Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξετάζουν τον πρώην πρόεδρο της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, και την πρώην καγκελάριο της Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ, ως πιθανούς εκπροσώπους σε ενδεχόμενες ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Ρωσία.
Καθώς πυκνώνουν οι διεργασίες για την επαναλειτουργία των διπλωματικών διαύλων με το Κρεμλίνο, οι Ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών αναμένεται να συζητήσουν τις υποψηφιότητες αυτές σε επικείμενη συνάντηση στην Κύπρο.
Η προσπάθεια αυτή πραγματοποιείται με τη σύμφωνη γνώμη της Ουάσιγκτον και του Κιέβου. Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία επικεντρώνεται επί του παρόντος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, έχει διαμηνύσει ότι δεν έχει αντίρρηση σε μια παράλληλη ευρωπαϊκή διαμεσολάβηση, αναγνωρίζοντας ότι οι μέχρι τώρα διαδικασίες δεν αποδίδουν.
Οι επίσημες σχέσεις Βρυξελλών και Μόσχας είχαν διακοπεί μετά από την εισβολή του 2022. Ωστόσο, η στασιμότητα στις αμερικανικές ειρηνευτικές πρωτοβουλίες – κυρίως λόγω των ρωσικών εδαφικών διεκδικήσεων που απορρίπτει η Ουκρανία – εντείνει τους φόβους της ΕΕ ότι θα περιθωριοποιηθεί και θα βρεθεί προ τετελεσμένων.
Παρά τις εσωτερικές διαφωνίες για τη σκοπιμότητα του εγχειρήματος, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, επιβεβαίωσε ότι η ΕΕ προετοιμάζεται για αυτό το ενδεχόμενο, το οποίο ίσως συζητηθεί επίσημα στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου.
Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, τόνισε την ανάγκη για μια ισχυρή ευρωπαϊκή φωνή, με ανώτατο αξιωματούχο του Κιέβου να δηλώνει πως η Ουκρανία θα προτιμούσε μια προσωπικότητα με το κύρος του Μάριο Ντράγκι ή κάποιον εν ενεργεία ηγέτη.
Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των υποψηφίων
Ο Μάριο Ντράγκι αντιμετωπίζεται ως μια έμπειρη και πολιτικά αξιόπιστη λύση με τεχνοκρατικό υπόβαθρο.
Από την άλλη η Άνγκελα Μέρκελ, αν και εξέφρασε τη λύπη της για την απουσία της Ευρώπης από τις συνομιλίες, εμφανίστηκε επιφυλακτική για τη δική της υποψηφιότητα, σημειώνοντας ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν παίρνει στα σοβαρά κυρίως τους εν ενεργεία ηγέτες. Επιπλέον, η Μέρκελ δέχεται επικρίσεις στο εσωτερικό της Γερμανίας για την ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία κατά τη θητεία της.
Για εναλλακτικές επιλογές έχουν ακουστεί τα ονόματα του νυν και του πρώην προέδρου της Φινλανδίας (Αλεξάντερ Στουμπ και Σάουλι Νιινίστο), αν και η ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ δυσχεραίνει τις σχέσεις με τη Μόσχα. Εξετάζεται επίσης η επιλογή προσώπων από χώρες όπως η Ολλανδία ή η Πορτογαλία, που στερούνται το πολιτικό βάρος της Ανατολικής Ευρώπης.
Η αντίδραση του Κρεμλίνου
Από την πλευρά του, ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ανοιχτός σε συνομιλίες, με την προϋπόθεση ότι ο εκπρόσωπος της ΕΕ δεν θα έχει επιδείξει εχθρική στάση προς τη Ρωσία.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, χαιρέτισε τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, δηλώνοντας ότι ο Πούτιν παραμένει διαθέσιμος. Ωστόσο, η ρωσική πρόταση για διαμεσολάβηση του πρώην καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ απορρίφθηκε κατηγορηματικά από την Ευρώπη και το Κίεβο.
Στον αντίποδα, αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παραμένουν εξαιρετικά επιφυλακτικές, προειδοποιώντας ότι η δημόσια συζήτηση για το θέμα κινδυνεύει να φέρει στην επιφάνεια και να βαθύνει τις εσωτερικές διαιρέσεις της ΕΕ αναφορικά με τη διαχείριση του ρωσοουκρανικού ζητήματος.
