Η πραγματική εικόνα για τη σχέση Μητσοτάκη – Δένδια, ο Κικίλιας για την επόμενη μέρα της ΝΔ, η συγκρότηση ομάδας από τον Σαμαρά, η στρατηγική Τσίπρα και η αφασία του ΠΑΣΟΚ

Η εκτίμηση που τρέφει ο Μητσοτάκης στον Δένδια και το αντίστροφο, η απουσία Στυλιανίδη από το προσυνέδριο, ο Καραμανλής και οι διαρροές στην Εστία

Νίκος Δένδιας, Κυριάκος Μητσοτάκης © Eurokinissi/ Νάσος Σιμόπουλος

Κοινή πτήση Μητσοτάκη – Δένδια από Θεσσαλονίκη

Στην ηρεμία που προσφέρει ακόμη και σε μένα το Σαββατιάτικο απογευματινό, με πήρε ένας φίλος, από αυτούς που αρέσκονται σε ρόλο ερασιτέχνη ρεπόρτερ, προκειμένου να μου μεταφέρει μια πληροφορία από το προσυνέδριο της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με τον ερασιτέχνη ρεπόρτερ (μου), ο πρόεδρος Μητσοτάκης ήταν ιδιαίτερα θερμός, κάτι σαν αυγουστιάτικος καύσωνας, απέναντι στον υπουργό Δένδια. Μάλιστα, όπως μου είπε ο άνθρωπός μου, προσφέρθηκε μέχρι και να συνταξιδέψει ο πρωθυπουργός με τον υπουργό Άμυνας στον δρόμο της επιστροφής προς την Αθήνα. Φυσικά, όταν τον άκουσα τρόμαξα, αφού για ευνόητους λόγους αποτελεί ολέθριο λάθος η κοινή πτήση δύο πολιτικών με τα χαρακτηριστικά που διαθέτουν Μητσοτάκης και Δένδιας. Όχι τίποτε άλλο, δεν τους φταίει σε τίποτα η χώρα να μείνει ακυβέρνητη. Πάντως, αφήνω όλα αυτά τα χιουμοριστικά για να σας πω ότι όσοι οραματίζονται εσωκομματική βεντέτα πρωθυπουργού και υπουργού Άμυνας προφανώς και αγνοούν την πραγματική εκτίμηση που τρέφει ο πρώτος στο πρόσωπο του δεύτερου και το αντίστροφο.

Απουσία Στυλιανίδη

Από κάτι φίλους που διαθέτω στον Βαρδάρη έμαθα ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης λίγο έλειψε να αναβάλει την ομιλία του στο Προσυνέδριο της Θεσσαλονίκης, όταν διαπίστωσε ότι από το ακροατήριο απουσίαζε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης. Και εγώ στη θέση του κάπως έτσι θα αντιδρούσα, αν και, όντας Καρκίνος (στο ζώδιο, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων), διακρίνομαι για την ευαισθησία των συναισθημάτων μου, γεγονός που μπορεί να με οδηγούσε σε πιο οδυνηρές αντιδράσεις. Παρά την απουσία Στυλιανίδη, ο αρχηγός Κυριάκος έκανε την καρδιά του πέτρα και ανέβηκε στο βήμα της κομματικής εκδήλωσης. Πάντως, πρέπει να σας πω ότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι που προσπάθησαν να ψελλίσουν ότι η επιλογή του εν λόγω βουλευτή να μην παραστεί στο προσυνέδριο της Θεσσαλονίκης συνδέεται με τη γενικότερη στάση των Καραμανλικών και του προέδρου Καραμανλή. Για όσους ενδεχομένως να το παραβλέπουν, ο Στυλιανίδης κάποια στιγμή θεωρούσε εαυτόν φυσικό διάδοχο του ανιψιού του Εθνάρχη, ωστόσο εκεί που ετοιμαζόταν να τον διαδεχθεί, την πάτησε και μάλιστα πανηγυρικά, αφού δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής στη Ροδόπη.

Ο Καραμανλής και οι διαρροές στην Εστία

Είναι γνωστό ότι ο αυθεντικότερος εκφραστής των όσων ήθελε να πει, ακόμη και τη μακρά περίοδο της πολιτικής αφωνίας του ο Καραμανλής, ήταν (και παραμένει) ο διευθυντής της Εστίας, Μανώλης Κοττάκης. Λογικό, αφού, εκτός των άλλων, επελέγη από τον πρώην πρωθυπουργό να έχει και ρόλο προσωπικού του βιογράφου. Διαβάζοντας το πρωτοσέλιδο της Κυριακάτικης Εστίας, κατάλαβα ότι πρέπει να ηρεμήσουμε, επειδή ο πρόεδρος Καραμανλής κάνει τη χάρη στον Μητσοτάκη και δεν πάει στο Συνέδριο. Λες και αν θα πήγαινε, θα άλλαζε τον ρου της νεοδημοκρατικής ιστορίας. Δυστυχώς, τόσο για τον ίδιο όσο και για τους θαυμαστές του, εδώ και κάτι χρόνια (από την περίοδο που ανεχόταν τους Τσιπροκαμμένους), καλώς ή κακώς, δεν είχε απολύτως καμία συμβολή στους εκλογικούς θριάμβους του Μητσοτάκη. Απεναντίας, αφού ξεκίνησε να λαλάει, επιχείρησε μαζί με την παρέα του να κάνουν ζημιά στη ΝΔ και τον αρχηγό της, αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς ο στόχος δεν επετεύχθη. Εκτός κι αν πιστεύουν ότι αποτελεί αποτυχία το γεγονός ότι ο αρχηγός Κυριάκος κυβερνά επί επτά συναπτά έτη, προηγείται με δεκαπέντε, είκοσι μονάδες του δεύτερου και διεκδικεί με αξιώσεις και μια τρίτη κυβερνητική θητεία.

