Εβδομάδα ΑΙ για τον πρωθυπουργό
Αν δεν είχα τον πνευματικό μου εκεί στον Άγιον Όρος, προκειμένου να σπεύσω να τον ρωτήσω σχετικά με τις γιορτές της εβδομάδας, χωρίς δεύτερη σκέψη θα πίστευα ότι από σήμερα διανύουμε τη Μεγάλη της ΑΙ εβδομάδα. Δεν θα μπορούσα να εξηγήσω διαφορετικά το γεγονός ότι σήμερα και αύριο ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα ασχολείται μόνο με θέματα τεχνητής νοημοσύνης, αυτά δηλαδή που απασχολούν τη θεία μου από τα Χανιά, κάτι περίεργους αγρότες και σίγουρα τους ταξιτζήδες, τους ένστολους και γενικώς το ευρύ κοινό. Ο αρχηγός Κυριάκος θα βρεθεί το πρωί στο Λαύριο, ενώ αύριο θα εγκαινιάσει το «σπίτι» της ΑΙ μαζί με τους Σκέρτσο, Θεοδωρικάκο και Καλαφάτη. Πάντως, με κάτι τέτοια (εκτός από κάτι άλλα), τείνω να πιστέψω ότι εσχάτως η κυβέρνηση λειτουργεί κάπως σαν ΑΙ. Είναι αυτό που θα λέγαμε παλιότερα «στον κόσμο τους».
! Πάντως, εκτός από τα εγκαίνια με αφορμή την εκεί παρουσία του, και αναφέρομαι σε αυτήν του Λαυρίου, ο πρόεδρος Μητσοτάκης σκοπεύει να πιει ένα καφεδάκι με πολίτες. Αυτά τα ωραία που κάνει το τελευταίο διάστημα όταν αποφασίζει να βγει από το γραφείο του.
Η Γαλλία βολεύει τον Μητσοτάκη
Παρακολουθώντας από την άλλη άκρη του Ατλαντικού τα όσα συμβαίνουν στη Γαλλία, δεν ξέρω πώς πέρασε από το μυαλό μου ότι εκτός από τους Τσίπρα και Ανδρουλάκη, εσχάτως για το καλό του Μητσοτάκη «δουλεύει» και ο Μακρόν. Και το γράφω αυτό, αφού δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι ένας κόσμος (αυτός που κινείται στη δεξαμενή του 40%) φοβάται και στο τέλος συσπειρώνεται στην ηγεσία του. Επειδή, όπως και να το κάνουμε, ο αρχηγός Κυριάκος εκπέμπει μια ασφάλεια στο γενικότερα ασταθές περιβάλλον, έχω τη βεβαιότητα πως τα όσα διαδραματίζονται γύρω μας στο τέλος λειτουργούν ενισχυτικά ως προς τον στόχο της τρίτης (κυβερνητικής) θητείας.
Θα τα ξαναπούν
Αν έπρεπε να βάλουμε σε έναν δημοσιογραφικό τίτλο το συμπέρασμα από τη Σύνοδο Κορυφής της περασμένης εβδομάδας, αυτός θα ήταν «συμφώνησαν να τα ξαναπούν». Και αυτό γιατί οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν κατέληξαν σε συμφωνία για κανένα από τα φλέγοντα ζητήματα. Από τον προϋπολογισμό της ΕΕ μέχρι την ενέργεια και την Κοινή Αγροτική Πολιτική, οι επικεφαλής των 27 κρατών-μελών τελικά δεν τα βρήκαν σε κανένα ζήτημα. Το ότι αυτό είναι κακό για την ΕΕ συνολικά και για κάθε χώρα ξεχωριστά, είναι προφανές και αυτονόητο. Ωστόσο, δεν πρόκειται για μια πρωτοφανή, ούτε για μη αναστρέψιμη κατάσταση. Από τη μικρή μου εμπειρία εγώ θα πω ότι έστω και στο «και πέντε», η Ευρώπη βρίσκει την άκρη της. Και αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ των χωρών που έχουν «κάνει τα κουμάντα τους», τόσο δημοσιονομικά όσο και διπλωματικά. Και αυτήν τη φορά η Ελλάδα βρίσκεται σε αυτό το «γκρουπ» κρατών, κάτι το οποίο δεν μπορεί παρά να πιστωθεί στον πρόεδρο Μητσοτάκη.
Το ελληνικό συμπέρασμα για τα συμπεράσματα
Ανατρέχοντας στα συμπεράσματα της Συνόδου, αναμφίβολα το γεγονός ότι παραμένει στο τραπέζι των συζητήσεων η πρόταση Μητσοτάκη για περισσότερο δημοσιονομικό χώρο αποτελεί μια πρώτη νίκη της ελληνικής πλευράς. Επειδή δεν είμαστε όλοι εξοικειωμένοι με την ευρωπαϊκή ορολογία, θα προσπαθήσω να το πω με απλά λόγια. Η Ελλάδα ζητεί την άδεια να ξοδέψει περισσότερα δικά της χρήματα για να στηρίξει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, εν όψει του χειμώνα. Ποια είναι η εναλλακτική; Να βάλει έναν επιπλέον φόρο και αυτά τα χρήματα που (προσδοκά ότι) θα εισπράξει, να τα δαπανήσει σε επιπλέον μέτρα. Είναι αυτό μια εύκολη διαδικασία; Όχι. Δεν είναι, όμως, ούτε αδύνατη ούτε κάτι που συμβαίνει σπάνια. Θυμηθείτε τη ρήτρα διαφυγής για την άμυνα, ή ακόμα και το ίδιο το Ταμείο Ανάκαμψης. Όλα αυτά ήρθαν με επιμονή, αξιοπιστία, μεθοδικότητα και συμμαχίες που έχτισε ο Έλληνας πρωθυπουργός. Και επειδή η Ελλάδα έχει όλα τα δίκια του κόσμου με το μέρος της στο συγκεκριμένο θέμα, κάτι μου λέει ότι όσο θα πλησιάζουμε στον χειμώνα τόσο θα αυξάνονται οι πιθανότητες για καλές ειδήσεις από Βρυξέλλες μεριά.
