*** Λοιπόν, να ξεκαθαρίσουμε ένα – δυο πράγματα. Η Ελλάδα έπαιζε κι εξακολουθεί να παίζει πολύ κρίσιμο ρόλο στην επιχείρηση “Ασπίδες” στην Ερυθρά Θάλασσα. Που διασφαλίζει την ναυσιπλοΐα σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα περάσματα του πλανήτη.
*** Είναι κρίσιμο το γεγονός; Πολύ και από πολλές απόψεις. Θα σας αναφέρω εδώ μια από αυτές: Η χώρα μας είναι μια από τις ελάχιστες που το κάνουν. Για την ακρίβεια, δεν είναι πάνω από τρεις – τέσσερις (και πολλές λέω). Καλά διαβάσατε.
*** Σε όλο αυτό το εγχείρημα, που είναι εξαιρετικά σύνθετο και επικίνδυνο, το “παρών” δίνουν βασικά, εκτός από την Ελλάδα, η Ιταλία και η Γαλλία. Με την παρουσία πολεμικών πλοίων, εννοείται, που είναι και το βασικό ζητούμενο.
*** Όλες οι υπόλοιπες χώρες, συμπαραστέκονται μεν στην επιχείρηση, αλλά κυρίως …φραστικά. Γεγονός που καθιστά τον ρόλο της χώρας μας ακόμα πιο κρίσιμο. Για αυτό άλλωστε και η Ελλάδα έχει την επιχειρησιακή ηγεσία του project.
*** Για την ακρίβεια, η διοίκησή του εναλλάσσεται μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, γιατί η Γαλλία – για κάποιον λόγο που δεν έχω καταλάβει – δεν θέλει να αναλάβει τον ρόλο, όταν το rotation φτάνει σε αυτή. Αλλά αυτή είναι μάλλον μια άλλη ιστορία.
*** Γιατί τα αναφέρω όλα τα παραπάνω; Επειδή: α) θέλω προφανώς να αναδείξω τον ρόλο της χώρας μας και β) θέλω να αιτιολογήσω αυτό που θα καταγράψω παρακάτω.
*** Μαθαίνω λοιπόν ότι η Αθήνα έχει διαμηνύσει – όπου δει – ότι δεν πρόκειται να στείλει δυνάμεις στα Στενά του Ορμούζ, αν εφαρμοσθεί το μοντέλο “Ασπίδες” και εκεί. Δηλαδή, αν στείλουν πολεμικά πλοία τρεις – τέσσερις χώρες και οι υπόλοιπες, απλώς, παρακολουθούν εκ του ασφαλούς.
*** Λογικό; Απολύτως. Γιατί αν το κάνει, τότε το λιγότερο θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί, θα ήταν αφελής. Δεν λέω, η χώρα μας είναι ναυτική και διαθέτει τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο παγκοσμίως. Αλλά. Υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά».
*** Από τα Στενά του Ορμούζ περνούν μεν τα (ελληνικά) τάνκερ, αλλά μεταφέρουν αργό πετρέλαιο σε όλο τον κόσμο. Οι χώρες που το «υποδέχονται» εξαρτώνται άμεσα από αυτό. Κατά συνέπεια, έχουν κάθε συμφέρον η δίοδος να είναι ανοικτή. Και να την διαφυλάσσουν.
*** Άρα, δεν μπορεί να θέτει σε κίνδυνο τα πολεμικά της πλοία μόνο η Ελλάδα. Χρειάζεται πολυεθνική αρμάδα εκεί κάτω.
*** Και κάτι τελευταίο, σχετικό με τα παραπάνω. Μαθαίνω πως ό,τι κι αν γίνει τελικά με την ελληνική συμμετοχή, στα Στενά του Ορμούζ δεν πρόκειται να σταλεί η «Κίμων». Η πρώτη ελληνική Belh@rra που είναι ταυτόχρονα και η ναυαρχίδα του στόλου μας θα μείνει στο Αιγαίο.
*** Θυμίζω ότι η «Κίμων» είχε πάει αρχικά και στην Κύπρο, στο πλαίσιο της προστασίας που παρείχε το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στο νησί κατά τη διάρκεια του Περσικού Πολέμου, όμως επέστρεψε σχετικά γρήγορα. Στο νησί έμεινε η άλλη φρεγάτα που είχε πάει.
*** Το νεότερο από το συγκεκριμένο μέτωπο έχει να κάνει με το γεγονός ότι η τελευταία, μαζί με τα τέσσερα μαχητικά F-16 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, που βρίσκονται στη βάση της Πάφου, θα μείνουν εκεί για πολύ ακόμα. Επειδή μας το ζήτησε η Λευκωσία.
*** Και εννοείται ότι η Αθήνα ανταποκρίθηκε θετικά.
