Σε πλήρες αδιέξοδο κατέληξε η προσπάθεια εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης μεταξύ της ΕΤΑΔ και του Δήμου Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ακτής Βουλιαγμένης, με αποτέλεσμα η υπόθεση να παίρνει πλέον οριστικά τον δρόμο προς τις δικαστικές αίθουσες.
Η πολυαναμενόμενη συνάντηση των δύο πλευρών πραγματοποιήθηκε προ ολίγων εβδομάδων στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπει ο νόμος πριν από την εκδίκαση της υπόθεσης, ωστόσο δεν προέκυψε κανένα σημείο σύγκλισης. Η απόπειρα συμβιβασμού αποτελούσε αναγκαία προϋπόθεση για να προχωρήσει η δικαστική διαδικασία και πλέον η υπόθεση θα εκδικαστεί κανονικά στις 12 Ιανουαρίου 2027 στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Κανονικά προχωρά η επένδυση – Η θέση της ΕΤΑΔ
Παρά τη δικαστική αντιπαράθεση, σύμφωνα με πληροφορίες του powergame.gr η ΕΤΑΔ συνεχίζει κανονικά τη διαδικασία αξιοποίησης της Ακτής Βουλιαγμένης. Συγκεκριμένα, η σύμβαση μίσθωσης με την κοινοπραξία Evergood της Vivartia και Γευσήνους, η οποία αναδείχθηκε ανάδοχος του διαγωνισμού, βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο Ελεγκτικό Συνέδριο για προσυμβατικό έλεγχο. Η εταιρεία αναμένει την ολοκλήρωση της διαδικασίας προκειμένου να προχωρήσει στην υπογραφή της σύμβασης, χωρίς να συνδέει την εξέλιξη αυτή με τη δικαστική διένεξη.
Πηγές κοντά στην Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου απορρίπτουν πλήρως τους ισχυρισμούς του Δήμου και επιμένουν ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ακτής Βουλιαγμένης ουδέποτε αμφισβητήθηκε κατά τις τελευταίες επτά δεκαετίες.
Όπως επισημαίνουν, η Ακτή Βουλιαγμένης, η οποία λειτούργησε για πρώτη φορά στην οργανωμένη της μορφή το καλοκαίρι του 1960 ως «Πλαζ του ΕΟΤ», αποτέλεσε προϊόν ενός φιλόδοξου και πρωτοποριακού για την εποχή σχεδιασμού, που έφερε την υπογραφή των διακεκριμένων αρχιτεκτόνων Προκόπη Βασιλειάδη, Περικλή Σακελλάριου, Εμμανουήλ Βουρέκα και Ν.Π. Χατζημιχάλη. Από τότε παρέμεινε αδιάλειπτα υπό τη διαχείριση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και των διαδόχων φορέων του, μέχρι τη μεταβίβασή της στην ΕΤΑΔ. Σύμφωνα με την εταιρεία, κανένας άλλος φορέας –ούτε ακόμη και ο Δήμος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης– δεν είχε ποτέ τη διαχείριση ή την ευθύνη λειτουργίας της οργανωμένης ακτής.
Οι ίδιες πηγές αναφέρουν μάλιστα ότι, κατά τη διάρκεια της διαγωνιστικής διαδικασίας υπήρξαν επανειλημμένες διαβουλεύσεις με τη δημοτική αρχή για περιβαλλοντικούς όρους, ζητήματα μη όχλησης και άλλες παραμέτρους της επένδυσης, χωρίς ποτέ να τεθεί θέμα ιδιοκτησίας.
Παράλληλα, τονίζουν ότι στο πλαίσιο της συμφωνίας αξιοποίησης έχει προβλεφθεί η απόδοση ποσοστού 12% του συνολικού μισθώματος στον Δήμο, στοιχείο που, κατά την εταιρεία, διασφαλίζει και οικονομικό όφελος για την τοπική αυτοδιοίκηση.
Aκτή Βουλιαγμένης© ΔΤ
Το νομικό επιχείρημα του Δήμου
Από την άλλη πλευρά, ο Δήμος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης υποστηρίζει ότι η μεταβίβαση της Ακτής Βουλιαγμένης προς τον ΕΟΤ το 1958 ήταν εξαρχής άκυρη, καθώς η έκταση είχε ήδη περιέλθει στην τότε Κοινότητα Βουλιαγμένης από το 1951.
Το επιχείρημα στηρίζεται στη λεγόμενη «σύμβαση Κατσαφαρόπουλου», τη συμβολαιογραφική πράξη που αποτέλεσε τη βάση για την πρώτη πολεοδόμηση της περιοχής. Σύμφωνα με τη δημοτική αρχή, στο πλαίσιο εκείνης της διαδικασίας η Εκκλησία παραχώρησε την έκταση της σημερινής Ακτής ως κοινόχρηστο χώρο, παραιτούμενη από κάθε εμπράγματο δικαίωμα και από κάθε αξίωση αποζημίωσης.
