ΕΥΔΑΠ: Ο οδικός χάρτης για τη νέα Ψυττάλεια
Στη φάση της τεχνικής ωρίμανσης περνά ο σχεδιασμός για τη νέα Ψυττάλεια, καθώς η ΕΥΔΑΠ προκήρυξε ανοικτό ηλεκτρονικό διαγωνισμό για τη μελέτη των έργων που θα εκσυγχρονίσουν τη μεγαλύτερη εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων της χώρας. Η σύμβαση έχει εκτιμώμενη αξία 9,31 εκατ. ευρώ χωρίς ΦΠΑ, ενώ η προθεσμία υποβολής προσφορών εκπνέει στις 16 Οκτωβρίου 2026 και η αποσφράγισή τους θα πραγματοποιηθεί στις 19 Οκτωβρίου. Ο διαγωνισμός δεν αφορά ακόμη την κατασκευή νέων υποδομών, αλλά την επιλογή του μελετητικού σχήματος που θα καταρτίσει τον οδικό χάρτη της λεγόμενης «Ψυττάλειας 3.0». Ο σύμβουλος θα εξετάσει εναλλακτικά τεχνολογικά σενάρια, θα επιλέξει τις καταλληλότερες λύσεις και θα καθορίσει τη διαστασιολόγηση, τη διάταξη και τις διασυνδέσεις των νέων μονάδων με τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις. Παράλληλα, θα υπολογίσει το επενδυτικό και λειτουργικό κόστος και θα προετοιμάσει τις τεχνικές προδιαγραφές και τα τεύχη δημοπράτησης των έργων που θα προκριθούν. Βασικός άξονας της μελέτης είναι η προσαρμογή της Ψυττάλειας στη νέα ευρωπαϊκή Οδηγία. Στο τραπέζι βρίσκονται προηγμένες μέθοδοι τριτοβάθμιας και τεταρτοβάθμιας επεξεργασίας, με στόχο την παραγωγή ανακτημένου νερού υψηλής ποιότητας και την απομάκρυνση μικρορύπων. Θα αξιολογηθούν, μεταξύ άλλων, τεχνολογίες μεμβρανών, οζόνωσης και ενεργού άνθρακα, με βάση την αποτελεσματικότητα, την ενεργειακή κατανάλωση, τη λειτουργική αξιοπιστία και το συνολικό κόστος ζωής. Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα είναι η ενεργειακή ουδετερότητα της εγκατάστασης. Η μελέτη θα καλύψει την αξιοποίηση της ιλύος και του βιοαερίου, τη μείωση της κατανάλωσης των μονάδων και την ανάκτηση ενέργειας, χωρίς να διαταραχθεί η αδιάλειπτη λειτουργία του Κέντρου. Η σύμβαση θα έχει διάρκεια 35 μηνών, με δυνατότητα εξάμηνης παράτασης χωρίς πρόσθετο οικονομικό αντικείμενο. Η τεχνική προσφορά θα βαρύνει κατά 80% και η οικονομική κατά 20%, ενώ προβλέπονται αυστηρές απαιτήσεις εμπειρίας. Με την ολοκλήρωση της μελέτης θα έχουν προσδιοριστεί τα έργα, οι τεχνολογίες και το ύψος της κατασκευαστικής επένδυσης που θα απαιτήσει η επόμενη ημέρα της Ψυττάλειας.
