UniPharma με άλμα κερδών και γεμάτο ταμείο για την Ιουλία Τσέτη
Κάθε λόγο να τρίβει τα χέρια της από ικανοποίηση έχει η Ιουλία Τσέτη της UniPharma, βλέποντας τα μαντάτα του 2025. Κι αυτό γιατί τα οικονομικά μεγέθη δείχνουν ότι η ελληνική φαρμακοβιομηχανία UniPharma, συμφερόντων της, συνεχίζει να καταγράφει υψηλές ταχύτητες. Ο καθαρός κύκλος εργασιών του ομίλου διαμορφώθηκε στα 105,87 εκατ. ευρώ από 93,26 εκατ. ευρώ το 2024, ενώ σε επίπεδο εταιρείας έφτασε τα 105,88 εκατ. ευρώ. Ακόμη πιο ισχυρή ήταν η εξέλιξη στην κερδοφορία, καθώς τα καθαρά κέρδη του ομίλου αυξήθηκαν στα 15,62 εκατ. ευρώ από 8,85 εκατ. ευρώ έναν χρόνο νωρίτερα.
Το αποτύπωμα φαίνεται και στο ταμείο. Τα διαθέσιμα του ομίλου υπερδιπλασιάστηκαν στα 21,7 εκατ. ευρώ από 9,76 εκατ. ευρώ, ενώ οι λειτουργικές ταμειακές ροές έφτασαν τα 23,05 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, η εταιρεία συνέχισε να επενδύει, με πληρωμές για πάγια περίπου 4,4 εκατ. ευρώ μέσα στη χρονιά.
Ένα ακόμη στοιχείο που ξεχωρίζει στα οικονομικά της εταιρείας είναι η αυξημένη έμφαση σε έρευνα και ανάπτυξης Οι σχετικές δαπάνες του ομίλου αυξήθηκαν στα 2,47 εκατ. ευρώ από 1,32 εκατ. ευρώ, επιβεβαιώνοντας ότι η Ιουλία Τσέτη συνεχίζει να ποντάρει στην παραγωγή και την ανάπτυξη νέων φαρμακευτικών προϊόντων.
Επανακάμπτουν οι φήμες για πώληση της μαρίνας Αλίμου από τον Χόλτερμαν
Έντονη κινητικότητα καταγράφεται το τελευταίο διάστημα γύρω από τη μαρίνα Αλίμου, καθώς επανέρχονται στην αγορά τα σενάρια που θέλουν τον Ολλανδό επιχειρηματία Χένρι Χόλτερμαν, που βρίσκεται πίσω από το οικογενειακό επενδυτικό σχήμα Reggeborgh, να εξετάζει το ενδεχόμενο πώλησής της. Η μεγαλύτερη μαρίνα των Βαλκανίων, που βρίσκεται στο χαρτοφυλάκιο της REDS, θυγατρικής του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, φέρεται μάλιστα να έχει ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον ξένων επενδυτών με ισχυρή παρουσία στον κλάδο της διαχείρισης και ανάπτυξης μαρινών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στην αγορά διαμορφώνονται δύο διαφορετικές εκτιμήσεις ως προς τον χρόνο μιας ενδεχόμενης συναλλαγής. Η πρώτη θέλει τον Χόλτερμαν να εξετάζει την αξιοποίηση του επενδυτικού ενδιαφέροντος που έχει εκδηλωθεί, επιδιώκοντας να αποκομίσει υπεραξίες από την επένδυσή του χωρίς να περιμένει την πλήρη ολοκλήρωση της ανάπλασης. Άλλωστε, η αποεπένδυση από περιουσιακά στοιχεία με σημαντική αναπτυξιακή προοπτική αποτελεί μία από τις επιλογές που μπορεί να εξετάσει ένας επενδυτής όταν διαμορφώνονται ελκυστικές αποτιμήσεις. Η δεύτερη εκτίμηση, ωστόσο, θέλει την όποια απόφαση για πώληση να μετατίθεται μετά την ολοκλήρωση των βασικών έργων, όταν η μαρίνα θα έχει αποκτήσει νέα εμπορικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά, τα οποία θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αξία της.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά, μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ανάληψη της διοίκησης της μαρίνας Αλίμου από τον Σταύρο Κατσικάδη, ένα από τα πλέον έμπειρα στελέχη της ελληνικής αγοράς μαρίνων, με πορεία περίπου τριών δεκαετιών στη ναυτιλία και στον θαλάσσιο τουρισμό. Η μετακίνησή του από τη Lamda Development (όπου είχε τη συνολική ευθύνη για την ανάπτυξη και διαχείριση των μαρινών του Ομίλου, συνδέοντας την επαγγελματική του διαδρομή κυρίως με τις μαρίνες στον Φλοίσβο και τον Άγιο Κοσμά) συμπίπτει με μια καθοριστική περίοδο για την επένδυση, καθώς, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η αδειοδοτική διαδικασία έχει ολοκληρωθεί και το έργο περνά πλέον στη φάση της κατασκευής.
Παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι η παρουσία ενός στελέχους με το συγκεκριμένο υπόβαθρο μπορεί να συμβάλει τόσο στην υλοποίηση της επένδυσης όσο και στην ενίσχυση της εμπορικής αξίας της μαρίνας, ανεξάρτητα από το εάν τελικά θα προχωρήσει κάποιο σχέδιο πώλησης.
Η εμπειρία του στη διαχείριση μεγάλων εγκαταστάσεων θαλάσσιου τουρισμού αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για τη μαρίνα Αλίμου, η οποία καλείται να περάσει από τη σημερινή της μορφή σε ένα ολοκληρωμένο συγκρότημα φιλοξενίας, αναψυχής και εμπορικών δραστηριοτήτων.
Η συνολική ανάπτυξη της μαρίνας Αλίμου υπολογίζεται ότι θα φθάσει τα 100 εκατ. ευρώ, με το βασικό κατασκευαστικό αντικείμενο να εκτιμάται σε περίπου 50 εκατ. ευρώ. Οι εργασίες αναμένεται να διαρκέσουν περίπου 20 μήνες, με στόχο οι βασικές υποδομές να έχουν ολοκληρωθεί έως το 2028.
Ξεμπλοκάρει η επένδυση HIG Capital στο «ξενοδοχείο της χούντας» στην Αλθέα
Έπειτα από μήνες ακινησίας, ανοίγει ξανά ο δρόμος για την επένδυση της HIG Capital στο πρώην ξενοδοχείο «Ήλιος» στην Αλθέα, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά εγκαταλελειμμένα ακίνητα της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Η Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Κρωπίας αποφάσισε την άρση της διακοπής των οικοδομικών εργασιών, επιτρέποντας την επανέναρξη των παρεμβάσεων αποκατάστασης και στατικής ενίσχυσης του ημιτελούς συγκροτήματος.
Το έργο είχε «παγώσει» λόγω αδειοδοτικών εκκρεμοτήτων, καθώς παρέμενε ανοιχτό το ζήτημα εάν μπορούσαν να συνεχιστούν οι εργασίες στα υφιστάμενα κτίρια πριν ολοκληρωθεί η περιβαλλοντική αδειοδότηση της συνολικής ανάπτυξης. Η νέα απόφαση αίρει το συγκεκριμένο εμπόδιο, χωρίς ωστόσο να σημαίνει ότι έχει δοθεί το οριστικό πράσινο φως για το σύνολο της επένδυσης.
Υπενθυμίζεται ότι η αμερικανική HIG απέκτησε το ακίνητο από τη Eurobank το 2023 και σχεδιάζει, μέσω της Ella Resorts, τη μετατροπή του σε πολυτελές ξενοδοχείο πέντε αστέρων, με 339 δωμάτια και 805 κλίνες. Η επένδυση ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ και περιλαμβάνει σουίτες, πολυτελή μπανγκαλόου, ιδιωτικές πισίνες, εστιατόρια και εγκαταστάσεις ευεξίας.
Το μεγάλο στοίχημα παραμένει πλέον η ολοκλήρωση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, από την οποία θα εξαρτηθεί το χρονοδιάγραμμα της συνολικής ανάπτυξης. Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε λειτουργία το 2028, ωστόσο οι καθυστερήσεις που έχουν μεσολαβήσει καθιστούν κρίσιμη την πορεία των υπόλοιπων αδειοδοτικών διαδικασιών.