Το μήνυμα των Βρυξελλών και η δυσφορία των αγροτών
Προβληματισμένος από τα όσα συνάντησε στις Βρυξέλλες επέστρεψε (όπως μου λένε όσοι τον είδαν) ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Βλέπετε, διαπίστωσε ιδίοις όμμασι ότι η συνάντηση των ηγετών της ΕΕ μετατράπηκε σε μια Βαβέλ, που σε τίποτα δεν θυμίζει τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ένωση. Αλλά αυτό που κυρίως τον φοβίζει είναι ένα από τα δύο προβλήματα που επισήμανε – δηλαδή τον κίνδυνο περικοπών για τη στήριξη των αγροτών και την πολιτική συνοχής της ΕΕ. Κυρίως, η εμμονή της Γερμανίας και των βορείων συμμάχων της να ψαλιδίσουν τα κρίσιμα αυτά κονδύλια από τον κοινοτικό προϋπολογισμό μόνο τα χειρότερα προοιωνίζεται. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει καλά ότι, κυρίως σε ό,τι αφορά στους αγρότες, τυχόν συμβιβασμός με δραστική περικοπή των ενισχύσεων θα ξυπνήσει στον αγροτικό κόσμο άσχημες μνήμες και δεν αποκλείεται να έχουμε, στον δρόμο για το τέλος της χρονιάς, νέο γύρο αγροτικών κινητοποιήσεων. Δεν είναι, όμως, μόνο τα μαντάτα των Βρυξελλών, είναι και οι ανησυχητικές εξελίξεις για τον τρόπο πληρωμής των αγροτών για τη χρονιά που φεύγει, που εξελίσσεται σε Γολγοθά. Ήδη τα παράπονα για το περίπλοκο των αιτήσεων διογκώνονται και οι βουλευτές της ΝΔ στην περιφέρεια, ιδιαίτερα στον Θεσσαλικό Κάμπο, γίνονται δέκτες παραπόνων και απειλών ότι τα τρακτέρ σύντομα θα κλείσουν τους δρόμους εάν δεν εξομαλυνθεί η διαδικασία συμπλήρωσης των προϋποθέσεων στην ψηφιακή πλατφόρμα της ΑΑΔΕ. Στο Μαξίμου ήδη έχουν φτάσει εκτιμήσεις ότι ο ένας στους δύο δικαιούχους αγρότες δεν έχει κατορθώσει να ξεπεράσει τα γραφειοκρατικά απαιτούμενα για να εγκριθεί η αίτησή του. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, το αγροτικό είναι μία ακόμη καυτή πατάτα στα χέρια της κυβέρνησης…
Το πάθημα του Κόστα και οι φιλοδοξίες του Κυριάκου
Μια άλλη παράπλευρη εξέλιξη από τα όσα θαυμαστά διαμείφθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών είναι ο βαθύς προβληματισμός του πρωθυπουργού της καρδιάς μας για το ενδεχόμενο μιας «μετακόμισης» σε ευρωπαϊκό πόστο μετά τις εγχώριες βουλευτικές εκλογές – και, θυμίζω, εάν και μόνο εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με κάποιον τρόπο, εκλεγεί για τρίτη πρωθυπουργική θητεία. Δεν είναι μυστικό ότι ένα από τα σενάρια μεταγραφής έχει να κάνει με τη φιλοδοξία του Αντόνιο Κόστα να ανανεώσει τη θητεία του στη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κάπου στα τέλη του 2027. Όμως τα όσα έγιναν την περασμένη Πέμπτη και Παρασκευή στις Βρυξέλλες απέδειξαν ότι πλέον η θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου δεν είναι προνομιακή, αλλά μάλλον… ηλεκτρική καρέκλα. Ο Αντόνιο Κόστα δέχθηκε μπαράζ σφοδρών επικρίσεων από τους περισσότερους ηγέτες, οι οποίοι του χρέωσαν παταγώδη αποτυχία στην προσπάθειά του να επιτύχει συμβιβαστικές λύσεις στο ενεργειακό, αλλά κυρίως στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Κοινώς, πλήρωσε τα σπασμένα των καβγάδων των αρχηγών των κρατών-μελών. Μετά το Βατερλό που υπέστη, έδωσε τροφή για νέα σενάρια, αυτήν τη φορά παραίτησης από το ευρωπαϊκό του πόστο και επιστροφής του στην πολιτική σκηνή της Πορτογαλίας, για να ηγηθεί της προεκλογικής καμπάνιας στη χώρα του, σε δυόμισι χρόνια από τώρα. Το ερώτημα στο ενδεχόμενο αποχώρησης του Κόστα είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ύστερα από όσα έγιναν στις Βρυξέλλες με το «ξύλο» που έφαγε ο Κόστα ως μεσολαβητής για να βρεθούν κάποιοι συμβιβασμοί, διατηρεί το ενδιαφέρον του να αναλάβει ένα πόστο που μυρίζει μπαρούτι.
! Μια και ο λόγος για την Πορτογαλία, στις δημοσκοπήσεις για πρώτη φορά του ακροδεξιό Chenga ισοψηφεί στην πρώτη θέση με τους Σοσιαλιστές.