Ο Δήμος επικαλείται επίσης το πρωτότυπο ρυμοτομικό σχέδιο της εποχής, όπου η Ακτή αποτυπώνεται με τον ίδιο τρόπο που αποτυπώνονται δρόμοι και άλλοι κοινόχρηστοι χώροι. Υποστηρίζει ακόμη ότι ο κοινόχρηστος χαρακτήρας της έκτασης δεν τροποποιήθηκε ποτέ έκτοτε, παρά τις μεταγενέστερες αλλαγές στο σχέδιο πόλης.
Το πωλητήριο του 1958 στο επίκεντρο
Η αντιπαράθεση επικεντρώνεται στο συμβόλαιο του 1958, μέσω του οποίου ο Οργανισμός Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας μεταβίβασε στον ΕΟΤ περίπου 500 στρέμματα έναντι 2,5 εκατ. δραχμών.
Στην έκταση περιλαμβάνονταν τόσο η Ακτή Βουλιαγμένης, περίπου 86.000 τ.μ., όσο και η χερσόνησος του Μικρού Καβουρίου, όπου βρίσκονται σήμερα ο Αστέρας Βουλιαγμένης και οι εγκαταστάσεις του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης.
Ο Δήμος υποστηρίζει ότι οι δύο εκτάσεις είχαν διαφορετικό πολεοδομικό καθεστώς. Ενώ στο Μικρό Καβούρι η Εκκλησία διατηρούσε δικαιώματα κυριότητας, στην περίπτωση της Ακτής η έκταση είχε ήδη παραχωρηθεί ως κοινόχρηστος χώρος. Κατά συνέπεια, θεωρεί ότι η Εκκλησία δεν μπορούσε νομικά να μεταβιβάσει το 1958 μια έκταση που δεν της ανήκε πλέον.
Για να στηρίξει τη θέση του, ο Δήμος ανέθεσε σε εξειδικευμένο τεχνικό γραφείο τη διερεύνηση του ιδιοκτησιακού και πολεοδομικού ιστορικού της περιοχής. Η σχετική τεχνική έκθεση, περίπου 70 σελίδων, καταγράφει την αλυσίδα μεταβιβάσεων από τον ΕΟΤ προς την Παράκτιο Αττικό Μέτωπο Α.Ε. το 2014 και στη συνέχεια προς την ΕΤΑΔ το 2015, υποστηρίζοντας ότι όλες βασίζονται στο επίμαχο πωλητήριο του 1958.
Ακτή Βουλιαγμένης © ΕΤΑΔ
Τι θα γίνει με τους νέους μισθωτές
Ο δήμαρχος Γρηγόρης Κωνσταντέλλος έχει ξεκαθαρίσει πολλές φορές ότι η αγωγή δεν στρέφεται κατά της κοινοπραξίας Evergood και Γευσήνους, αλλά αποκλειστικά κατά του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της έκτασης.
Όπως υποστηρίζει, αν στόχος του Δήμου ήταν να μπλοκάρει τον διαγωνισμό, θα είχε κινηθεί ήδη από την έναρξή του πριν από περίπου ενάμιση χρόνο. Αντίθετα, θεωρεί ότι ακόμη και σε περίπτωση δικαστικής δικαίωσης του Δήμου, το αποτέλεσμα του διαγωνισμού δεν ακυρώνεται αυτομάτως.
Υπενθυμίζεται ότι το επενδυτικό σχέδιο προβλέπει παρεμβάσεις ύψους άνω των 6-7 εκατ. ευρώ, με στόχο το μεγαλύτερο μέρος των έργων να έχει ολοκληρωθεί έως το καλοκαίρι του 2027. Η συμφωνία προβλέπει μίσθωση διάρκειας 20 ετών με δυνατότητα παράτασης για ακόμη δέκα χρόνια, ενώ το ελάχιστο εγγυημένο ετήσιο μίσθωμα ανέρχεται σε 4,277 εκατ. ευρώ.
Κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό διαδραματίζει η «Ωκεανίδα», ο ιστορικός χώρος εστίασης περίπου 1.500 τ.μ. εντός της έκτασης. Το συνολικό master plan έχει ορίζοντα 20ετίας και επιδιώκει να μετατρέψει την Ακτή σε προορισμό τεσσάρων εποχών, με παρεμβάσεις στις υποδομές, στις αθλητικές εγκαταστάσεις, στην καθαριότητα, στις υπηρεσίες εξυπηρέτησης, αλλά και στη δημιουργία νέων εμπορικών σημείων.
Νέες διεκδικήσεις στον ορίζοντα
Η υπόθεση της Ακτής Βουλιαγμένης ενδέχεται να μην είναι η μοναδική. Σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντέλλο, από την πολυετή έρευνα που προηγήθηκε προέκυψαν στοιχεία και για άλλες εκτάσεις της ευρύτερης περιοχής που σήμερα εμφανίζονται να ανήκουν στην ΕΤΑΔ.
Με τις δύο πλευρές να παραμένουν αμετακίνητες στις θέσεις τους και τον συμβιβασμό να έχει πλέον αποκλειστεί, η αντιπαράθεση οδηγείται στο δικαστήριο, όπου αναμένεται να κριθεί όχι μόνο το μέλλον της Ακτής Βουλιαγμένης αλλά ενδεχομένως και ευρύτερα ζητήματα ιδιοκτησιακού χαρακτήρα στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής.