Tα γλυκά αποτελέσματα της Κωνσταντινίδης και η επένδυση στη… Maserati
Καλά αποτελέσματα πέτυχε το 2025 η γνωστή αλυσίδα ζαχαροπλαστείων Κωνσταντινίδης. Η εταιρεία, αν και παρουσίασε σχεδόν σταθερό τζίρο, αύξησε σημαντικά τα καθαρά κέρδη της. Ειδικότερα, ο κύκλος εργασιών ανήλθε σε 10,2 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας οριακή μείωση από εκείνον που είχε πετύχει το 2024 (10,8 εκατ. ευρώ). Τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους ανήλθαν σε 1,2 εκατ. ευρώ από 0,33 εκατ. ευρώ το 2024. Η εταιρεία ακόμη στις οικονομικές καταστάσεις της αναφέρει ότι προχώρησε σε επενδύσεις 314 χιλ. ευρώ, οι περισσότερες εκ των οποίων αφορούν κτιριακές εγκαταστάσεις. Μέρος αυτών αφορά και οχήματα της εταιρείας, ένα εκ των οποίων είναι μοντέλο Levante GT Hybrid της ιταλικής φίρμας Maserati. Πρόκειται για SUV μοντέλο αυτοκινήτου, που μάλλον επελέγη γιατί θα ταιριάζει με… το prestige των δημιουργιών ζαχαροπλαστικής της εταιρείας.
Δεύτερη θητεία στην προεδρία της ΠΟΞ διεκδικεί ο Γ. Χατζής
Τρία χρόνια μετά την εκλογή, που κρίθηκε με 7 ψήφους έναντι 4 του Μανώλη Γιαννούλη (και ενός λευκού), ο Γιάννης Χατζής επιστρέφει στην αφετηρία. Τότε είχε αναδειχθεί πρώτος στις εκλογές για το ΔΣ της ΠΟΞ, με 94 ψήφους, ενώ ένας ακόμη επίδοξος διεκδικητής της προεδρίας, ο Μανώλης Τσακαλάκης, είχε μείνει εκτός συμβουλίου. Η επικράτησή του, πάντως, ούτε ανέφελη ήταν ούτε χωρίς παρασκήνιο. Τώρα, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ετοιμάζεται να ζητήσει στις εκλογές της 3ης Οκτωβρίου μία ακόμη θητεία.
Επικεφαλής της Blue Sea Resort Collection στη Ρόδο, πιστοποιημένος χρηματοοικονομικός αναλυτής και πλέον πρώτος αντιπρόεδρος του ΣΕΤΕ, ο Χατζής συνδυάζει την εμπειρία της οικογενειακής ξενοδοχειακής επιχείρησης με τη γλώσσα των επενδύσεων και των αριθμών. Αυτήν τη φορά, όμως, δεν θα διαθέτει το πλεονέκτημα του καινούργιου. Θα κριθεί για τη δική του τριετία και για το εάν η ΠΟΞ κατάφερε υπό την προεδρία του να μετατρέψει τη δυναμική παρουσία της σε απτά αποτελέσματα για τα μέλη της.
Και η επόμενη μέρα μόνο εύκολη δεν προμηνύεται: λειτουργικό και ενεργειακό κόστος, έλλειψη προσωπικού, φορολογία, χρηματοδότηση, υποδομές που δεν ακολουθούν την τουριστική ανάπτυξη, λειψυδρία και δαπανηρή προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Όλα αυτά πιέζουν την κερδοφορία των ξενοδοχείων, ακόμη και όταν αφίξεις και εισπράξεις καταρρίπτουν ρεκόρ.