Ο Σάντσεθ και οι εγχώριοι «ινφλουένσερ ευαισθησίας»
Θα είχε ενδιαφέρον κάποιος να μετρούσε ποιες ευρωπαϊκές χώρες επικαλούνται περισσότερο ως παράδειγμα τα κόμματα της αντιπολίτευσης για να περιγράψουν το δικό τους εναλλακτικό μοντέλο απέναντι στη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Χωρίς να έχω τα σχετικά στοιχεία, θα πόνταρα πέντε ευρώ ότι η χώρα αυτή είναι η Ισπανία του Πέδρο Σάντσεθ. Ο απερχόμενος Ισπανός πρωθυπουργός παρουσιάζεται από τον προοδευτικό κόσμο της χώρας σαν κράμα μεταξύ Φρανσουά Μιτεράν και Ούλοφ Πάλμε. Βέβαια, όσοι τον αποθεώνουν δεν έχουν μπει στον κόπο να εξηγήσουν γιατί η κυβέρνησή του κατέρρευσε πριν από λίγες ημέρες, αφού τα μέτρα που έφερε στη Βουλή για το στεγαστικό «μαυρίστηκαν». Ωστόσο, τα προβλήματα του Σάντσεθ ξεπέρασαν τα σύνορα της Ιβηρικής Χερσονήσου, αφού ήταν μάλλον ο ηγέτης που (πολιτικά μιλώντας πάντα) έφαγε το περισσότερο «ξύλο» στη Σύνοδο Κορυφής, με επίκεντρο τους ανεκδιήγητους χειρισμούς του στο μεταναστευτικό. Κάντε, τώρα εικόνα τους εγχώριους «ινφλουένσερ ευαισθησίας» να εκπροσωπούν την Ελλάδα, έχοντας μιμηθεί τον σύντροφο Σάντσεθ και αφού έχουν πάρει πίσω την αποτυχημένη μείωση του ΦΠΑ. Το φανταστήκατε; Ε, αφήστε το καλύτερα.
Προβληματισμός για Κασιδιάρη
Συνομιλούσα το Σαββατοκύριακο με έναν από τους δυνατούς δημοσκόπους της πιάτσας και αν κατάλαβα καλά, στη δυνητική ψήφο ενδεχόμενο κόμμα από τον Κασιδιάρη σπάει τα ταμεία. Μάλιστα, ο συγκεκριμένος συνομιλητής μου αδυνατούσε να πιστέψει ότι θα απαγορευόταν η συμμετοχή στις εκλογές ενός κόμματος που οι δημοσκοπήσεις θα το εμφάνιζαν πάνω από 10%. Γι’ αυτό και οι δημοσκόποι σκέφτονται σοβαρά να μη δημοσιοποιούν στοιχεία που αφορούν οτιδήποτε που σχετίζεται με τον Κασιδιάρη.
Η γκάφα του «Άρη Παπαδόπουλου»
Παρακολουθώ (έστω και από μεγάλη απόσταση) την αγωνία του συναδέλφου Γιώργου Παπαχρήστου στα «Νέα» όσον αφορά την τύχη του γνωστού δικηγόρου των Αθηνών «Άρη Παπαδόπουλου», ο οποίος μετά τις καταγγελίες και τις επιστολές που μας έστειλε, εσχάτως ξεκίνησε και την αποστολή email. Αν κατάλαβα καλά από τα όσα έγραφε ο Παπαχρήστου, η συγκεκριμένη κίνηση (της αποστολής των μαζικών email) αποτελεί κάτι σαν ολέθριο λάθος, αντίστοιχο με αυτό της Άννας-Μισέλ Ασημακοπούλου. Επειδή, όμως, ο «Άρης Παπαδόπουλος» αγνοείται ως ύπαρξη στον νομικό κόσμο, το συγκεκριμένο λάθος (το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται) μπορεί να αποκαλύψει σύντομα την ταυτότητά του. Τα παραπάνω μου θύμισαν την περιπέτεια που πέρασε ένας φίλος μου που είχε καψουρευτεί. Μη μπορώντας να χωνέψει την απόρριψη, ξεκίνησε μέσω πακιστανικού τηλεφώνου την αποστολή sms. Ύστερα από λίγο την αναβάθμισε (την αποστολή των μηνυμάτων εννοώ), στέλνοντας μηνύματα μέσω email και social media, τόσο προς την πρώην φιλενάδα του όσο και προς τον «διάδοχό» του στην αγκαλιά της καψούρας του. Ο τελευταίος απευθύνθηκε στο ηλεκτρονικό έγκλημα, το οποίο, ψάχνοντας, κατέληξε σε ένα κομπιούτερ, που βρισκόταν (το κομπιούτερ) σε μεγάλο μιντιακό μαγαζί. Επειδή προφανώς και δεν μπορούσαν να εμπλέξουν τον μιντιάρχη, ο φίλος μου αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι ήταν αυτός που έστελνε τα μηνύματα στην πρώην φιλενάδα του. Αν και η λεγάμενη έσπευσε να τον συγχωρέσει, ο «άλλος», που τα είχε πάρει στο κρανίο, ταλαιπωρεί ακόμη και σήμερα τον «κερατούκλη» αποστολέα των μηνυμάτων με κάτι μηνύσεις που έχουν να κάνουν μέχρι και με παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Κλείνω το σημερινό σημείωμα με τη βεβαιότητα ότι ο «Άρης Παπαδόπουλος», όντας καλός νομικός, γνωρίζει τις συνέπειες του νόμου, όταν παραβιάζεις όλα αυτά που απαγορεύεται αυστηρώς να παραβιαστούν. Όπως επίσης θέλω να πιστεύω ότι τα όσα στέλνει, τα στέλνει από το σπίτι του, όχι τίποτε άλλο, για να μην εκθέσει (όπως ο φίλος μου) την επιχείρηση που τον πληρώνει.