Ευχάριστη απουσία

Πάντως, επειδή διάβασα τόσο τον τίτλο όσο και το περιεχόμενο των όσων εκμυστηρεύεται ο πρόεδρος Καραμανλής και επειδή από μικρός γνωρίζω την απόλυτη πιστότητα της μεταφοράς που κάνει ο συναγωνιστής Κοττάκης, αν θεωρεί ότι στέλνει κάποιο μήνυμα ο πρόεδρος όταν λέει «να χαίρονται που δεν πάω», νομίζω ότι όσο μεγαλώνει αρχίζει εκτός των άλλων να χάνει και την αντιληπτική ικανότητά του. Γιατί μόνο χαρά μπορεί να προκαλέσει η απουσία ενός ανθρώπου που επέλεξε από το 2009 να απουσιάζει από κάθε μάχη της παράταξης. Εκτός κι αν πιστεύει ότι και μόνο η επί γης παρουσία του αρκεί για να κερδίζουν τις εκλογές όσοι τον διαδέχτηκαν στην ηγεσία της ΝΔ. Δυστυχώς για τον πρόεδρο της καρδιάς μας, το γεγονός ότι γυρίζει διαχρονικά και με συνέπεια την πλάτη στον κόσμο του κόμματος που ίδρυσε ο μπάρμπας του όχι μόνο τον καθιστά αδιάφορο ως πολιτικό κεφάλαιο, αλλά τον περιθωριοποιεί ολοένα και περισσότερο σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Βλέπετε, με τις αναμνήσεις του παρελθόντος δεν κερδήθηκε καμία μάχη, πέραν αυτής του ξεκοκαλίσματος των παϊδακίων.

Πάει στο Συνέδριο

Με αφορμή τη συνέντευξη που παραχώρησε ο πρώην ισχυρός άνδρας του Μαξίμου, Γρηγόρης Δημητριάδης, στη real news των Χατζηνικολάου – Κουρή, ένας καλά ενημερωμένος κομματικός αξιωματούχος έσπευσε να με ενημερώσει ότι ο πρώτος έχει αποφασίσει να παραστεί στο Συνέδριο της ΝΔ. Απολύτως λογική εξέλιξη, δεδομένης της κινητικότητας που αναπτύσσει εδώ και κάτι μήνες ο Δημητριάδης ανά την Επικράτεια, συναντώντας βουλευτές και αναρίθμητα κομματικά στελέχη. Εδώ που τα λέμε, ακόμη και με την ιδιότητα του «εθελοντή» θα αποτελούσε είδηση η απουσία και όχι η αναμενόμενη παρουσία στην κορυφαία κομματική εκδήλωση.

Ποιον θα ήθελε ιδανικά για γραμματέα

Μια και μπαίνουμε σε συνεδριακή εβδομάδα για τη Νέα Δημοκρατία, σπεύδω να σας ενημερώσω ότι όσοι περιμένουν να συμβεί κάτι κοσμοϊστορικό το ερχόμενο ΠΣΚ στο Metropolitan Expo, θα βρεθούν στον ίδιο κουβά που… αναπαύονται από την προηγούμενη Πέμπτη όσοι περίμεναν μια «γαλάζια ανταρσία» στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ο «κομματικός γρίφος» του προέδρου Κυριάκου δεν έχει να κάνει με το Συνέδριο, αλλά με μια διαδικασία που ακολουθεί. Αναφέρομαι, φυσικά, στην εκλογή νέου γραμματέα, η οποία θα πραγματοποιηθεί από την Πολιτική Επιτροπή που θα προκύψει στο Συνέδριο. Και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να είναι κανείς τακτικός συνομιλητής του πρωθυπουργού για να αντιλαμβάνεται ότι, αν μπορούσε με έναν μαγικό τρόπο να βρει το ιδανικό πρόσωπο για τη θέση, τότε ο αρχηγός Κυριάκος θα ήθελε… κάποιον σαν τον εκπρόσωπο Μαρινάκη. Και αυτό γιατί ο ψηλός είναι ο μόνος γραμματέας που πραγματικά «βγήκε» στον Μητσοτάκη. Βάλτε τα κάτω: Αρχικά, μαζί με τον αειθαλή Κονταδάκη γύρισε όλη την Ελλάδα και με τις δράσεις που διοργάνωνε σε καθημερινή βάση έκανε την Πειραιώς επίκεντρο του γαλάζιου ρεπορτάζ – πράγμα δύσκολο, όταν το κόμμα βρίσκεται ήδη στην κυβέρνηση. Και, επιπλέον, καθώς ούτε βουλευτής ήταν ούτε για βουλευτής κατέβηκε το 2023, ήταν πολύ εύκολο το σύνολο των βουλευτών της ΝΔ να τον αντιμετωπίζουν ως σύμμαχο στον δρόμο για την κάλπη.

