Αλλαγές στο σύστημα κινητικότητας (μεταθέσεις, αποσπάσεις, κλπ) στο Δημόσιο εξετάζει η κυβέρνηση στα πλαίσια του σχεδιασμού της για τη διαμόρφωση ενός νέου, ενιαίου Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα, σύμφωνα με έγκυρες πηγές του powergame.gr.
Το σχετικό νομοσχέδιο αναμένεται να έλθει σε δημόσια διαβούλευση και, έπειτα, να κατατεθεί και να ψηφιστεί στη Βουλή προς το τέλος του τρέχοντος έτους.
Θα προβλέπει, μάλιστα, την ενοποίηση των δύο αυτόνομων, έως τώρα, Κωδίκων που ισχύουν στο δημόσιο, δηλαδή του Κώδικα των Δημοσίων Υπαλλήλων από τη μια μεριά και του Κώδικα των Δημοτικών Υπαλλήλων από την άλλη.
Ο νέος, ενιαίος κώδικας όλων των υπαλλήλων στο Δημόσιο σχεδιάζεται να προβλέπει, μεταξύ, άλλων (π.χ. στις άδειες) και παρεμβάσεις στο σύστημα μεταθέσεων διοικητικών υπαλλήλων στο Δημόσιο, οι οποίες ενδεχομένως να έχουν στο επίκεντρο τους τόσο το ποιο υπουργείο συντονίζει την όλη διαδικασία, όσο και τις ρήτρες των μεταθέσεων – αποσπάσεων.
Στα όρια του το ισχύον σύστημα κινητικότητας
Και αυτό γιατί η αίσθηση που υπάρχει σε αρμόδια κυβερνητικά στελέχη είναι πως το παρόν θεσμικό πλαίσιο, το οποίο βρίσκεται σε ισχύ από το 2021 (δηλαδή φέτος κλείνει 5 έτη λειτουργίας) δεν μπορεί πλέον να ανταπεξέλθει σε ικανό βαθμό στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στη δημόσια διοίκηση.
Ενδεικτικό των ορίων στα οποία έχει φτάσει το ισχύον σύστημα είναι το γεγονός πως, σύμφωνα με πηγές του powergame.gr οι φορείς του Δημοσίου ενημέρωσαν, πέρσι, το υπουργείο Εσωτερικών και την Κεντρική Επιτροπή Κινητικότητας (η οποία υπάγεται στο ΥΠΕΣ συντονίζει την όλη διαδικασία μεταθέσεων) πως έχουν κοντά στις 18.000 κενές θέσεις (την ίδια ώρα που ανέρχονται σε 200.000 οι διοικητικοί υπάλληλοι).
Παράλληλα, γύρω στους 4.000 δημοσίους υπαλλήλους ζήτησαν να μετατεθούν. Ωστόσο, μόλις κοντά στους 500 μετατέθηκαν μέσω των ενιαίων κανόνων κινητικότητας, ενώ περίπου 250 υπάλληλοι πήραν μετάθεση κάνοντας χρήση κατ’ παρέκκλιση κανόνων που ισχύουν ακόμα ανά υπουργείο.
Μ’ άλλα λόγια, η ζήτηση (από τους δημοσίους φορείς) για μεταθέσεις είναι πάνω από 4 φορές μεγαλύτερη από την προσφορά (από τους δημοσίους υπαλλήλους), ενώ από όσους υπαλλήλους προσφέρθηκαν να μετατεθούν ικανοποιήθηκαν μόλις 1 στους 8.
Ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο δεν έλαβε πράσινο φως η συντριπτική πλειοψηφία των αιτήσεων μεταθέσεων ήταν πως δεν πληρούνταν μία κομβικής σημασίας προϋπόθεση που δεν είναι άλλη από τη ρήτρα του «65%».
