τεχνογνωσίας που έχει αποκτήσει η Ουκρανία στον τομέα των drones και των όπλων ακριβείας.

Η μεταφορά αυτής της εμπειρίας επηρεάζει ήδη τα ευρωπαϊκά αμυντικά δόγματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο σχεδιάζει την προμήθεια νέων πλοίων ειδικά σχεδιασμένων για επιχειρήσεις με μη επανδρωμένα συστήματα, σηματοδοτώντας τη μετάβαση σε μια νέα εποχή στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Πέον η Ευρώπη επιταχύνει την αναμόρφωση των αμυντικών της δυνατοτήτων, με τα drones να εξελίσσονται σε βασικό πυλώνα της νέας στρατιωτικής στρατηγικής. Οι επενδύσεις στρέφονται ολοένα και περισσότερο στα μη επανδρωμένα συστήματα, τα οποία θεωρούνται καθοριστικά για το μέλλον της ασφάλειας της ηπείρου.

Οι πρόσφατες κινήσεις αποτυπώνουν τον ρυθμό της αλλαγής. Το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε νέα πρωτοβουλία για τα drones, η Βρετανία διέθεσε δισεκατομμύρια λίρες για μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τεχνολογίες αντιμετώπισής τους, ενώ η Γερμανία προχώρησε στην προμήθεια 50.000 drones για την Ουκρανία.

Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια ευρύτερη αλλαγή στον σύγχρονο πόλεμο, όπου τα drones, η τεχνητή νοημοσύνη, το λογισμικό, ο ηλεκτρονικός πόλεμος και οι ασφαλείς επικοινωνίες αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η νέα ευρω-στρατηγική για την Ουκρανία και οι κίνδυνοι

Οι πρόσφατες επιτυχίες της Ουκρανίας έχουν ενισχύσει την αισιοδοξία σε αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπου η συζήτηση επικεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στην ανάγκη αύξησης των αμυντικών δαπανών και στην περαιτέρω στρατιωτική υποστήριξη του Κιέβου.

Ωστόσο, αρκετοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η νέα αυτή στρατηγική ενέχει σοβαρούς κινδύνους. Επιθέσεις σε στρατηγικές εγκαταστάσεις μιας πυρηνικής δύναμης, όπως η Ρωσία, δεν έχουν ουσιαστικό ιστορικό προηγούμενο μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Η Μόσχα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική στρατιωτική υπεροχή, ενώ παράλληλα ενισχύει τις δικές της δυνατότητες στον τομέα των drones και συνεχίζει να αξιοποιεί την αεροπορική της ισχύ για επιθέσεις στις ουκρανικές γραμμές άμυνας και στις μεγάλες πόλεις.

Το βασικό ερώτημα είναι εάν η Ρωσία θα συνεχίσει να περιορίζει τις επιχειρήσεις της εντός της ουκρανικής επικράτειας ή αν θα επιλέξει να απαντήσει πλήττοντας υποδομές και κέντρα εφοδιασμού που βρίσκονται σε ευρωπαϊκές χώρες και υποστηρίζουν την ουκρανική πολεμική προσπάθεια.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα σηματοδοτούσε μια εξαιρετικά επικίνδυνη κλιμάκωση, προειδοποιούν ήδη αναλυτές σε διεθνή media, μεταφέροντας τη σύγκρουση πέρα από τα ουκρανικά σύνορα και φέρνοντας την Ευρώπη αντιμέτωπη με μια άμεση αντιπαράθεση με τη μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη του κόσμου.

Καθώς η ευρωπαϊκή εμπλοκή βαθαίνει και οι ΗΠΑ εμφανίζονται λιγότερο πρόθυμες να διαδραματίσουν τον ρόλο που είχαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι κυβερνήσεις της Ευρώπης καλούνται να σταθμίσουν προσεκτικά τα οφέλη και τους κινδύνους της στρατηγικής τους. Το διακύβευμα δεν αφορά πλέον μόνο την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά συνολικά την εμπλοκή και ασφάλεια της ευρωπαϊκής ηπείρου.