Δυσκολεύουν τα πράγματα για Παπασταύρου
Μπορεί ο υπουργός Παπασταύρου να κάνει ότι παρακολουθεί από απόσταση τα όσα διαδραματίζονται πέριξ της Κίμπερλι, ωστόσο έχω την αίσθηση ότι οι Αμερικανοί τον έχουν βάλει για τα καλά στο κάδρο. Μάλιστα, όπως μου λένε, πρόκειται για κάδρα που από την περιγραφή παραπέμπουν σε αυτά που έχει στο σαλόνι η θεία μου, στα οποία έχει βάλει μέσα τον συχωρεμένο τον μπάρμπα μου. Αντιλαμβάνεστε, ωστόσο, ότι είναι άλλο να επικαλείται τα κάδρα η 86χρονη Χανιώτισσα και εντελώς διαφορετικό ο Τραμπ και η παρέα του. Όσο για την πρώην πρέσβειρα, αυτή κι αν δεν λέει τα καλύτερα για τον θεόσταλτο Σταύρο.
Συγκρίσεις
Αν και δεν μου αρέσουν ποτέ οι συγκρίσεις, γιατί ποτέ δεν με βόλευαν, δεδομένου ότι οι περισσότεροι άντρες ήταν πολύ πάνω από το 1,67 (και αναφέρομαι στο ύψος), μπαίνω στον πειρασμό να κάνω μια τέτοια (σύγκριση). Αφορμή, οι δύο μαζώξεις που έγιναν από τους Δένδια και Χατζηδάκη σε απόσταση ολίγων ημερών. Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, η εκδήλωση του υπουργού Άμυνας ήταν τρεις φορές μεγαλύτερη σε όγκο από εκείνη του αντιπροέδρου. Ωστόσο, και οι δύο ήταν μεγάλες για την τρέχουσα περίοδο, που δεν τρελαίνεται ο κόσμος να προσέλθει σε τέτοιου είδους μαζώξεις.
! Ανεξάρτητα, πάντως, από τον όγκο, οφείλω να παραδεχτώ ότι από τις εικόνες που έφθασαν στα μοναδικά ματάκια μου, η εκδήλωση με τους ΟΝΝΕΔίτες του Χατζηδάκη εξέπεμπε μπόλικο συναίσθημα. Εδώ που τα λέμε, μπορεί κανείς να κατηγορήσει για ο,τιδήποτε τον αντιπρόεδρο, για ένα όμως δεν δύναται να πει το οτιδήποτε. Ότι δεν έχει δώσει μάχες για την παράταξη από μικρό παιδί και, κυρίως, ότι δεν έχει ξεχάσει όσους συμπορεύτηκαν μαζί του στα δύσκολα και στα εύκολα της ΝΔ.
Μηχανισμός για τη μετανάστευση
Μεγάλη αίσθηση, οφείλω να παραδεχτώ (αν και δεν έχω καμία όρεξη για τέτοιου είδους παραδοχές), έχει προκαλέσει η αποδοχή της ελληνικής πρότασης για τον μηχανισμό έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση μεταναστευτικών κρίσεων, που εισηγήθηκε ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Στην πραγματικότητα, όπως μου λένε, ήταν το μόνο πράγμα που συμφώνησαν οι 27 κατά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής και αυτό είναι μια σημαντική επιτυχία για τον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό. Όπως με ενημέρωσαν, τη συγκεκριμένη πρόταση την είχε αναπτύξει η Ελλάδα από το καλοκαίρι, μετά τα γεγονότα στη Θέουτα. Αν δεν με απατά η μνήμη μου, το είχε εισηγηθεί ο υπουργός Πλεύρης στον πρωθυπουργό, με τον τελευταίο χωρίς δεύτερη σκέψη να ζητεί από τον πρώτο να προχωρήσει στην επεξεργασία του σχετικού σχεδίου. Στην ουσία τώρα, με αυτόν τον μηχανισμό η χώρα μας οχυρώνεται απέναντι σε εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού. Γενικώς, μαθαίνω ότι ο Πλεύρης έχει κερδίσει την εκτίμηση των ομολόγων του στη Ευρώπη. Η Ελλάδα μειώνει τις ροές, παρά την ένταση στην Κρήτη, αυξάνει τις επιστροφές, μειώνει τις δευτερογενείς ροές και συμμετέχει στη δημιουργία κέντρων κράτησης στην Αφρική. Η σκληρή, άλλωστε, μεταναστευτική πολιτική κερδίζει έδαφος σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Η δημιουργία, όμως, του έκτακτου μηχανισμού με πρόταση του Έλληνα πρωθυπουργού καθιστά πλέον την Ελλάδα τη δύναμη που στρέφει την Ευρώπη σε μια άλλη πολιτική και πρωτοστατεί στη φύλαξη των συνόρων και την αποτροπή των παράνομων μεταναστών.
Φεύγει (τέλος του μήνα) η Κίμπερλι
Παρά τα όσα περί του αντιθέτου γράφτηκαν, εξ όσων πληροφορούμαι, η πρώην πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, όχι μόνο δεν σκέφτεται να μείνει στην Αθήνα, για να περνά τα βράδια της στον Αργυρό, αλλά απεναντίας, ήδη έχει βγάλει εισιτήρια και στις 31 του μήνα επιστρέφει στην Αμερική. Αν τώρα θα επιστρέφει για να δει κάποιους φίλους που έκανε κατά το σύντομο πέρασμά της από την Ελλάδα, εν πολλοίς θα εξαρτηθεί και από τις εξελίξεις.