Η δεξαμενή των εξωκοινοβουλευτικών

Από τα παραπάνω καταλαβαίνετε ότι ο πρόεδρος Κυριάκος έχει δώσει προτεραιότητα για το χρίσμα στη δεξαμενή των εξωκοινοβουλευτικών προσώπων, εν γνώσει των δυσκολιών εξεύρεσης ενός τέτοιου «εκλεκτού» λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Αν με ρωτάτε, στο δικό μου μυαλό δύο περιπτώσεις υπάρχουν που μπορούν (αλλά δεν ξέρω αν θέλουν) να «μπουν στα παπούτσια» της θέσης του γραμματέα. Ο ένας είναι ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, Γιάννης Μπρατάκος, ο οποίος αναμφίβολα θα έχει ρόλο στην εκλογική κούρσα, αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι επιθυμεί να «μπλέξει» τόσο βαθιά. Και ο άλλος είναι ο εκτελών χρέη γραμματέα, Στέλιος Κονταδάκης, ο οποίος δεν αποκλείεται να δικαιώσει το δημοσιογραφικό κλισέ «ουδείς μονιμότερος του προσωρινού». Για τον Μπρατάκο, πάντως, να σας πω ότι ακούγεται πως υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να τεθεί επικεφαλής του προεκλογικού αγώνα, μια δουλειά που την ξέρει όσο ελάχιστοι εντός της ΝΔ.

! Για την ιστορία, να σας πω ότι για τη θέση μαθαίνω ότι αυτοπροτάθηκε πριν από κάποιους μήνες ο Θωμάς Βαρβιτσιώτης, χωρίς, όμως, να προχωρήσει το σενάριο του ονόματός του.

Οι λύσεις από την ΚΟ και ο αστερίσκος του Επικρατείας

Όσο το θέμα του γραμματέα μένει ανοιχτό τόσο δεν κλείνει η πόρτα και σε μια λύση από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Μαθαίνω, μάλιστα, ότι εντός Μεγάρου Μαξίμου οι θερμοί θιασώτες της επιλογής βουλευτή για τη θέση του γραμματέα είναι ο Κωστής Χατζηδάκης και ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, Θανάσης Νέζης, με καθέναν από τους δύο να «προωθεί» βουλευτές με τους οποίους έχουν στενή επαφή. Αρχικά, ο αντιπρόεδρος Κωστής πρότεινε τη Σοφία Ζαχαράκη, με την υπουργό Παιδείας να αρνείται διακριτικά. Το όνομα του Γιώργου Στύλιου παραμένει στο τραπέζι μεν, ως εναλλακτική δε. Αν, πάντως, ο πρόεδρος Κυριάκος επέλεγε σήμερα το πρωί έναν βουλευτή για τη θέση, νομίζω ότι το φαβορί δεν είναι άλλος από τον Βασίλη Σπανάκη. Και επειδή στον τίτλο σάς έταξα και έναν αστερίσκο, μην εκπλαγείτε, αν τελικά επιλεγεί βουλευτής (ιδίως μεγάλης εκλογικής περιφέρειας) για γραμματέας, να έχουμε ταυτόχρονη «μετακόμισή» του στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Και αυτό γιατί άλλο να είσαι στην κυβέρνηση και να κατεβαίνεις υποψήφιος και άλλο να είσαι γραμματέας, που (τύποις, έστω) καταρτίζει τις λίστες των υποψηφίων αλλά και των εκλογικών αντιπροσώπων και, ταυτόχρονα, να ζητάς σταυρό για τον εαυτό σου.

Η συνέπεια και οι πρόωρες εκλογές

Επειδή έχω αρχίσει και διαβάζω απίστευτα πράγματα και ακόμη πιο απίστευτες βεβαιότητες σε σχέση με την απόφαση του προέδρου Μητσοτάκη να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές, αν και δεν διαθέτω οποιαδήποτε πρόσβαση στο Μαξίμου, σπεύδω να αποκλείσω μια τέτοια αντιθεσμική προοπτική, γνωρίζοντας (από το παρελθόν) τη θεσμική συνέπεια που διακρίνει τον λαοπρόβλητό μας. Συγκεκριμένα, αποκλείω το ενδεχόμενο ο αρχηγός Κυριάκος, που επιμένει σε κάθε δημόσια τοποθέτησή του στην εξάντληση της τετραετίας, να αλλάξει άποψη, χάνοντας το κορυφαίο περιουσιακό στοιχείο που διαθέτει ως ηγέτης, που δεν είναι άλλο από τη συνέπεια απέναντι στους θεσμούς. Όσοι, λοιπόν, τον προτρέπουν να πράξει κάτι διαφορετικό απλώς επιδιώκουν να τον εκθέσουν στα μάτια της κοινής γνώμης, αφού, εδώ που τα λέμε, δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να επισπεύσει τον χρόνο των εκλογών, από τη στιγμή που τις απέφυγε στον παρόντα χρόνο.

Ο Κικίλιας και η επόμενη μέρα

Ανάμεσα σε αυτούς τους υπουργούς που αποφεύγουν να πέσουν στα βαθιά, αν και επί της ναυτιλίας αξιωματούχος, είναι και ο λαμπερός φίλος μου, Βασίλης Κικίλιας, ο οποίος αποφεύγει στις κρίσιμες στιγμές να πιάσει τα κάρβουνα, είτε για να μη λερωθεί είτε για να μην καεί. Πέραν τούτου, εδώ που τα λέμε, έχει και έναν ακόμη λόγο να επιδιώκει την αυτοπροστασία του, δεδομένου ότι, όπως πιστεύει και ο ίδιος, αποτελεί μία από τις εφεδρείες της επόμενης (μετά τον Μητσοτάκη) μέρας για τη ΝΔ. Τι άλλο θα ζήσουμε, Θεέ μου…