Η προστασία της α΄ κατοικίας και το κρίσιμο τεστ για τον Εξωδικαστικό από τις 21 Σεπτεμβρίου
Κομβική όχι μόνο για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους, αλλά και για την κουλτούρα των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, θα είναι η νέα δυνατότητα που θα δώσει ο εξωδικαστικός μηχανισμός στους οφειλέτες να ζητούν ρύθμιση των οφειλών τους μόνο για τη διάσωση της πρώτης κατοικίας. Η δυνατότητα αναμένεται να ενεργοποιηθεί στο σύστημα της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του εξωδικαστικού από τις 21 Σεπτεμβρίου. Ο οφειλέτης θα μπορεί να υποβάλει αίτηση ρύθμισης, διαχωρίζοντας την κύρια κατοικία από την υπόλοιπη ακίνητη περιουσία του. Που σημαίνει ότι ο αλγόριθμος της πλατφόρμας θα λαμβάνει υπόψιν μόνον την αξία της κύριας κατοικίας για να βγάλει την προτεινόμενη ρύθμιση. Και ο οφειλέτης θα επωφελείται από σημαντικές διαγραφές και χαμηλότερη δόση στην παραγόμενη πρόταση, υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι η αξία του ακινήτου είναι χαμηλότερη από τα συνολικά ποσά των οφειλών του σε χρηματοδοτικούς φορείς (τράπεζες και servicers). Μέχρι σήμερα η εκποίηση δευτερευόντων ακινήτων μέσω πλειστηριασμού πολλές φορές δεν ήταν εφικτή, λόγω π.χ. μη εύρεσης αγοραστή κ.ά., με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται σημαντικά η παραγόμενη πρόταση ρύθμισης για τον οφειλέτη. Και αυτό ήταν μεγάλο πρόβλημα για όσους είχαν χρέη και ήθελαν να τα ρυθμίσουν, διασώζοντας την πρώτη κατοικία τους. Η νέα δυνατότητα του εξωδικαστικού, πάντως, προϋποθέτει ότι ο οφειλέτης πρέπει να εκποιήσει εξοχικά, οικόπεδα και άλλα ακίνητα, εκτός πρώτης κατοικίας. Η εκποίηση θα αποτελεί όρο της σύμβασης ρύθμισης και θα διενεργείται ηλεκτρονικά μέσω της διαδικασίας του e-auction. Με βάση ότι οι οφειλέτες: α) θα μπορούν εθελοντικά να ζητούν τη ρύθμιση χρεών, β) εφόσον τη ζητούν θα είναι υποχρεωμένοι στην εκποίηση λοιπών ακινήτων, ενώ γ) θα μπορούν να απορρίψουν τη ρύθμιση που θα τους βγάζει τελικά ο αλγόριθμος της πλατφόρμας, η λειτουργία της νέας δυνατότητας του εξωδικαστικού θα δείξει πόσο έτοιμοι είναι οι έχοντες χρέη να αποσυνδεθούν από το εξοχικό ή το οικοπεδάκι στο χωριό. Γιατί όταν ξεκίνησε η λειτουργία του εξωδικαστικού το 2017, όλοι ρωτούσαν πώς θα ρυθμίσουν τα χρέη τους, αλλά δεν σήκωναν κουβέντα για το ότι θα έπρεπε να πουλήσουν άλλα ακίνητα για να μειώσουν τις οφειλές τους. Τώρα που η δυνατότητα διαχωρισμού της πρώτης κατοικίας θα δίνεται από την ηλεκτρονική πλατφόρμα, θα είναι το κρίσιμο τεστ.
Στόχο για νέα καθαρά δάνεια άνω των 3 διs. φέτος βάζει η Τράπεζα Πειραιώς
Σε καθαρή πιστωτική επέκταση άνω των 3 δις. ευρώ στοχεύει φέτος η Τράπεζα Πειραιώς, με τον στόχο να θεωρείται εφικτός από τη Διοίκηση βάσει της καθαρής πιστωτικής επέκτασης του α΄ εξαμήνου, ύψους 1,8 δισ. ευρώ. Στο δεύτερο τρίμηνο η καθαρή πιστωτική επέκταση της τράπεζας ήταν 0,5 δισ., καθώς οι νέες εκταμιεύσεις δανείων ανήλθαν σε 3,2 δισ. ευρώ και οι αποπληρωμές σε 2,7 δισ. Από τα 3,2 δισ. εκταμιεύσεων δανείων το β΄ τρίμηνο, τα 1,4 δισ. διοχετεύθηκαν σε μεγάλες επιχειρήσεις, τα 1,4 δισ. σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και τα 325 εκατ. ευρώ σε ιδιώτες. Συγκεκριμένα, τα στεγαστικά δάνεια συνέχισαν να ανακάμπτουν, με τις εκταμιεύσεις να διαμορφώνονται σε 216 εκατ. ευρώ στο β΄ τρίμηνο, αυξημένες κατά περίπου 50% ετησίως. Όπως πληροφορούμαι, η καθαρή πιστωτική επέκταση του β΄ τριμήνου (ύψους 500 εκατ. ευρώ), αποτελείται από 350 εκατ. δάνεια προς μεγάλες επιχειρήσεις, με τους κλάδους ενέργειας και μεταφορών να κατέχουν το μεγαλύτερο μερίδιο, 70 εκατ. προς μικρές επιχειρήσεις, 65 εκατ. σε στεγαστικά και 15 εκατ. ευρώ σε καταναλωτικά δάνεια.