Σύμφωνα με το νόμο 4647/2019 -τον οποίο πέρασε η παρούσα κυβέρνηση- «για τη διενέργεια μετάταξης ή απόσπασης το ποσοστό κάλυψης των θέσεων στο φορέα προέλευσης του κλάδου στον οποίο ανήκει ο υπάλληλος, κατά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων για τη διαδικασία επιλογής, καθώς και κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης, πρέπει να ανέρχεται σε ποσοστό τουλάχιστον 65% (σ.σ. έναντι 50% που ίσχυε βάσει του νόμου 4440/2016) επί του συνόλου των οργανικών θέσεων του εν λόγω κλάδου».
Τα σενάρια αλλαγών
Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές του powergame.gr τρία είναι τα βασικά σενάρια που εξετάζονται παράλληλα σε κυβερνητικό επίπεδο προκειμένου να ξεμπλοκάρει το σύστημα μεταθέσεων και αποσπάσεων:
- Το πρώτο σενάριο προβλέπει να πάψει το Υπουργείο Εσωτερικών να συντονίζει κεντρικά, για λογαριασμό όλου του Δημοσίου, την διαδικασία μεταθέσεων – αποσπάσεων για όλους τους Διοικητικούς υπαλλήλους όλων των Υπουργείων.
Σε αυτήν την περίπτωση το κάθε Υπουργείο θα συντονίζει την κινητικότητα των διοικητικών υπαλλήλων που υπάγονται σε αυτό αυτόνομα από όλα τα άλλα.
Σημειώνεται πως το ΥΠΕΣ έως τώρα έχει το συντονισμό μόνο των διοικητικών υπαλλήλων, καθώς -επί παραδείγματι- το Υπουργείο Παιδείας συντονίζει την κινητικότητα των εκπαιδευτικών (καθηγητών, δασκάλων, νηπιαγωγών, κλπ.), το Υπουργείο Αμύνης συντονίζει την κινητικότητα των ενστόλων, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη των σωμάτων ασφαλείας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης συντονίζει τις μεταθέσεις – αποσπάσεις των δικαστικών κλπ.
- Το δεύτερο σενάριο προβλέπει την μείωση ή ακόμα και κατάργηση της ρήτρας του «65%». Δηλαδή, σύμφωνα με αυτό:
– Είτε θα μπορούσε να μειωθεί το ποσοστό των θέσεων που πρέπει να είναι «καλυμμένες» από υπαλλήλους σε μία υπηρεσία κάτω του 65% προκειμένου να μετατεθεί ένας υπάλληλος σε μία άλλη,
– Είτε, στην πιο ακραία περίπτωση, θα μπορούσε να καταργηθεί κάθε σχετικός περιορισμός και κάθε Υπουργείο να κρίνει κατά περίπτωση πότε μπορεί να γίνει μετάταξη ή απόσπαση ενός υπαλλήλου από μία υπηρεσία του σε μία άλλη, χωρίς να δημιουργήσει πρόβλημα λειτουργίας της υπηρεσίας από την οποία μετατίθεται. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα εισάγονταν κάποιες κανονιστικές ρήτρες στο πλαίσιο κινητικότητας των διοικητικών υπαλλήλων ανά Υπουργείο, αλλά αυτές δεν θα είχαν, ενδεχομένως, την παρούσα ανελαστικότητα.
- Το τρίτο σενάριο, το οποίο εξετάζεται από αρμόδια κυβερνητικά στελέχη, είναι η παραπέρα μείωση έως και κατάργηση των εναπομεινάντων «κατά παρέκκλιση» διατάξεων που ισχύουν σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες και οι οποίες αποτελούν «παράθυρα» για μεταθέσεις έξω από το ενιαίο σύστημα κινητικότητας που ισχύει σήμερα, οριζοντίως για όλα τα Υπουργεία της κυβέρνησης. Και αυτό γιατί οι εν λόγω διατάξεις έχουν στρεβλώσει το όλο σύστημα μεταθέσεων και αποσπάσεων, στερώντας εμμέσως στην πράξη το σχετικό δικαίωμα από υπαλλήλους που χρειάζονται όντως να μετακινηθούν από μία υπηρεσία σε μία άλλη.