Ετοιμάζει το κόμμα ο Σαμαράς

Παρά το γεγονός ότι έχουν κυκλοφορήσει πολλά και αντικρουόμενα σενάρια σε σχέση με τις προθέσεις του προέδρου Σαμαρά, σπεύδω να σας πω ότι, εξ όσων πληροφορούμαι, εσχάτως δείχνει πανέτοιμος να προχωρήσει στη δημιουργία του νέου πολιτικού φορέα, που έχει σχεδιάσει στο θολωμένο μυαλό του. Ο λόγος που αποφάσισε στα γηρατειά του να φτιάξει ένα ακόμη κόμμα δεν είναι άλλος από το να εκδικηθεί μετά τον πρεσβύτερο και τον νεότερο Μητσοτάκη. Επί της ουσίας, μιλάμε για έναν σχηματισμό που θα έχει ως βασική αποστολή να κάνει ζημιά στη ΝΔ, δουλειά που την ξέρει καλά ο αρχηγός Αντώνης, δεδομένου ότι την έχει κάνει κατ’ επανάληψη. Σύμφωνα μ’ έναν συνομιλητή του, από αυτούς που έχουν το κουράγιο να τον υπομένουν, ο πρώην πρωθυπουργός έχει έτοιμους συνδυασμούς ανά την Επικράτεια, οπότε το μόνο που μένει είναι να πατήσει το κουμπί για να ξεκινήσει τη ζημιά. Επίσης, σύμφωνα με τις ίδιες καλά ενημερωμένες πηγές, έχει συγκροτηθεί και μια ομάδα που θα ξεκινήσει από σήμερα να λειτουργεί, εν αναμονή των αποφάσεων του Μεσσήνιου πολιτικού.

! Έχοντας πάει χθες το μεσημέρι για φαγητό με κάτι φίλους στο αγαπημένο μου Wood του Βαγγέλη Ζιμπάρα, φεύγοντας έπεσα πάνω στον πρόεδρο Σαμαρά, ο οποίος περπατούσε με κατεύθυνση την οικία του, παρέα με τον βουλευτή Μεσσηνίας Μίλτο Χρυσομάλλη.

Αρμοδιότητες σε Μπεκίρη

Ένας από τους αναβαθμισμένους του Μαξίμου είναι εσχάτως ο επί χρόνια στενός συνεργάτης του προέδρου Μητσοτάκη, Μιχάλης Μπεκίρης. Έχοντας διατελέσει μέχρι και διευθυντής του σημερινού πρωθυπουργού, γνωρίζει πολύ καλά, εκτός από την ανθρωπογεωγραφία του κόμματος, και τα χούγια του αρχηγού Κυριάκου. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την καλή σχέση που έχει με τους περισσότερους βουλευτές της ΝΔ, εκ των πραγμάτων τον καθιστούν χρήσιμο στον δρόμο προς τις εκλογές. Αν και το χωροταξικό δεν έχει και τόση σημασία, δεν αποκλείω να μετακομίσει από τη Βουλή στο Μαξίμου, χωρίς φυσικά κάτι τέτοιο να κρίνεται απαραίτητο.

Αναβαθμισμένος ο Κουτνατζής

Και μια και το ‘φερε η κουβέντα και αφού σας ξεκαθαρίσω ότι εσχάτως ανανεώθηκε η καραντίνα μου, από κάτι περιφερειακές πηγές του Μαξίμου πληροφορούμαι ότι ένας από τους αναβαθμισμένους στο μυαλό του προέδρου Μητσοτάκη είναι και ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Στέλιος Κουτνατζής. Το παλικάρι, αν και δεν του φαίνεται, «τρέχει» όλο το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης και, αν κρίνω από το αποτέλεσμα, τα έχει καταφέρει και με το παραπάνω.

Το γενέθλιο μήνυμα του Σκέρτσου

Αφού ευχηθώ έτη πολλά στον υπουργό Σκέρτσο, θέλω να σας πω ότι, διαβάζοντας την ανάρτηση που έκανε με αφορμή τα 50ά γενέθλιά του, είναι η μόνη (η ανάρτηση) που θα συνυπέγραφα, αν και είμαι σίγουρος ότι τον ίδιο δεν θα τον ενθουσίαζε ούτε η πρόθεση για την έστω και διαδικτυακή συμπόρευση μαζί του. Πάντως, δεν σας κρύβω ότι, διαβάζοντας κάνα, δυο φορές το γενέθλιο μήνυμα του υπουργού Άκη, κατάλαβα ότι πρόκειται περί ενός αγνού -εκτός από ταπεινού- ανθρώπου. Γιατί μόνο ένας ταπεινός συνάνθρωπός μας θα επιχειρούσε να ρίξει (δημοσίως) άγκυρες στον αγώνα που, όπως γράφει, δίνει με τα ελαττώματά του, τα οποία προφανώς και αναγνωρίζει. Για όση αξία μπορεί να έχει η μετάνοιά μου, διαβάζοντας το σημείωμα Σκέρτσου, ενώπιον Θεού και αναγνωστών, δεν σας κρύβω ότι αισθάνθηκα την ανάγκη να του ζητήσω μια ταπεινή συγγνώμη, αφού διέκρινα μέσα από τις λέξεις την αυθεντικότητα ενός ανθρώπου που αναγκάζεται να δείχνει απόμακρος και ενίοτε σκληρός, ενώ στην ουσία είναι ένας ζεστός και τρυφερός πενηντάρης (όπως και εγώ, ζωή να έχω, να τον ταλαιπωρώ με τον δικό μου μοναδικό τρόπο για τα επόμενα πενήντα χρόνια).