Τα κρίσιμα ζητούμενα για τις οικογενειακές επιχειρήσεις και το εγχειρίδιο επιβίωσης της Goldman Sachs
Στην Ελλάδα έχουμε πολλές, αλλά δεν είμαστε οι μόνοι. Οι οικογενειακές επιχειρήσεις αποτελούν έναν από τους βασικότερους πυλώνες της παγκόσμιας οικονομίας. Επιχειρήσεις στις οποίες μία οικογένεια διατηρεί τουλάχιστον το 20% του κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου αντιπροσωπεύουν συνολικά το 70% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το 60% της απασχόλησης. Παράλληλα, οι μεγαλύτερες από αυτές, με έσοδα μεταξύ 5 και 100 δισ. δολαρίων, εμφανίζουν λειτουργικά περιθώρια κέρδους κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα υψηλότερα από εκείνα των μη οικογενειακών επιχειρήσεων. Ωστόσο, η διατήρηση τόσο της ιδιοκτησίας όσο και της εμπορικής επιτυχίας σε βάθος χρόνου παραμένει ιδιαίτερα δύσκολη. Ιστορικά, μόλις περίπου το 30% των οικογενειακών επιχειρήσεων καταφέρνει να περάσει με επιτυχία στη δεύτερη γενιά, ενώ μόνο το 12% φτάνει στην τρίτη. Αυτό είναι το βασικό σημείο εκκίνησης έκθεσης της Goldman Sachs, με τίτλο «Honoring Legacy and Positioning for the Future: A Modern Playbook for Family-Owned Businesses». Στο «εγχειρίδιο» της Goldman Sachs για τις οικογενειακές επιχειρήσεις, εντοπίζονται τέσσερα αλληλένδετα ζητήματα: η διαδοχή στη διοίκηση, η μεταβίβαση της ιδιοκτησίας, η χρηματοδότηση της ανάπτυξης και η μακροπρόθεσμη διαχείριση του οικογενειακού πλούτου. Η διαδοχή πρέπει να σχεδιάζεται πριν καταστεί αναγκαία, λέει η GoldmanSachs. Και επικαλείται μελέτη της PwC, σύμφωνα με την οποία περισσότερες από τις μισές οικογενειακές επιχειρήσεις στις ΗΠΑ διαθέτουν κάποιο άτυπο σχέδιο διαδοχής, αλλά μόλις το ένα τρίτο το έχει αποτυπώσει επίσημα. Η απουσία συγκεκριμένου πλαισίου, λέει επίσης η Goldman Sachs,αφήνει κρίσιμες αποφάσεις να λαμβάνονται υπό πίεση και αυξάνει τον κίνδυνο οι διαφορετικές επιδιώξεις των μελών της οικογένειας να εξελιχθούν σε επιχειρηματικές συγκρούσεις. Γι’ αυτό απαιτείται εξαρχής μια σαφής φιλοσοφία διοίκησης. Η οικογένεια πρέπει να αποφασίσει εάν η επιλογή ηγεσίας θα βασίζεται αποκλειστικά στην αξιοκρατία ή εάν η συμμετοχή των απογόνων θεωρείται επιθυμητή ή ακόμη και αναγκαία. Η ιδιοκτησία, τα οικονομικά δικαιώματα και ο έλεγχος δεν είναι το ίδιο πράγμα, τονίζει ο διεθνής οίκος. Η μεταβίβαση των μετοχών αποτελεί μία από τις πιο ευαίσθητες αποφάσεις για την απερχόμενη γενιά και η Goldman Sachs υπογραμμίζει την ανάγκη κωδικοποίησης των κανόνων μέσα από καταστατικά, συμφωνίες μετόχων και θεσμοθετημένες διαδικασίες εταιρικής διακυβέρνησης. Οι επιχειρήσεις καλούνται να αντιμετωπίσουν μεγάλες οικονομικές και τεχνολογικές αλλαγές, γεωπολιτική αστάθεια και επιτόκια που παραμένουν σε υψηλότερα επίπεδα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Καθώς μία εταιρεία μεγαλώνει, ο στόχος δεν είναι πλέον απλώς η εξασφάλιση ρευστότητας. Είναι η δημιουργία