Σε ένα μέτωπο, βέβαια, ο σημερινός πρόεδρος παραμένει αξιοθαύμαστα συνεπής: στη βραχυχρόνια μίσθωση. Την ώρα που άλλοι εκπρόσωποι του ξενοδοχειακού κλάδου έχουν διευρύνει την ατζέντα τους ή χαμηλώσει τους τόνους, ο Γιάννης Χατζής εξακολουθεί να την κρατά στο στόχαστρο με ένταση που δύσκολα συναντά κανείς πλέον αλλού. Το ενδιαφέρον στις εκλογές δεν θα είναι μόνο εάν θα βρεθεί απέναντί του ένας νέος Γιαννούλης ή Τσακαλάκης. Θα είναι και εάν οι ξενοδόχοι θεωρούν ότι η βραχυχρόνια μίσθωση παραμένει ο αντίπαλος που πρέπει να καταλαμβάνει τόσο χώρο ή εάν περιμένουν από την ΠΟΞ να στρέψει ακόμη μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς της στις μάχες που δίνονται μέσα στα ίδια τα ξενοδοχεία.
Παρατάθηκε ο διαγωνισμός ΔΕΣΦΑ για την πλωτή πλατφόρμα Small Scale LNG στη Ρεβυθούσα
Παράταση έως τις 21 Οκτωβρίου έδωσε ο ΔΕΣΦΑ στον διαγωνισμό για την προμήθεια συστήματος πλωτής πλατφόρμας φόρτωσης και εκφόρτωσης πλοίων Small Scale LNG στον τερματικό σταθμό LNG της Ρεβυθούσας, έργο προϋπολογισμού 15,5 εκατ. ευρώ.
Η υποδομή θα εξυπηρετεί πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου μικρής χωρητικότητας, από 1.000 έως 30.000 m³, ενώ η ολοκλήρωση του έργου τοποθετείται χρονικά στο 2027. Τα πλοία θα χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό πλοίων που κινούνται στο λιμάνι του Πειραιά, ενισχύοντας τις δυνατότητες εξυπηρέτησης των αναγκών τους σε LNG.
Παράλληλα, μεγαλύτερα πλοία θα μπορούν να μεταφέρουν LNG σε δορυφορικές αποθήκες και σταθμούς διανομής σε άλλες παράκτιες τοποθεσίες της Ελλάδας. Οι εγκαταστάσεις αυτές θα μπορούν να βρίσκονται είτε σε λιμάνια (π.χ. Πάτρα) είτε σε εγκαταστάσεις εκτός του δικτύου φυσικού αερίου, όπου η κατανάλωσή του θα θεωρείται εφικτή. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργείται η δυνατότητα πρόσβασης στο φυσικό αέριο σε νέες περιοχές και αγορές, διευρύνοντας τις προοπτικές αξιοποίησής του πέρα από τις υφιστάμενες υποδομές του δικτύου.
Από το 2025 έως σήμερα παρατηρείται δυναμική ανάπτυξη της εγχώριας αγοράς Small Scale LNG, με περίπου το 78% των φορτίων να κατευθύνεται σε εγχώριες βιομηχανίες και απομακρυσμένα δίκτυα. Η υπηρεσία αφορά μέχρι στιγμής τη χερσαία μεταφορά LNG μέσω ειδικών φορτηγών.
Μπαταρίες στις επιχειρήσεις: Επιδοτήσεις 8,2 εκατ. έπειτα από 11 μήνες αξιολόγησης
Έπειτα από 11 μήνες αναμονής, ανοίγει επιτέλους το «ταμείο» για το πρόγραμμα «Συστήματα αποθήκευσης στις επιχειρήσεις». Οι Προσωρινοί Πίνακες Επιλέξιμων και Απορριπτέων Αιτήσεων αναρτήθηκαν την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, από τους οποίους προκύπτει πως οι ωφελούμενοι είναι 209 και θα λάβουν συνολική ενίσχυση 8,15 εκατ. ευρώ.
Το «ξεκλείδωμα» των επιδοτήσεων άργησε, πάντως, αισθητά. Η περίοδος υποβολής των αιτήσεων ολοκληρώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2025, κάτι που σημαίνει ότι χρειάστηκαν σχεδόν 11 μήνες για να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και να δημοσιευθούν τα προσωρινά αποτελέσματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον πίνακα οι τελευταίες αιτήσεις έχουν ημερομηνία υποβολής 31/10/2025.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η «ακτινογραφία» των αποτελεσμάτων: Οι 209 επενδύσεις αντιστοιχούν σε συνολική επιδοτούμενη ισχύ αποθήκευσης 28,2 MW και χωρητικότητα περίπου 49,3 MW. Η ισχύς των φωτοβολταϊκών που θα εγκαταστήσουν οι ωφελούμενοι προσεγγίζει τα 30,8 MW.