Καλά νέα για Μυλωνάκη

Ολοένα και καλύτερα είναι τα νέα από την εξέλιξη της υγείας του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργου Μυλωνάκη. Όπως μαθαίνω, από χθες οι γιατροί είναι ακόμη πιο αισιόδοξοι, με τον ίδιο να ανταποκρίνεται με επάρκεια στα τεστ που του γίνονται. Ύστερα από είκοσι μέρες, όλα δείχνουν ότι ο καλός συνεργάτης του πρωθυπουργού βγαίνει νικητής στη μάχη της ζωής του. Άντε, γιατί μας έλειψε…

Ο Μητσοτάκης για τον Κάθετο Διάδρομο…

Εξέχουσα θέση στην ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη είχε ο Κάθετος Διάδρομος Φυσικού Αερίου. Το κεντρικό μήνυμα που εξέπεμψε ήταν ότι στη νέα εποχή των γεωπολιτικών ανακατατάξεων, των πολέμων και της ανασφάλειας στις διεθνείς αγορές, η ενέργεια μετατρέπεται σε εργαλείο στρατηγικής επιρροής, ασφάλειας και διπλωματικής ισχύος και αυτές ακριβώς οι επιδιώξεις υπηρετούνται με έργα όπως ο Κάθετος Διάδρομος. Ο ίδιος κάλεσε ουσιαστικά σε μια σύγκριση της σημερινής εικόνας με εκείνη της Ελλάδας πριν από επτά χρόνια και την κοσμογονία που έχει συντελεστεί με έργα όπως το FSRU της Αλεξανδρούπολης, ο Διαδριατικός Αγωγός TAP, ο ελληνοβουλγαρικός αγωγός IGΒ, που μαζί με τον Κάθετο Διάδρομο συνθέτουν ένα πλέγμα ενεργειακών υποδομών που μετατρέπει την Ελλάδα σε διεθνή ενεργειακό κόμβο.

Ο αρχηγός Κυριάκος ανέδειξε τη σημασία του Κάθετου Διαδρόμου, τονίζοντας ότι δεν αφορά μόνο τη μεταφορά φυσικού αερίου. «Πρόκειται για μια νέα γεωπολιτική αρχιτεκτονική, που επιτρέπει στην Ελλάδα να λειτουργεί ως πάροχος ενεργειακής ασφάλειας για ολόκληρη τη Βαλκανική, φτάνοντας έως την Ουγγαρία και την Ουκρανία». Είναι χαρακτηριστικό ότι για δεκαετίες το φυσικό αέριο κινούνταν σχεδόν αποκλειστικά από τον Βορρά προς τον Νότο. Σήμερα, με τον Κάθετο Διάδρομο, η ροή αντιστρέφεται, με την Ελλάδα να μετατρέπεται σε βασική πύλη τροφοδοσίας της περιοχής.

…και ο υπουργός Σταύρος, που «τα είπε πολύ ωραία για τα ενεργειακά»

«Καταλαβαίνετε πόσο ενισχύεται το γεωπολιτικό μας αποτύπωμα με τέτοιου είδους έργα». Ετσί έκλεισε την αναφορά του στον Κάθετο Διάδρομο ο πρωθυπουργός, την οποία είχε ξεκινήσει λέγοντας ότι «τα είπε πολύ ωραία ο Σταύρος (Παπασταύρου) για τη ενεργειακή μας πολιτική, που είναι και ο επόμενος και σημαντικός πυλώνας της ισχυρής Ελλάδας που οραματιζόμαστε». Στην δική του τοποθέτηση που είχε προηγηθεί, ο υπουργός Σταύρος χαρακτήρισε τον Κάθετο Διάδρομο «ιστορική ευκαιρία» για τη χώρα και ειδικά για τη Μακεδονία. «Είναι κάτι πολύ παραπάνω από αγωγούς που μεταφέρουν φυσικό αέριο. Είναι αρτηρίες προόδου και διασυνδέσεις ανάπτυξης, που καθιστούν τη Μακεδονία πρωταγωνίστρια της νέας ενεργειακής και εμπορικής πραγματικότητας. Και δημιουργούν μια ενδοχώρα 100 εκατομμυρίων και μια νέα αρχιτεκτονική, στην οποία η Τουρκία τρέχει να μας προλάβει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Γιατί είναι πρώτα εθνικό και μετά επιχειρηματικό έργο

Την τεράστια γεωπολιτική αξία του έργου για την Ελλάδα υπογράμμισε εξάλλου σε συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα» ο επικεφαλής του Ομίλου AKTOR Αλέξανδρος Εξάρχου, τονίζοντας ότι εξελίσσεται σε ένα από τα μεγαλύτερα στρατηγικά στοιχήματα όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που παίρνει «σάρκα και οστά» με τις μακροπρόθεσμες συμφωνίες για αμερικανικό LNG που έχουν ήδη υπογραφεί και με αυτές που είναι… στο δρόμο. «Μέχρι πριν από λίγο καιρό μιλούσαμε για ένα concept. Τώρα οι γεωπολιτικές επιδιώξεις (σ.σ. και δη η επιλογή της Ευρώπης να απεξαρτηθεί από το ρωσικό αέριο και να αποκτήσει ένα πιο ισορροπημένο ενεργειακό μείγμα όπου το αμερικανικό LNG θα έχει σημαντικό ρόλο) έχουν πάει ένα σημαντικό βήμα παρακάτω το έργο, καθώς υπάρχουν συμφωνίες και μια πραγματική βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί ο διάδρομος». Από τη συνέντευξη-ποταμό που έδωσε, κρατώ ακόμα την επισήμανση του συναγωνιστή Εξάρχου ότι ο Κάθετος Διάδρομος είναι πρώτα εθνικό και μετά επιχειρηματικό έργο. Στο πλαίσιο αυτό η συμμετοχή της ΔΕΠΑ Εμπορίας στην Atlantic SEE LNG (το κοινό σχήμα με τον AKTOR για εμπορία αμερικανικού LNG ) αποτυπώνει ακριβώς την συμμετοχή του ελληνικού Δημοσίου στο εθνικό σκέλος του έργου. Και ο νοών νοείτω…