μιας ανθεκτικής κεφαλαιακής δομής που μπορεί να υποστηρίζει την ανάπτυξη και να επιβιώνει από τις αλλαγές των γενεών. Η Goldman Sachs επισημαίνει επίσης ότι είναι αναγκαίο να διαμορφωθεί συγκεκριμένη επενδυτική εντολή. Η οικογένεια πρέπει να αποφασίσει πώς θα ισορροπήσει τη ρευστότητα, την ανοχή στη μεταβλητότητα και τη διατήρηση του κεφαλαίου. Πρέπει επίσης να ορίσει τη σχέση μεταξύ προστασίας του πλούτου, πραγματικής ανάπτυξης και αξιοποίησης ευκαιριών, καθώς και να διαχωρίσει τα δικαιώματα λήψης επενδυτικών αποφάσεων από τις αρμοδιότητες εποπτείας και ελέγχου κινδύνων. Και βεβαίως, κρίσιμο ζήτημα είναι και η πολιτική διανομών κερδών.
Ακριβαίνει η διαμονή, αλλά το ταμείο θέλει προσοχή
Μπορεί η τουριστική διαμονή στην Ελλάδα να γίνεται ακριβότερη, τόσο στα ξενοδοχεία όσο και στη βραχυχρόνια μίσθωση, όμως τα στοιχεία δείχνουν ότι οι ταξιδιώτες δεν ακολουθούν πάντα με τον ίδιο ρυθμό. Στα ξενοδοχεία, σύμφωνα με το ΙΤΕΠ, η μέση τιμή δίκλινου δωματίου τον Ιούνιο ανέβηκε στα 149 ευρώ, από 147 ευρώ πέρυσι. Την ίδια στιγμή, όμως, η μέση πληρότητα υποχώρησε στο 74,9%, από 78,5% τον Ιούνιο του 2025. Στη βραχυχρόνια μίσθωση, η εικόνα είναι σαφώς πιο έντονη: σύμφωνα με την AirDNA, η μέση τιμή σπιτιού τον Ιούλιο αυξήθηκε 12,8%, στα 200,35 ευρώ, ενώ η πληρότητα ενισχύθηκε στο 71,3%. Μάλιστα, τα έσοδα ανά διαθέσιμη νύχτα αυξήθηκαν κατά 14,3%. Δύο διαφορετικές αγορές, λοιπόν, δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση ως προς τις τιμές. Το θέμα όμως είναι τι θα συμβεί με την πληρότητα. Γιατί αν η Ελλάδα συνεχίσει να ανεβάζει τιμές, αλλά ένα μέρος της ζήτησης αρχίσει να κάνει… πίσω, τότε η συζήτηση θα μετακινηθεί στο πόσο αντέχει να ακριβαίνει.
Ορατό το αποτύπωμα των μπαταριών
Αν και μικρή ακόμη, αρχίζει να γίνεται ευδιάκριτη η επίδραση των εγκατεστημένων μπαταριών ηλεκτρικής ενέργειας στη συγκράτηση των «πράσινων» Μεγαβατώρων που μένουν στα… αζήτητα, καθώς την ώρα που παράγονται δεν υπάρχει ζήτηση για να ικανοποιήσουν. Σύμφωνα με το δελτίο του Green Tank για τον τομέα ηλεκτροπαραγωγής τον Ιούνιο, τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού βρισκόταν εγκατεστημένο ένα χαρτοφυλάκιο μονάδων αποθήκευσης συνολικής ισχύος απορρόφησης 540 MW. Οι μπαταρίες απορρόφησαν ενέργεια κυρίως μεταξύ 08.00 – 15.00 και δευτερευόντως μεταξύ 01.00-04.00, ενώ απέδωσαν ενέργεια πρωτίστως μεταξύ 16.00-01.00 και δευτερευόντως μεταξύ 05.00-07.00. Συνολικά για τον μήνα Ιούνιο, οι μπαταρίες απορρόφησαν 16,4 GWh (Γιγαβατώρες) και απέδωσαν στο σύστημα 14,8 GWh. Ωστόσο, οι ίδιες προβλέψεις δείχνουν ότι απορροφήσεις ύψους 2,5 GWh έγιναν σε ώρες που δεν υπήρχαν περικοπές ΑΠΕ. Δεδομένου ότι οι συνολικές περικοπές του Ιουνίου ανήλθαν σε 298,3 GWh, προκύπτει ότι η απορρόφηση 16,4 GWh εγκατεστημένες μπαταρίες απέτρεψαν το 4,5% των περικοπών ΑΠΕ, ενώ η έγχυση των 14,8 GWh περιόρισε τη χρήση αερίου κατά 0,8% τον ίδιο μήνα.