Άσχημη περίοδος για Αργυρό
Μια και αναφέρθηκα στον Αργυρό (τον γνωστό αοιδό), να σας πω ότι από προχθές βρίσκεται στο Παρίσι, συνεχίζοντας τις διεθνείς εμφανίσεις του, πριν ξεκινήσει να εμφανίζεται στο μπουζουξίδικο που τραγουδά. Με δεδομένα τα όσα έχουν διαδραματιστεί στην πρωτεύουσα της Γαλλίας, δεν θέλω να πιστεύω ότι επιστρέφοντας ο Αργυρός θα πέσει πάνω (με την καλή έννοια) στον Γρηγόρη Μπάκα, που ξημεροβραδιάζεται στο «Ελ. Βενιζέλος», για να τον ρωτήσει πώς είδε τις εξελίξεις στη Πόλη του Φωτός. Βλέπετε, ο γνωστός τραγουδιστής εκτός από τη μουσική δεν ασχολείται με τίποτα άλλο. Αυτό, άλλωστε, το απέδειξε προσφάτως και με την απάντηση που έδωσε όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει τα όσα έχουν γίνει με την Κίμπερλι. Σε λίγο να με θυμηθείτε ότι θα ξεχάσει και τον Βασιλάτο, αν και αυτόν τον θυμάται γιατί εξακολουθεί να διαθέτει χρήμα, γεγονός που εξιτάρει τον Αργυρό.
Το ζήσαμε κι αυτό
Με απόλυτο σεβασμό στον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, έχω αρχίσει να υποψιάζομαι ότι η πρόσφατη αναφορά του στην «ιεραπόστολο του λαϊκού τραγουδιού» Κατερίνα Λιόλιου αδικεί κατάφωρα την καλή τραγουδίστρια. Κι αυτό γιατί η συμπαθής αοιδός με την τέχνη της περιγράφει όχι μόνο τον καημό του λαού, αλλά προφητεύει την πολιτική κατάσταση. Σας τα γράφω όλα αυτά γιατί, βλέποντας τον Λάκη Λαζόπουλο να εκθειάζει τον Αντώνη Σαμαρά, ασυναίσθητα άρχισα να τραγουδώ το προ τριετίας άσμα της συντρόφισσας Κατερίνας «Το ζήσαμε κι αυτό». Αλήθεια σας λέω, είδα το σχετικό απόσπασμα του γνωστού κωμικού και δεν ήξερα με ποιο χέρι να κάνω τον σταυρό μου, που έλεγε και η συχωρεμένη η Μαλβίνα. Αρχικά το απέδωσα στο τζετ λαγκ και ξαναείδα το βίντεο, μήπως δεν κατάλαβα καλά. Αν, όμως, μέχρι και ο σύντροφος Λάκης εγκαταλείπει τον προοδευτικό χώρο, θεωρώντας «αποτυχημένο» το rebranding του συντρόφου Τσίπρα και ποντάροντας τις μάρκες του στο γεροντάκι του Muppet Show, τότε μάλλον οι δημοσκοπήσεις που παίρνουν στα χέρια τους τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι ακόμα χειρότερες γι’ αυτά από τις μετρήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Από «Φιλιππινέζα», ελπίδα
Και αν το πρώτο «καμπανάκι» (ίσως και καμπάνα Μητρόπολης) της μεταστροφής Λαζόπουλου χτυπάει για τον πρόεδρο Τσίπρα, θα έλεγα πως τα ίδια και χειρότερα είναι τα πράγματα για τον Αντωνάκη τον πολιτευόμενο. Και αυτό διότι ο γνωστός κωμικός μπορεί να είδε «το φως το Σαμαρικό», αλλά ξέχασε να μας πει τι απέγιναν όσα καταμαρτυρούσε στον τότε πρωθυπουργό. Και επειδή η κατάρα μου είναι πως δεν μπορώ να ξεχάσω, σας κάνω ένα σύντομο φρεσκάρισμα. «Ρουφάμε και μιλάμε, ρουφάμε και παραμιλάμε», κραύγαζε το 2012 ο σύντροφος Λάκης κατά των τότε συγκυβερνητών Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη. Λίγο πιο μετά, το 2014, χαρακτήριζε «πρωτογενές χρεόνασμα» τις οικονομικές επιδόσεις των Σαμαροβενιζέλων, απαξιώνοντάς τους με τον χαρακτηρισμό «αυτοί οι τόσο μικροί που κυβερνάνε». Όσο για την περίοδο του δημοψηφίσματος, εκεί ο ένοικος του Αλ Τσαντίρι απευθυνόταν στη σημερινή ελπίδα του με τα λόγια «εσένα έτσι και αλλιώς σε απέρριψε ο λαός», ενώ αναφερόμενος στην κυβερνητική αλλαγή του 2015 είχε σχολιάσει για τους δανειστές μας πως «τους πήραμε τις Φιλιππινέζες τους και ξεβολεύτηκαν». Τώρα, πώς το γεροντάκι του Muppet Show έγινε από «Φιλιππινέζα», ελπίδα, είναι κάτι που μόνο ο Λαζόπουλος μπορεί να μας το πει. Επειδή, όμως, όλοι οι δυνητικοί ψηφοφόροι Σαμαρά (που δεν είναι και πολλοί) το 2015 είχαν βρεθεί απέναντι στον σύντροφο Λάκη, το να ακούνε τον πρώην φαν του Τσίπρα να αποθεώνει τον παλαίμαχο Μεσσήνιο δεν αυξάνει τις πιθανότητες να τον ψηφίσουν – το αντίθετο, θα έλεγα.