Ισχυρό είναι και το αποτύπωμα των μικρών επιχειρήσεων: 175 από τις 209 αιτήσεις, σχεδόν 84% του συνόλου, προέρχονται από μικρές επιχειρήσεις, έναντι 23 μεσαίων και 11 μεγάλων. Μένει τώρα να «κλειδώσει» ο οριστικός κατάλογος των δικαιούχων μετά την εξέταση των ενστάσεων. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η σχετική προθεσμία εκπνέει στις 25 Σεπτεμβρίου.
Το επόμενο «αγκάθι» είναι η προθεσμία υλοποίησης των αιτήσεων, που είναι απολύτως ανέφικτη, αφού έχει καθοριστεί μόλις στις 31 Οκτωβρίου 2026 – δηλαδή σε λιγότερο από ενάμιση μήνα. Πηγές του κλάδου σημειώνουν ότι η προθεσμία μπορεί να τηρηθεί μόνο από έργα τα οποία έχουν ήδη υλοποιηθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη, από επιχειρήσεις που πήραν το ρίσκο να προχωρήσουν στην επένδυση χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα λάβουν επιδότηση. Με δεδομένο ότι αυτές οι περιπτώσεις είναι ελάχιστες, αφού οι περισσότεροι αιτούντες επέλεξαν να τηρήσουν στάση αναμονής, τα ίδια στελέχη εκφράζουν την πεποίθηση πως το ΥΠΕΝ θα προχωρήσει σε παράταση για τη διορία ολοκλήρωσης των συστημάτων.
Η στεγαστική κρίση και η συνεχής αύξηση της «μονο-κατοίκησης» (με ή χωρίς οικονομική στενότητα)
Ακούμε και ξανακούμε πως το στεγαστικό είναι πανευρωπαϊκό πρόβλημα και όχι μόνο ελληνικό. Αυτό είναι σωστό. Αρκεί, βέβαια, το συμπέρασμα αυτό να μη γίνεται λίγο-πολύ… επιχείρημα για να μην το αντιμετωπίσει το πολιτικό σύστημα της χώρας μας. Αλλά οι «ευθύνες» για το στεγαστικό δεν αφορούν μόνο γενικά το κράτος ή ακόμα και την κατασκευαστική επιχειρηματική κοινότητα. Αφορούν και όλους εμάς. Τις συνήθειες και τον τρόπο ζωής που θέλουμε να έχουμε. Για παράδειγμα, ο μέσος όρος των μονομελών νοικοκυριών στην ΕΕ είναι 22%. Στην Ελλάδα, βάσει της τελευταίας απογραφής (2021), τα μονομελή νοικοκυριά ανήλθαν σε 1,401 εκατ., έναντι 1,061 εκατ. το 2011. Δηλαδή, αυξήθηκαν κατά 32% το 2011-2021. Με άλλα λόγια, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που χαρακτηρίστηκε από τη βαθιά οικονομική κρίση και των μνημονίων και την πανδημία, τα μονομελή νοικοκυριά στην Ελλάδα αυξήθηκαν έντονα και ανήλθαν στο 24% του συνόλου. Τα διμελή νοικοκυριά αυξήθηκαν οριακά, ενώ τα τριμελή και ιδίως τα τετραμελή μειώθηκαν. Γυρνώντας στα μονομελή νοικοκυριά, η αύξησή τους δεν σημειώθηκε μόνο το 2011-2021, αλλά και το 2001-2011 και μάλιστα περισσότερο σε σχέση με το 2011-2021. Συγκεκριμένα, μεταξύ 2001-2011, σε μια περίοδο δηλαδή που χαρακτηρίστηκε από μεγάλη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, τα μονομελή νοικοκυριά αυξήθηκαν κατά 21%. Δηλαδή είτε με ανάπτυξη είτε με ύφεση, πιο «καλή η μοναξιά», είτε υπάρχουν (όπως το 2001-2011) είτε «δεν υπάρχουν» σπίτια;
Ποιοι ακριβώς είναι οι «μετρήσιμοι» στόχοι της στήριξης των οικογενειών;