Το «νέο ΕΣΠΑ» και οι κρίσιμες κάλπες μετά τις εθνικές
Μπορεί όλη η δημόσια συζήτηση σε σχέση με ό,τι έχει να κάνει με τις εκλογές να επικεντρώνεται -όπως είναι και λογικό- στις επικείμενες εθνικές κάλπες (οι οποίες θα γίνουν έως την άνοιξη του 2027), αλλά υπάρχουν και κάποιες άλλες κάλπες, μετά τις εθνικές οι οποίες θα είναι ιδιαιτέρως κρίσιμες. Ο λόγος για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2028. Και γιατί θα είναι κρίσιμες; Όχι τόσο γιατί θα είναι το πρώτο εκλογικό κρας τεστ μετά τις επικείμενες εθνικές εκλογές. Αλλά γιατί θα συμπέσουν με δύο εντελώς νέα θεσμικά πλαίσια που αφορούν άμεσα τους Δήμους και τις Περιφέρειες. Το πρώτο πλαίσιο θα αφορά το νέο κοινοτικό Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο της περιόδου 2028 – 2034, το οποίο αλλάζει άρδην το καθεστώς κοινοτικών επιδοτήσεων των περιφερειών (μέσω του «νέου ΕΣΠΑ»), πέραν του γεγονότος ότι θα τρέξει στο μοντέλου του Ταμείου Ανάκαμψης (δηλαδή με ορόσημα κ.λπ.). Συγκεκριμένα, θα τεθούν (ποσοτικοποιημένοι) δεσμευτικοί -ως προς την ροή της κοινοτικής χρηματοδότησης- στόχοι για την αύξηση της παραγωγικότητας ανά περιφέρεια. Όσον αφορά το αν θα μεσολαβεί η εθνική κυβέρνηση στην κατανομή των πόρων στις περιφέρειες, όπως προβλέπει το αρχικό σχέδιο της Κομισιόν, έγκυρες πηγές της στήλης αφήνουν ένα παράθυρο ότι μπορεί αυτό να μην «περπατήσει» και να παραμείνει και μετά το 2028 το υφιστάμενο πλαίσιο όπου δεν μπαίνει ως ενδιάμεσος σταθμός αποφάσεων η κεντρική διοίκηση μεταξύ Βρυξελλών και περιφερειών. Παρεμπιπτόντως, το 2028, δηλαδή που ξεκινά το «νέο ΕΣΠΑ», τελειώνει και η προθεσμία απορρόφησης των επενδυτικών κονδυλίων μέσω του Προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης»… Το άλλο, νέο πλαίσιο προκύπτει από τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο οποίος είναι σε ισχύ από τα τέλη Ιουνίου 2026. Ο Κώδικας ορίζει το πώς θα λειτουργούν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (δήμοι, περιφέρειες) -οι οποίοι θα έχουν θα έχουν αναβαθμισμένο ρόλο στη διαχείριση του «νέου ΕΣΠΑ». Οι παρεμβάσεις μεταρρύθμισης των ΟΤΑ ξεπερνούν τις… 750 (όσα και τα άρθρα του νέου Κώδικα) και πάμπολλες εξ αυτών αφορούν την οικονομική λειτουργία τους. Δίδονται πολλά ατού, όπως η χρηματοδότηση για την εξόφληση χρεών τους προς τους παρόχους ενέργειες και επιπλέον δάνεια από την Τράπεζα Παρακαταθηκών και Δανείων, κ.λπ. αλλά προβλέπονται και πιο αυστηροί δημοσιονομικοί όροι. Με δυο λόγια, από το 2028, οι Δήμοι και οι Περιφέρειες -και όσοι τεθούν επικεφαλής αυτών- θα πρέπει να ξεχάσουν εντελώς ό,τι ήξεραν μέχρι τότε σε σχέση με τη σχετικά «εύκολη» (σε σχέση με τα μελλούμενα) ροή χρηματοδότησης από κοινοτικούς και εθνικούς πόρους. Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά, όλα τα παραπάνω. Η στήλη αναρωτιέται σε ποιο βαθμό τα γνωρίζουν εις βάθος οι τοπικές κοινωνίες και όχι μόνο οι νυν ή μελλοντικά υποψήφιοι τοπικοί άρχοντες.