Υπόθεση Χαϊκάλη
Κλείνω τη σημερινή μου αναδρομή στις «ομορφιές» του συντρόφου Λάκη κατά του προέδρου Σαμαρά με την πιο ωραία ιστορία. Αναφέρομαι, φυσικά, στην περίφημη απόπειρα χρηματισμού του Παύλου Χαϊκάλη. Αν (κάνετε πως) δεν θυμάστε, παραμονές της προεδρικής εκλογής του 2014, ο τότε βουλευτής των ΑΝΕΛ και μετέπειτα υφυπουργός του Τσίπρα για τις συντάξεις (τι έχουμε ζήσει…) είχε καταγγείλει πως ένας τύπος ονόματι Αποστολόπουλος τον είχε πλησιάσει, προσφέροντάς του ανταλλάγματα για να ψηφίσει τον Σταύρο Δήμα. Παραδόξως, η ιστορία δεν αποκαλύφθηκε από τον ίδιο τον Χαϊκάλη, αλλά από τον Λάκη Λαζόπουλο, ο οποίος περιφερόταν στα κανάλια διαφημίζοντας ότι ο ίδιος επεξεργάστηκε το σχετικό υλικό που μαγνητοσκόπησε με το… ρολόι του ο Χαϊκάλης. Φυσικά, αν και η ιστορία αποδείχτηκε ένα μεγαλειώδες φιάσκο, ουδείς είχε το θάρρος να ζητήσει συγγνώμη και να πει ότι έσφαλε. Απλώς, κοιτάξτε κάτι περίεργα πράγματα, ο σύντροφος Λάκης θεωρεί κάποιον που κατηγορούσε για δωροδοκία κατάλληλο «να περιμαζέψει αυτό το πράγμα που γίνεται στη ΝΔ».
Ο χειμαρρώδης (εις διπλούν) Εξάρχου, που τοποθετήθηκε για όλα
Δύο χειμαρρώδεις εφ’ όλης της ύλης συνεντεύξεις, μία σε ξένο μέσο (το εξειδικευμένο σε ενεργειακά θέματα S&P Global Energy) και μία στο ντόπιο protothema.gr και τον συναγωνιστή Ευγενίδη, έδωσε το αφεντικό της AKTOR (και της Atlantic SEE LNG, να μην ξεχνιόμαστε), Αλέξανδρος Εξάρχου. Και στις δύο μίλησε έξω απ’ τα δόντια, εξήγησε τι ακριβώς συμβαίνει με τον Κάθετο Διάδρομο και πώς αυτός ωφελήθηκε (ναι, σωστά διαβάσατε) από τον θόρυβο που ξεσήκωσε η παραίτηση της Γκίλφοϊλ, αλλά και ποιοι επιχειρούν να ναρκοθετήσουν το έργο. Για άλλη μία φορά ο Εξάρχου δεν μάσησε και τα λόγια του για τη στάση της Ευρώπης, που έχει περάσει κάτω από τον πήχη, και όσον αφορά τις πρωτοβουλίες που έχει πάρει για να γίνει πιο ελκυστική η χρήση των υποδομών του Κάθετου Διαδρόμου και όσον αφορά τη σύναψη των μακροπρόθεσμων συμβολαίων που απαιτούνται για να διασφαλιστεί η ροή μεγάλων ποσοτήτων αμερικανικού LNG και να θωρακιστεί η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Γηραιάς Ηπείρου, που εμφανίζεται ιδιαίτερα επισφαλής αυτήν τη στιγμή, εγκλωβισμένη μεταξύ του ρωσοουκρανικού πολέμου και της αναταραχής στη Μέση Ανατολή.
Η παραίτηση Κίμπερλι, το παράπλευρο όφελος για τον Κάθετο Διάδρομο…
Τι είπε, λοιπόν, ο Εξάρχου; Σταχυολογώ μερικές από τις σημαντικότερες επισημάνσεις του: Πρώτον, ότι η εμπλοκή του Ομίλου AKTOR στον Κάθετο Διάδρομο (υπό την ιδιότητα του ενός εκ των δύο μετόχων της Atlantic SEE, με την κρατική ΔΕΠΑ Εμπορίας να είναι ο δεύτερος μέτοχος) χρονολογείται προ του διορισμού και της πολυσυζητημένης άφιξης της Κίμπερλι. Ασφαλώς και το εγχείρημα δεν ήταν ιδέα της Γκίλφοϊλ, αλλά υπήρξε καρπός μακροχρόνιων επαφών με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, στο μέτρο που εξυπηρετεί τη στρατηγική τους στόχευση για αύξηση των εισαγωγών LNG στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη. Μάλιστα, ένα παράπλευρο όφελος του… κουρνιαχτού που ξεσήκωσε η παραίτηση της Γκίλφοϊλ είναι ότι συνέβαλε στο να επιβεβαιώσουν τόσο οι Αμερικανοί (διά στόματος του υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, επί ελληνικού εδάφους) όσο και η δική μας κυβέρνηση (διά στόματος του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού μας, Κυριάκου Μητσοτάκη) τη στήριξή τους στον Κάθετο Διάδρομο.