Άρχισε η μάχη για τα… play off μεταξύ Ανδρουλάκη και Τσίπρα

Καθώς η μάχη για τα… play off για τη δεύτερη δημοσκοπική θέση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Τσίπρα φουντώνει, βρίσκομαι στη φάση να αγοράζω ποπ κορν για να απολαμβάνω τους κάθε άλλο παρά συντροφικούς διαγκωνισμούς. Μόνο τα τελευταία 24ωρα καταγράφονται αγώνες ταχύτητας μεταξύ του προέδρου Νίκου και του επικείμενου προέδρου Αλέξη, σε πλειοδοσία ταξιμάτων και κριτική κατά του… καπιταλισμού. Έχουμε και λέμε. Μόλις η Χαριλάου Τρικούπη έμαθε ότι ο Τσίπρας στη διακήρυξη Σιακαντάρη έκανε λόγο για 35ωρο, έσπευσε ο συναγωνιστής Ανδρουλάκης μέρες πριν να εξαγγείλει και αυτός όχι μόνο 35ωρο αλλά και 32 ώρες εργασίας την εβδομάδα, χωρίς μάλιστα μείωση αποδοχών. Από την άλλη, μόλις ο Ανδρουλάκης σήκωσε παντιέρα κατά των τραπεζών, στηλιτεύοντας τα υπερκέρδη τους και κάνοντας λόγο για έκτακτη εισφορά, ήρθε καπάκι ο συγγραφέας της «Ιθάκης» να εξαπολύσει φιλιππικούς κατά των τραπεζών, λέγοντας ότι θα ζητήσει από τους τραπεζίτες και τους πλούσιους «πατριωτική εισφορά».. Δεν διευκρίνισε ο τελευταίος αν θα καλέσει και τα ξενόφερτα funds, που η κυβέρνησή του επέβαλε, να δηλώσουν πατριώτες για να σωθεί η χώρα. Βλέπω πως, όπως το πάνε, θα φτάσουμε να λέμε σε λίγο καιρό ότι το περιβόητο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» θα ωχριά μπροστά στα νέα «φρούτα» που μας προσφέρουν. Γι’ αυτό σας λέω πως προμηθεύομαι ποπ κορν για τη συνέχεια.

Δεύτερος στις δημοσκοπήσεις

Σε όλες σχεδόν τις δημοσκοπήσεις, κρυφές και φανερές, το υπό ίδρυση κόμμα Τσίπρα, έχει αρχίσει να αναπτύσσει δυναμική δεύτερου παίκτη. Και αυτό συμβαίνει χωρίς ακόμα να έχει ανακοινωθεί ούτε καν το όνομα του φορέα. Τόσο απογοητευμένοι είναι εκεί στην κεντροαριστερά.

Γιατί τώρα ενοχλεί τον Αλέξη η συζήτηση για το παρελθόν

Κάποιος από το επιτελείο του Αλέξη μου ψιθύρισε ότι είναι δυσαρεστημένος που η κουβέντα πάει συνέχεια στο παρελθόν ενώ ο Τσίπρας θέλει να κοιτάξει μπροστά. Προφανώς υπονοεί το ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό», που δέχεται μπαράζ επιθέσεων στα social γιατί παίζει τώρα και όχι κάποια άλλη περίοδο. Θα ήθελα μόνο να επισημάνω πως την κουβέντα για το παρελθόν την άνοιξε ο ίδιος με την «Ιθάκη» και τις περιοδείες του, που τώρα επιχειρεί άρον-άρον να τις τερματίσει και να τις μετατρέψει σε εκδηλώσεις αυτοοργάνωσης οπαδών του. Επίσης, αν δεν κάνω λάθος, ο ίδιος πυροδότησε κουβέντα με την πρόσφατη δήλωσή του ότι έπρεπε να είχε κλείσει τις τράπεζες την επομένη της εκλογικής νίκης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Επομένως, θερίζει ότι ο ίδιος έσπειρε.

