Η αντίστροφη μέτρηση για το Μουντιάλ έχει ξεκινήσει, όμως πέρα από το αγωνιστικό ενδιαφέρον, η διοργάνωση φέρνει στην επιφάνεια μια σοβαρή απειλή, δηλαδή τις ακραίες θερμοκρασίες, όπως σημειώνει σε ρεπορτάζ του το Bloomberg.
Μετά από το περσινό Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων στις ΗΠΑ, το οποίο διεξήχθη υπό συνθήκες επικίνδυνης ζέστης και υγρασίας, οι ανησυχίες για το κορυφαίο ποδοσφαιρικό γεγονός εντείνονται. Η κλιματική αλλαγή δεν επηρεάζει πλέον μόνο την υγεία των αθλητών και των φιλάθλων, αλλά προκαλεί σοβαρούς τριγμούς και στα οικονομικά δεδομένα του παγκόσμιου αθλητισμού.
Σύμφωνα με ανάλυση του οργανισμού World Weather Attribution, το ένα τέταρτο των αγώνων του Μουντιάλ κινδυνεύει να διεξαχθεί υπό συνθήκες όπου η θερμοκρασία θα ξεπερνά τους 26°C, όριο που απαιτεί συνεχή διαλείμματα δροσιάς.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι περίπου πέντε αναμετρήσεις αναμένεται να αγγίξουν τους 28°C, επίπεδο στο οποίο το Αμερικανικό Κολλέγιο Αθλητιρατρικής συνιστά την αναβολή ή ακύρωση των αγώνων. Αν και οι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές μπορούν να προσαρμόσουν τον ρυθμό τους, ο πραγματικός κίνδυνος αφορά τους 5 έως 7 εκατομμύρια φιλάθλους που θα βρεθούν στα στάδια και τις υπαίθριες ζώνες θέασης (fan zones), εκτεθειμένοι στη ζέστη για ώρες.
Οι οικονομικές επιπτώσεις αυτής της πραγματικότητας είναι τεράστιες και εκτείνονται πολύ πέρα από το κόστος των κλιματιζόμενων σταδίων ή των μέτρων προστασίας.
Η κλιματική κρίση απειλεί ευθέως τη βάση του αθλητικού οικοσυστήματος, δηλαδή τη μαζική συμμετοχή, σημειώνει στην ανάλυσή του το Bloomberg. Έρευνα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ προειδοποιεί ότι ο συνδυασμός της σωματικής αδράνειας και της κλιματικής αλλαγής μπορεί να μειώσει τα ετήσια έσοδα της αθλητικής οικονομίας κατά 14% (περίπου 517 δισ. δολάρια) έως το 2030. Έως το 2050, η οικονομική αυτή ζημιά αναμένεται να σκαρφαλώσει στο 18%, εξαιτίας της μειωμένης συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες και της κατακόρυφης πτώσης στη ζήτηση αθλητικών αγαθών.
Το πρόβλημα ξεκινά από την παιδική ηλικία. Όταν οι χώροι άθλησης καταστρέφονται από ξηρασία ή πλημμύρες, οι μελλοντικοί αθλητές δεν έχουν πού να προπονηθούν. Επιπλέον, οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να διοχετεύσουν κονδύλια στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, περιορίζοντας τη χρηματοδότηση του τοπικού αθλητισμού. Μελέτη της ΜΚΟ “Football for Future” δείχνει ότι μέχρι το 2050, στις περιοχές όπου μεγάλωσαν θρύλοι όπως ο Μέσι και ο Εμπαπέ, οι ημέρες με ακραία ζέστη (άνω των 35°C) θα αυξηθούν κατά 150%.
Αν οι μελλοντικοί σταρ και οι καθημερινοί πολίτες δεν μπορούν να αθληθούν με ασφάλεια, το μέλλον του αθλητισμού είναι δυσοίωνο. Η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί απλώς μια περιβαλλοντική απειλή, αλλά έναν οικονομικό και κοινωνικό κίνδυνο που στερεί από την ανθρωπότητα τη χαρά της άθλησης.