…κι αυτοί που θέλουν να βάλουν τρικλοποδιές στο έργο
Ο Εξάρχου εξήγησε επίσης και ποιοι δεν θέλουν τον Κάθετο Διάδρομο ως ελληνική πύλη εισόδου αμερικανικού LNG προς την Ελλάδα, «φωτογραφίζοντας» αφενός προμηθευτές που θα προτιμούσαν την όδευση του Διαδρόμου μέσω διαφορετικής χώρας, όπως π.χ. της Τουρκίας (που, αντίθετα με την Ελλάδα, δεν δεσμεύεται από την ευρωπαϊκή απόφαση απαγόρευσης του ρωσικού αερίου), αφετέρου ανταγωνιστικές της Venture Global εταιρείες, μεταξύ των οποίων και μία που όλως τυχαίως και συμπτωματικώς έχει ανοίξει δουλειές με τους Τούρκους.
Κινέζοι και Καταριανοί αγοράζουν αμερικανικό LNG
Όσον αφορά τα μακροπρόθεσμα συμβόλαια αμερικανικού LNG που έχει συνάψει η Atlantic SEE LNG, ο Εξάρχου ξεκαθάρισε ότι οι αγοραστές είναι από το εξωτερικό και δεν υφίσταται καμία δέσμευση του Ελληνικού Δημοσίου για αγορά LNG από την εταιρεία. Όπως εξήγησε, το 100% των ποσοτήτων από τη συμφωνία προμήθειας LNG από τη Venture Global θα αξιοποιηθεί από την Αλβανία και τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, μέσω των δύο δεσμευτικών συμφωνιών που έχουν υπογραφεί, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται συζητήσεις και με άλλες χώρες. Ο ίδιος τόνισε ότι οι ευρωπαϊκές εταιρείες θα πρέπει να εξασφαλίσουν LNG από τις ΗΠΑ μέσω μακροπρόθεσμων συμφωνιών, ακολουθώντας το παράδειγμα όχι μόνο της Atlantic SEE LNG, αλλά και της κρατικής κινεζικής εταιρείας China Gas, της Qatar Energy και της αμερικανικής Conoco Phillips, που προφανώς διαβλέπουν δυσκολίες στην προμήθεια LNG από αξιόπιστους εταίρους, που δεν διαβλέπουν οι Ευρωπαίοι, που τελούν σε κατάσταση «αλόγιστου εφησυχασμού», ενώ οι τιμές του φυσικού αερίου και του ρεύματος στην Ευρώπη είναι «στον Θεό» και οι φόβοι για ελλείψεις μέσα στον χειμώνα πληθαίνουν. Ποια λύση προτείνουν οι Βρυξέλλες; Μα να μειώσουμε τη ζήτηση για ενέργεια… σβήνοντας τα φώτα. Ο Εξάρχου έκανε λόγο για συστάσεις «αφελείς και ανόητες». Θέση που συμμερίζονται και στην κυβέρνηση, έστω κι αν το λένε πιο διπλωματικά, όπως ο Μητσοτάκης, που, αναφερόμενος στη στάση της Κομισιόν, είπε προ ημερών ότι «προφανώς δεν αρκούν οι απλές εκκλήσεις να σβήνουμε τα φώτα ή να καταναλώνουμε λιγότερη βενζίνη. Όταν αλλάζουν οι συγκυρίες, πρέπει να αλλάζουν και οι πολιτικοί χειρισμοί». Κάτι που μέχρι στιγμής δεν το έχουμε δει, πάντως, στην Ευρώπη, που πλέει πλησίστια προς μία (ακόμα) μεγάλη ενεργειακή κρίση, όπως ο Τιτανικός προς το παγόβουνο…
Αμνησία ή… μακάκες
Στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας αντιμετώπισα με χιούμορ την ατάκα Τσίπρα πως «δεν συγκυβέρνησε ποτέ με τη δεξιά». Ωστόσο, επειδή πρέπει να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, ενώπιον Θεού και αναγνωστών οφείλω να πω ότι έσφαλα. Και αυτό γιατί, με αφορμή την υπόθεση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ κατηγόρησε «όλο το υπουργικό συμβούλιο», που έτρεχε να φωτογραφηθεί με την πρώην (πλέον) πρέσβειρα. Ωστόσο, το γεγονός ότι ο ίδιος ο σύντροφος Αλέξης έτρεχε κι αυτός να φωτογραφηθεί μαζί της δείχνει ότι τα πράγματα είναι σοβαρά και είτε ο πρώην πρωθυπουργός πάσχει από αμνησία είτε μας περνάει για… μακάκες, για να θυμηθώ και ένα άλλο ωραίο σκετσάκι του πρώην φίλου του, του Λαζόπουλου. Μάλιστα, στην περίπτωση του προέδρου Τσίπρα τα χαριεντίσματα με την Κίμπερλι δεν είχαν το παραμικρό θεσμικό υπόβαθρο, καθώς ο σύντροφος Αλέξης έπαψε να είναι έστω βουλευτής έναν μήνα προτού αναλάβει καθήκοντα στην Ελλάδα η Γκίλφοϊλ – κοινώς, τη συνάντησε ως απλός πολίτης. Τώρα, αν ο πρώην πρωθυπουργός ξεχνά ή αν μας κοροϊδεύει στα μούτρα μας, δεν το ξέρω. Όπως δεν ξέρω και τι από τα δύο είναι χειρότερο για τον ίδιο.