Η στρατηγική Τσίπρα

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που, βλέποντας το Σάββατο το πρωί το βίντεο του συντρόφου Τσίπρα για τις τράπεζες, ανησύχησαν για την πνευματική υγεία του πρώην πρωθυπουργού. Γιατί να δεχτώ ότι το «μεγάλο κόλπο με τη ΔΕΗ» που κατήγγειλε την προηγούμενη εβδομάδα ο οσονούπω πρόεδρος Αλέξης είναι ένα θέμα πιο τεχνικό, που λίγοι γνωρίζουν σε βάθος. Όταν, όμως, οι λέξεις «Τσίπρας» και «τράπεζες» μπαίνουν στην ίδια φράση, είναι ελάχιστοι εκείνοι που δεν θυμούνται όχι μόνο τα έργα και τις ημέρες του, αλλά και τα αποτελέσματά τους στην τσέπη τους. Από τα capital controls του 2015 (που, σύμφωνα με τον «άλλο Τσίπρα» έπρεπε να είχε επιβάλει από τις 26 Ιανουαρίου που εξελέγη) μέχρι την ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης και από το ξεπούλημα των κόκκινων δανείων στα ξένα funds μέχρι τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, όλα έγιναν επί ημερών (και με υπογραφή) Τσίπρα. Τότε, γιατί επιλέγει να τα θυμίσει στον κόσμο; Έχω μια θεωρία ότι ο οσονούπω πρόεδρος Αλέξης δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το κυβερνητικό του παρελθόν. Ξέρει πως, με εξαίρεση τον Σιακαντάρη και κάτι δευτεροκλασάτους αναξιοποίητους «συστημικούς», όσους έβαλε απέναντι το 2015, θα τους βρει απέναντι και τώρα, ότι και αν πει. Γι’ αυτό και νιώθει άνετος να πει οτιδήποτε, ακόμα και αν στην ουσία καταγγέλλει τον εαυτό του. Αρκεί να μιλάει για όσα δυσκολεύουν σήμερα τον κόσμο. Ίσα – ίσα, που στο μυαλό του οι επιθέσεις που θα δεχτεί μπορεί να λειτουργήσουν και σαν διαφήμιση προς το «σκληρό» αντισυστημικό ακροατήριο, που θεωρεί τον Τσίπρα προσκυνημένο.

Η απάντηση της ΝΔ…

Ενδιαφέρον, όμως, δεν έχει μόνο το πώς ετοιμάζει ο σύντροφος Αλέξης την επάνοδό του, αλλά και το πώς αντιδρούν σε αυτή τη στρατηγική τα δύο «συστημικά» κόμματα της χώρας. Για τη ΝΔ τα πράγματα φαίνονται απλά: Κάθε φορά που ο Τσίπρας θυμίζει στους ψηφοφόρους του «ΝΑΙ, τι πέρασαν το 2015, αυτοί βρίσκονται πιο κοντά στην εκλογική αγκαλιά του Μητσοτάκη. Ωστόσο, διαβάζοντας την ανάρτηση – απάντηση του εκπροσώπου Μαρινάκη, παρατηρώ ότι αυτή η στρατηγική έχει και ένα δεύτερο βήμα. Και αυτό δεν είναι άλλο από μια υπενθύμιση ότι το «αξίζουμε καλύτερα» που υποσχέθηκε ο πρόεδρος Κυριάκος το 2019 γίνεται πράξη. Γι’ αυτό, με αφορμή τη συζήτηση για τις τράπεζες, ο ψηλός της κυβέρνησης θυμίζει ότι η ΝΔ είναι πολύ πιο «φιλολαϊκή» από τον ΣΥΡΙΖΑ του συντρόφου Τσίπρα: IRIS, δραστική μείωση των τραπεζικών προμηθειών, διάσωση πρώτης κατοικίας μέσω του εξωδικαστικού. Κυρίως, όμως, μου έκανε εντύπωση το κλείσιμο της δήλωσης του κυβερνητικού εκπροσώπου, ότι «όσο και αν κάθε δημόσια παρέμβασή του προσβάλλει τις θυσίες των πολιτών και την κοινή λογική, τελικά η rebranded παρουσία του κ. Τσίπρα καταλήγει να είναι αδιάφορη, γιατί ο ίδιος είναι τραγικά ανεπίκαιρος». Κρατήστε το, γιατί κάτι μου λέει ότι με το που επιστρέψει κανονικά ο πρόεδρος Αλέξης, η συγκεκριμένη γραμμή θα «φορεθεί» ιδιαίτερα.

…και η αφασία του ΠΑΣΟΚ

Δεν σας κρύβω ότι, βλέποντας το βίντεο του συντρόφου Τσίπρα, θεώρησα ότι πρόκειται για μια χρυσή ευκαιρία το ΠΑΣΟΚ να επιτεθεί στον (κατά τα φαινόμενα) άμεσο ανταγωνιστή του για τη δεύτερη θέση. Σκεφτείτε το λίγο. Πρόκειται για ένα θέμα στο οποίο όχι μόνο έχει επενδύσει χρόνο και ενέργεια η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά έχει καταθέσει και μια σειρά από προτάσεις (δεν είναι της παρούσης να κρίνω αν είναι εφαρμόσιμες ή ανεδαφικές, σωστές ή λανθασμένες, απλώς διαπιστώνω το γεγονός). Μέχρι αργά χθες το απόγευμα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Χαριλάου Τρικούπη δεν έχει βρει να πει μισή κουβέντα για το σαββατιάτικο «διάγγελμα» του πρώην πρωθυπουργού. Οι εναλλακτικές που μπορώ να σκεφτώ είναι τρεις. Η πρώτη ότι στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουν τόσο πολύ στις προτάσεις τους, που θεωρούν ότι ήδη έχουν γίνει συνείδηση στην κοινωνία – κάτι που αμφισβητούν οι ίδιοι κάθε φορά που παραπονιούνται ότι στα πάνελ τους ρωτάνε περισσότερο για τα εσωκομματικά, παρά για τις προτάσεις τους. Η δεύτερη είναι ότι δεν πιστεύουν στις προτάσεις που έχουν θέσει – και, άρα, δεν θα δώσουν μια μάχη που τη θεωρούν χαμένη. Η τρίτη εκδοχή είναι ότι δεν θεωρούν τον σύντροφο Τσίπρα αντίπαλο -είτε γιατί πιστεύουν ότι είναι πολύ πίσω, είτε γιατί θέλουν να βρίσκονται στην ίδια πλευρά μαζί του εν όψει επόμενης μέρας. Αν κάποιος στην αξιωματική αντιπολίτευση θέλει να μας πει τι από αυτά ισχύει, καλοδεχούμενος. Ότι και να ισχύει, όμως, τολμώ να πω ότι δεν θα τους βγει σε καλό.

