*** Μπορεί Μαξίμου και Πειραιώς να δουλεύουν προεκλογικά με τη λογική της «μιας κάλπης», αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού τους γνωρίζουν ότι θα υπάρξει και δεύτερη. Όποτε και αν προκηρύξει εκλογές ο Μητσοτάκης. Η προοπτική της αυτοδυναμίας «με την πρώτη» είναι σχεδόν αδύνατη.
*** Ποια είναι, λοιπόν, η βασική στρατηγική φιλοσοφία της ΝΔ; Η προφανής. Δηλαδή να ανεβάσουν όσο μπορούν το ποσοστό τους την πρώτη Κυριακή, ώστε εν όψει της δεύτερης να πολώσουν τόσο το κλίμα, ώστε να εξαφανίσουν, αν είναι δυνατόν, τους μικρούς.
*** Με δυο λόγια, στοχεύοντας στην αυτοδυναμία στις δεύτερες κάλπες, θα επενδύσουν πολύ στην επιστροφή του Τσίπρα (και ό,τι αυτός συνεπάγεται, παρά το rebranding), για να φτάσουν στις παρυφές του 36% και του 37%.
*** Η πόλωση, δε, θα είναι τέτοια που δεν θα αφήσει κανέναν ανεπηρέαστο. Τόσο αριστερότερα (ΠΑΣΟΚ) όσο και δεξιότερα της ΝΔ (Σαμαράς, Λατινοπούλου, Ελληνική Λύση). Το πιθανότερο δε είναι ότι ανάλογη στρατηγική χαράσσεται και στην ΕΛΑΣ. Από την ίδια αφετηρία και με τις ίδιες απολήξεις, αν το καλοσκεφτείτε.
*** Στη Χαριλάου Τρικούπη, όπως ίσως θα γνωρίζετε, έχουν μια αλλεργία στις δημοσκοπήσεις και στα γκάλοπ. Με δυο λόγια, αμφισβητούν ανοικτά τα αποτελέσματά τους. Προφανώς, επειδή τους εμφανίζουν χαμηλά. Ανθρώπινο είναι (δεν ξέρω αν βέβαια αν είναι και λογικό, αλλά τέλος πάντων).
*** Όπως ανθρώπινη αντίδραση είναι και η αναζήτηση εναλλακτικών μετρήσεων, ειδικά όταν τα αποτελέσματά τους είναι ενθαρρυντικά για το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του. Υπάρχουν και τέτοια; Ναι, είναι η απάντηση, αν αναρωτιέστε.
*** Για παράδειγμα, πήραν πολύ τα πάνω τους ψυχολογικά όταν πληροφορήθηκαν το πολύ καλό (διψήφιο) ποσοστό θεαματικότητας που έπιασε ο Νίκος Ανδρουλάκης στην τελευταία τηλεοπτική συνέντευξή του. Στον Νίκο Χατζηνικολάου και στον AΝΤ1 για την ακρίβεια.
*** Το ακόμα πιο ενθαρρυντικό στοιχείο; Το ποσοστό ήταν ακόμα μεγαλύτερο στα δυναμικά κοινά.
*** Η ατάκα του Κυριάκου Μητσοτάκη στις δηλώσεις του, μετά το τέλος της τελευταίας συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, σχετικά με τις υποδείξεις που δεν κάνει για τα εξοπλιστικά προγράμματα τρίτων χωρών, αλλά και τις υποδείξεις που δεν δέχεται για τα δικά μας, έχει ουρά. Ενδιαφέρουσα, θα προσθέσω.
*** Νομίζω ότι αποδέκτης του δεύτερου σκέλους του μηνύματος που εξέπεμψε ο πρωθυπουργός από την τουρκική πρωτεύουσα είναι οι ΗΠΑ. Κι αυτό γιατί, απ’ όσο μαθαίνω, οι Αμερικανοί πιέζουν την Αθήνα για να εξασφαλίσουν ακόμα μεγαλύτερο μερίδιο από το ελληνικό εξοπλιστικό πρόγραμμα.
*** Και η Αθήνα εύλογα φαίνεται να απαντά: Από τη στιγμή που δείχνεις να εναγκαλίζεσαι τόσο σφιχτά με τους Τούρκους, εμένα τι με θέλεις; Στη βάση της λογικής ότι όλα στη ζωή έχουν ένα κόστος.
*** Και μια και ο λόγος στα εξοπλιστικά προγράμματα και Τουρκία, να προσθέσω εδώ και κάτι ακόμα που μαθαίνω μέσω των κατάλληλων ελληνικών καναλιών. Λοιπόν, η Άγκυρα συνεχίζει να υπογράφει σωρηδόν διμερείς αμυντικές συμφωνίες με ευρωπαϊκές χώρες. Ξεπερνώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τον σκόπελο του αποκλεισμού της από το SAFE.
*** Πολλές από αυτές τις συμφωνίες υπογράφηκαν κατά τη διάρκεια της έκθεσης Defence Industry Forum, που έγινε στη γειτονική χώρα, παράλληλα με τις εργασίες της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.
*** Βλέπετε, οι Τούρκοι πρόσφεραν full service σε όλα τα επίπεδα. Το ζητούμενο, βεβαίως, είναι τι απ’ όλα αυτά θα υλοποιηθεί στο τέλος της ημέρας.