Το «καρφί» του εκπροσώπου Μαρινάκη στον Ανδρουλάκη
Θα περίμενε κανείς σε αυτήν τη συγκυρία η αντιπολίτευση να εγκαλεί την κυβέρνηση γιατί δεν πέτυχε περισσότερα προς αυτήν την κατεύθυνση. Κι όμως, τις παραμονές της Συνόδου Κορυφής αυτή ακριβώς η πρωτοβουλία αντιμετωπίστηκε με ειρωνεία από την πλευρά του προέδρου Ανδρουλάκη, ο οποίος έκανε λόγο για «γαλάζια γράμματα» Μητσοτάκη στην Ευρώπη. Αφήνω στην άκρη αυτό που σας έγραψα πιο πριν, ότι η εναλλακτική που προκρίνει το ΠΑΣΟΚ (χωρίς να το λέει) είναι η επιπλέον φορολόγηση, γιατί στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν το σύνδρομο του χουβαρντά. Ωστόσο, ήρθαν τώρα τα συμπεράσματα της Συνόδου να κάνουν το πρώτο βήμα για να δικαιωθεί η πρωτοβουλία του προέδρου Κυριάκου να ζητήσει επιπλέον δημοσιονομικό χώρο. Και αυτό όχι σε μια σύνοδο που όλα κύλησαν ομαλά, αλλά σε μια διαπραγμάτευση που περιγράφεται ως «όλοι εναντίον όλων». Και εκεί, χωρίς να ληφθεί καμία απόφαση για κανένα θέμα, η ελληνική πλευρά κατάφερε να κρατήσει στο τραπέζι τη δική της θέση. Και επειδή, όπως λέει και η «κλεισμένη» μεταγραφή του κραταιού Νικόλα, Θεοδώρα Τζάκρη, «karma is a beast», ο εκπρόσωπος Μαρινάκης στο Open του Ιβάν θυμήθηκε τις ειρωνείες του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, σχολιάζοντας λακωνικά πως ο πρόεδρος Κυριάκος «μάλλον καλά έκανε και δεν άκουσε τους “προπονητές της εξέδρας” ή της αντιπολίτευσης».
Επισπεύδουσα δύναμη
Μένω λίγο ακόμα στη συνέντευξη του εκπροσώπου Μαρινάκη στο κανάλι του Ιβάν, γιατί έκανε μια αναφορά που δεν ακούγεται κάθε μέρα. «Μακάρι η Ευρώπη να αντιληφθεί την κρισιμότητα των στιγμών», ήταν τα λόγια του ψηλού της κυβέρνησης σχετικά με τον επιπλέον δημοσιονομικό χώρο. Αμέσως μετά, χαρακτήρισε «καλό πρώτο βήμα» τη συμπερίληψη της ελληνικής θέσης στα συμπεράσματα, έσπευσε όμως ο ίδιος να τονίσει πως «δεν είναι όμως αυτό το οποίο πρέπει να γίνει. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να γίνει δεκτό το αίτημα». Αν τα παραπάνω συνδυαστούν με την παραδοχή του πως «η Ευρώπη είναι ένα καράβι που στρίβει δύσκολα», από τη διατύπωση αυτήν (που αποκλείω να μην έγινε σε πλήρη συνεννόηση με τον πρόεδρο Κυριάκο) εγώ συνάγω δύο μηνύματα. Ένα, στην κοινωνία ότι η Ελλάδα δεν παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις, αλλά λειτουργεί ως επισπεύδουσα δύναμη στην ΕΕ – και, αν χρειαστεί, λέει και τα πράγματα με το όνομά τους. Και ένα στο εσωτερικό, ότι οι ένοικοι του Μαξίμου δεν αρκούνται στα καλά πρώτα βήματα, αλλά είναι ικανοποιημένοι όταν οι ελληνικές θέσεις γίνονται ευρωπαϊκές, όπως έχει συμβεί αρκετές φορές επί ημερών Μητσοτάκη.
Θέμα Χρηστίδη
Φωτιές στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ φέρεται να έχει ανάψει ο σύντροφος Χρηστίδης, με τη συμμετοχή του σε συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών με εκπροσώπους της Israel Allies Foundation, στην Αθηναϊκή Λέσχη. Και, όπως μαθαίνω, η υπόθεση μόνο στα ψιλά δεν περνάει στη Χαριλάου Τρικούπη. Βλέπετε, δεν πρόκειται για μια οποιαδήποτε οργάνωση. Η Israel Allies Foundation συνδέεται με κύκλους της ισραηλινής ακροδεξιάς, ενώ ο ιδρυτής της, Μπένι Έλον, είχε ταχθεί υπέρ της προσάρτησης παλαιστινιακών εδαφών και της λεγόμενης «εθελοντικής μεταφοράς» των Παλαιστινίων. Σύμφωνα με τον πληροφοριοδότη μου, στελέχη του ΠΑΣΟΚ εμφανίζονται εξοργισμένα, ενώ η δυσαρέσκεια φέρεται να φτάνει μέχρι την κομματική βάση και τις τοπικές οργανώσεις του Νοτίου Τομέα. Το πιο ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται στο παρασκήνιο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στελέχη της Επιτροπής Δεοντολογίας επικοινώνησαν μεταξύ τους, εξετάζοντας το ενδεχόμενο ο Παύλος Χρηστίδης να κληθεί για εξηγήσεις. Και, κάπως έτσι, μια συνάντηση πίσω από κλειστές πόρτες κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ανοιχτό πολιτικό πονοκέφαλο για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, καθώς αγγίζει ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο πολιτικό ζήτημα, εκείνο της στάσης του ΠΑΣΟΚ απέναντι στο Παλαιστινιακό.
«Πατώνει» ή Διαμαντοπούλου
Μια και ασχολήθηκα με τον Νότο και το ΠΑΣΟΚ, να σας πω ότι έπεσε στα καστανοπράσινα μάτια μου μία δημοσκόπηση (από αυτές τις καλές) που μετρά την απήχηση των υποψήφιων στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια. Από αυτά που κράτησα είναι και οι χαμηλές επιδόσεις της Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία, παρά το επικοινωνιακό σπρώξιμο, δεν φαίνεται να πείθει τους συντρόφους της.