Για πόσο θα «συμβαδίζουν» το ρυθμισμένο εξωτερικό χρέος με το εν πολλοίς μη ρυθμισμένο ιδιωτικό χρέος;
Έγκαιρα πριν τις διαρροές των πιθανοτήτων βελτίωσης των 72 δόσεων, η στήλη είχε προειδοποιήσει για το ενδεχόμενο νέων παρεμβάσεων στο ιδιωτικό χρέος. Και το ενδεχόμενο αυτό δεν έχει να κάνει με τους ρυθμούς που τρέχει η παραπάνω έκτακτη ρύθμιση. Το γεγονός ότι οι αιτήσεις είναι λίγες ως τώρα πολύ πιθανόν να έχει να κάνει και με το γεγονός ότι οι σχετικές πλατφόρμες άνοιξαν κατακαλόκαιρο. Εξάλλου, η προθεσμία υπαγωγής λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2026, δηλαδή σε πάνω από 4 ½ μήνες από σήμερα. Κοινώς, υπάρχει ακόμα χρόνος για κάθε ενδιαφερόμενο. Ωστόσο, το πρόβλημα το οποίο καλείται να διαχειριστεί η κυβέρνηση -δηλαδή το ιδιωτικό χρέος προς το Δημόσιο- ξεπερνά τα όρια των… 72 δόσεων. Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι υπηρεσιακοί παράγοντες, ιδίως του ΕΦΚΑ. Τα χρέη προς την εφορία και τα ταμεία ξεπερνούν τα 165 δις ευρώ έναντι 140 δις ευρώ που ήταν το 2019. Αυξήθηκαν, δηλαδή κατά 25 δις ευρώ ή 15%. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 67% του ΑΕΠ. Να σημειωθεί πάντως πως το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 75% του ΑΕΠ το 2019. Συνεπώς έπεσε. Την ίδια ώρα το δημόσιο χρέος της χώρας προς το εξωτερικό έπεσε στο 146% του ΑΕΠ το 2025 έναντι 183% του ΑΕΠ το 2019, αν και ποσοτικά αυξήθηκε στα 362 δις ευρώ έναντι 339 δις ευρώ. Συμπερασματικά, ως ποσοστό του ΑΕΠ το ελληνικό δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά 1/5, ενώ το ιδιωτικό χρέος προς το ελληνικό δημόσιο μειώθηκε κατά 1/6. Δηλαδή το ιδιωτικό χρέος προς το ελληνικό δημόσιο μειώθηκε λιγότερο σε σχέση με το ελληνικό δημόσιο χρέος προς το εξωτερικό. Σε κάθε περίπτωση, όμως, και τα δυο χρέη, ποσοτικά αυξάνονται. Η βασική διαφορά είναι πως το δημόσιο χρέος προς το εξωτερικό έχει μπει σε τροχιά μιας συστηματικής απομείωσης (διμερή δάνεια, πρόωρες αποπληρωμές, κ.λπ.), ενώ το ιδιωτικό χρέος -ας μη γελιόμαστε- δεν έχει μπει σε τέτοια, ανάλογη τροχιά. Και το ερώτημα είναι για πόσο ακόμα θα κρατήσει αυτή η ισορροπία, μεταξύ ενός «ρυθμισμένου» εξωτερικού δημοσίου χρέους και ενός εν πολλοίς μη ρυθμισμένου ιδιωτικού χρέους προς το δημόσιο (το οποίο πληρώνει το εξωτερικό χρέος…)