Μαντινάδα του Καραχάλιου για την Καρυστιανού, με αποδέκτη τη Γρατσία

Στο μεταξύ, στο στρατόπεδο της Καρυστιανού έχουμε εξελίξεις, καθώς η Μαρία αποδέχτηκε αίτημα του Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών (;) να τεθεί επικεφαλής του… εαυτού της. Μέσα στο γενικό χαμό, εμφανίστηκε και ο Νίκος Καραχάλιος, που ανάρτησε μια μαντινάδα, καθώς το Κίνημα εμφανίστηκε να εδρεύει στα Χανιά: «Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά και απ’ τα πολλά στα λίγα, τη γνώρισες ηγέτιδα, τη λέγανε Μαρία, τώρα με τις καλόγριες την έκανες παρία»! Την δικής του έμπνευσης μαντινάδα την αφιερώνει στην καθοδηγήτρια της Καρυστιανού, στη δικηγόρο Γρατσία…

Μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση για τις δημοσκοπήσεις

Επειδή την περασμένη εβδομάδα σας έγραψα πολλά για δημοσκοπήσεις, διάβασα μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση, την οποία και μοιράζομαι μαζί σας. Ο Παναγιώτης Παπαχατζής, ένας από τους γνωστούς ανθρώπους στην «πιάτσα» της πολιτικής επικοινωνίας, έγραψε κάτι που πρέπει να προσεχτεί. «Το λάθος που γίνεται αυτή την περίοδο δεν είναι ότι τρέχουν δημοσκοπήσεις με πρόθεση ψήφου αλλά ότι δημοσιεύονται. Και αυτό γιατί δεν υπάρχει πιο παραπλανητικό πράγμα από την πρόθεση ψήφου σε ένα περιβάλλον που ακόμα δεν έχει διαμορφωθεί πλήρως. Χωρίς τα νέα δύο κόμματα, του Τσίπρα και της Καρυστιανού, η εικόνα είναι στρεβλή». Μάλιστα, στη συνέχεια γράφει κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον: «Όσα χρόνια θυμάμαι αυτοί που δεν πηγαίνουν καλά, συνήθως γκρινιάζουν για τις δημοσκοπήσεις. Εδώ υπάρχει όμως η παραδοξότητα γιατί αυτοί που τώρα γκρινιάζουν δεν θα δουν ξανά τόσο ψηλά νούμερα. Κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης πλην ΚΚΕ, δεν θα έχει τα ίδια ποσοστά μετά. Θα είναι χαμηλότερα. Κάποια κόμματα σημαντικά χαμηλότερα, κάποια λιγότερο. Από την άλλη η είσοδος των νέων κομμάτων δεν θα επηρεάσει σημαντικά την Νέα Δημοκρατία». Επί της αρχής, σας λέω ότι συμφωνώ απόλυτα με τον σύντροφο Παπαχατζή -γι’ αυτό και εδώ και πολύ καιρό η στήλη σχολιάζει λιγότερο την πρόθεση και την εκτίμηση ψήφου και περισσότερο τα υπόλοιπα ευρήματά τους.

Κοιτώντας το δάχτυλο αντί για τις τάσεις

Δυστυχώς, στη χώρα που η πολιτική υστερία είναι εθνικό σπορ, πολύ φοβάμαι ότι η μη δημοσιοποίηση της πρόθεσης ψήφου δεν θα βοηθούσε σε τίποτα. Φανταστείτε μια επόμενη δημοσκόπηση να μην είχε πρόθεση ψήφου και κάντε εικόνα τον Γλαβίνα να λέει ότι «την κρύβουν γιατί ούτε με μαγειρέματα δεν στέκεται η ΝΔ». Δεν θα έβγαζε κάπου. Ωστόσο, η ορθότητα της παρατήρησης παραμένει. Και πρέπει να προβληματίσει όσους κοιτούν την πρόθεση αντί για τις τάσεις. Κάπως σαν αυτόν που του δείχνεις το φεγγάρι και αυτός κοιτά το δάχτυλο.

Τριάντα χρόνια Ρέμος

Μέσα στη μέρα θα ανακοινωθεί η μεγάλη συναυλία που θα πραγματοποιήσει ο Αντώνης Ρέμος στη Θεσσαλονίκη την 12η Σεπτεμβρίου, όπου και θα γιορτάσει τη συμπλήρωση τριάντα χρόνων, στη δισκογραφία. Πρόκειται για μια κανονική γιορτή, που θα λάβει χώρα στην παραλία της πόλης, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, οπότε δεν χρειάζεται να σας πω ότι θα δούμε εικόνες αλλά προεκλογικών εκδηλώσεων, της δεκαετίας του ’80. Εκτός από τον Ρέμο, οι τυχεροί που θα βρεθούν στη Θεσσαλονίκη, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν και όλες τις μεγάλες συνεργασίες που είχε στη διάρκεια της καριέρας του, με ξένους καλλιτέχνες.