Κανείς δεν μπορεί να πει πως η κυβέρνηση δεν έχει προβεί σε σειρά ενεργειών για τη στήριξη του δημογραφικού, μέσω επιδομάτων και ενίσχυσης της δυνατότητας των νέων ζευγαριών και γενικότερα των οικογενειών στο επίπεδο της στέγασης (π.χ. επίδομα ενοικίου, επιστροφή ενοικίου, Σπίτι Μου 2). Ακόμα και στη ΔΕΘ εξαγγέλθηκαν επιπλέον μέτρα, όπως η μείωση του συντελεστή φορολόγησης τριτέκνων στο 0% έως τις 20.000 ευρώ από το φορολογικό έτος 2027 (οι μισθωτοί θα δουν τις μειώσεις από 1/1/2027). Επίσης, θα αυξηθεί το επίδομα γέννησης για τις πολύτεκνες οικογένειες κατά 1.000 ευρώ επιπλέον για κάθε τέκνο (σήμερα για 4 παιδιά και άνω είναι 3.500 ευρώ, χωρίς περαιτέρω αύξηση για κάθε τέκνο, ενώ διαμορφώνεται σε 4.500 ευρώ για 4 εξαρτώμενα τέκνα, 5.500 για 5 τέκνα, 6.500 για 6 τέκνα κ.ο.κ.) Ισχύει από τις γεννήσεις που έγιναν από 1/1/2026. Αφορά περίπου 2.500 πολύτεκνες οικογένειες ετησίως.
Μέτρα για οικογένειες με τουλάχιστον τρία παιδιά, όταν οι περισσότερες μετά βίας κάνουν δύο…
Τα μέτρα αυτά είναι ευπρόσδεκτα και προφανώς θα ενισχύσουν τους τριτέκνους και τους πολυτέκνους. Ωστόσο (δυστυχώς), στη χώρα μας μετά βίας η μέση οικογένεια απέχει ακόμα από το να έχει 2 παιδιά, καθώς αυξάνονται εκείνες που δεν έχουν κανένα ή έχουν μόνο ένα ή αργούν πολύ να τα αποκτήσουν. Από αυτήν την άποψη, ορισμένοι στο υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, αναρωτιούνται μήπως θα ήταν καλύτερο να μπουν κάποιοι πιο ρεαλιστικοί στόχοι, όπως να φτάσουμε ύστερα από κάποια χρόνια να έχει η μέση οικογένεια δύο παιδιά. Άρα θα πρέπει να βοηθούν προπαντός εκείνοι που έχουν ένα παιδί, προκειμένου να αποκτήσουν δύο. Και αυτό δεν αποτελεί μόνο στοίχημα για την νυν υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, αλλά και για την υπουργό Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη («ου μην αλλά» τους διαδόχους στην επόμενη κυβέρνηση). Κι αυτό γιατί η μεγαλύτερη ιδιωτική δαπάνη την οποία αντιμετωπίζει η μέση οικογένεια σε σχέση με το μεγάλωμα των παιδιών της αφορά την εκπαίδευση (κάτι που δεν υπήρχε στην προηγούμενη γενιά!). Η ιδιωτική δαπάνη για την εκπαίδευση (δηλαδή για φροντιστήρια) ξεκινά από το… νηπιαγωγείο (δεν είναι υπερβολή!) και κορυφώνεται, φυσικά, στο λύκειο. Έπειτα γνωρίζει μια μικρή παύση στο πανεπιστήμιο και συνεχίζει ξανά να αυξάνεται υπέρ της «βιομηχανίας» της μετατριτοβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή των μεταπτυχιακών κ.λπ. Κοινώς, η σχετική δαπάνη, πέραν της Β’ και Γ’ Λυκείου, καλύπτει και το δημοτικό και το γυμνάσιο αλλά και την περίοδο μετά το πανεπιστήμιο, πράγματα σχεδόν αδιανόητα για τον μέσο μαθητή της δεκαετίας του ’80 και του ’90 (και νυν γονέα). Για να μην καταπιαστούμε εδώ στο αν, πότε και πώς «αποσβένεται» αυτή η ιδιωτική δαπάνη…
