Την απόλυτη κυριαρχία της Ασίας και της Αμερικής στον παγκόσμιο αγροτικό τομέα, ο οποίος παρήγαγε συνολική αξία 5,2 τρισ. δολαρίων το 2024, αποτυπώνουν τα επίσημα δεδομένα του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ.
Η Κίνα αναδεικνύεται στη μεγαλύτερη αγροτική οικονομία του πλανήτη, παράγοντας αξία 1,9 τρισ. δολαρίων, ποσό που αντιστοιχεί στο 35,6% (ή 36%) του παγκόσμιου συνόλου. Το μέγεθος της κινεζικής αγροτικής βιομηχανίας υπερβαίνει αθροιστικά εκείνο της Ινδίας (573 δισ. δολάρια), των ΗΠΑ (451 δισ. δολάρια) και της Βραζιλίας (204 δισ. δολάρια), οι οποίες συμπληρώνουν την κορυφαία τετράδα.
Συνολικά, αυτές οι τέσσερις χώρες συγκεντρώνουν σχεδόν το 60% της παγκόσμιας αγροτικής παραγωγής. Η Κίνα και η Ινδία αξιοποιούν τα τεράστια εγχώρια συστήματα τροφίμων προκειμένου να σιτίσουν περίπου 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Παράλληλα, οι ΗΠΑ συνδυάζουν την προηγμένη τεχνολογία επιτυγχάνοντας μερικές από τις υψηλότερες αποδόσεις καλλιεργειών παγκοσμίως, ενώ η Βραζιλία εδραιώνει την ισχύ της μέσω της εξαγωγικής ανταγωνιστικότητας, διαθέτοντας έναν από τους πλέον αποδοτικούς τομείς αγροδιατροφής διεθνώς.
Η λίστα των 40 ισχυρότερων αγορών
Μολονότι περισσότερα από 190 κράτη παράγουν αγροτικά προϊόντα, η μερίδα του λέοντος εντοπίζεται στην κορυφαία 40άδα, στην οποία η Ελλάδα καταλαμβάνει την 35η θέση με παραγωγή 19 δισ. δολαρίων (0,4% του παγκόσμιου μεριδίου). Αναλυτικά:
| Κατάταξη | Χώρα | Αξία Παραγωγής 2024 | Παγκόσμιο Μερίδιο |
| 1 | Κίνα | 1,9 τρισ. $ | 35,6% |
| 2 | Ινδία | 573 δισ. $ | 10,9% |
| 3 | ΗΠΑ | 451 δισ. $ | 8,6% |
| 4 | Βραζιλία | 204 δισ. $ | 3,9% |
| 5 | Ινδονησία | 145 δισ. $ | 2,8% |
| 6 | Τουρκία | 92 δισ. $ | 1,8% |
| 7 | Ρωσία | 87 δισ. $ | 1,7% |
| 8 | Ιαπωνία | 86 δισ. $ | 1,7% |
| 9 | Γαλλία | 82 δισ. $ | 1,6% |
| 10 | Μεξικό | 77 δισ. $ | 1,5% |
| 11 | Πακιστάν | 75 δισ. $ | 1,4% |
| 12 | Ισπανία | 64 δισ. $ | 1,2% |
| 13 | Γερμανία | 60 δισ. $ | 1,2% |
| 14 | Καναδάς | 58 δισ. $ | 1,1% |
| 15 | Ιταλία | 56 δισ. $ | 1,1% |
| 16 | Βιετνάμ | 56 δισ. $ | 1,1% |
| 17 | Αυστραλία | 56 δισ. $ | 1,1% |
| 18 | Κολομβία | 53 δισ. $ | 1,0% |
| 19 | Ταϊλάνδη | 48 δισ. $ | 0,9% |
| 20 | Νότια Κορέα | 41 δισ. $ | 0,8% |
| 21 | Αίγυπτος | 39 δισ. $ | 0,8% |
| 22 | Ηνωμένο Βασίλειο | 35 δισ. $ | 0,7% |
| 23 | Φιλιππίνες | 35 δισ. $ | 0,7% |
| 24 | Μπαγκλαντές | 34 δισ. $ | 0,6% |
| 25 | Πολωνία | 34 δισ. $ | 0,6% |
| 26 | Αλγερία | 31 δισ. $ | 0,6% |
| 27 | Ιράν | 31 δισ. $ | 0,6% |
| 28 | Ουκρανία | 29 δισ. $ | 0,6% |
| 29 | Μαλαισία | 29 δισ. $ | 0,5% |
| 30 | Νότια Αφρική | 26 δισ. $ | 0,5% |
| 31 | Ολλανδία | 22 δισ. $ | 0,4% |
| 32 | Σαουδική Αραβία | 22 δισ. $ | 0,4% |
| 33 | Κένυα | 22 δισ. $ | 0,4% |
| 34 | Περού | 22 δισ. $ | 0,4% |
| 35 | Ελλάδα | 19 δισ. $ | 0,4% |
| 36 | Ακτή Ελεφαντοστού | 19 δισ. $ | 0,4% |
| 37 | Ουζμπεκιστάν | 18 δισ. $ | 0,4% |
| 38 | Νέα Ζηλανδία | 17 δισ. $ | 0,3% |
| 39 | Μαρόκο | 17 δισ. $ | 0,3% |
| 40 | Καμπότζη | 17 δισ. $ | 0,3% |
| Σύνολο Παγκόσμιας Παραγωγής: 5,2 τρισ. δολάρια (100%) |
Οι «βαρύτονοι» της ευρωπαϊκής παραγωγής
Εκτός Ασίας και Αμερικής, η αγροτική παραγωγή δεν κυριαρχείται από μία μόνο χώρα, αλλά κατανέμεται σε αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες. Η Ρωσία ηγείται στην ευρύτερη περιοχή, κυρίως λόγω του τομέα των σιτηρών, αποτελώντας τον μεγαλύτερο εξαγωγέα σιταριού διεθνώς και βασικό προμηθευτή κριθαριού και ηλιέλαιου.
Στον αντίποδα, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία εξειδικεύονται σε αγροτικά προϊόντα υψηλότερης προστιθέμενης αξίας, όπως το κρασί, τα γαλακτοκομικά και το ελαιόλαδο. Την ώρα που οι παγκόσμιοι παραγωγοί ανταγωνίζονται στην κλίμακα, η Ευρώπη έχει εδραιώσει τη θέση της σε μια στρατηγική «φωλιά» γεωργίας υψηλής αξίας, διατηρώντας ταυτόχρονα ηγετική θέση στις εξαγωγές επεξεργασμένων τροφίμων και ποτών.
Η παγκόσμια αγροτική παραγωγή των 5,2 τρισ. δολαρίων συνιστά μια από τις ισχυρότερες βιομηχανίες διεθνώς. Καλύπτοντας περίπου το 50% της κατοικήσιμης γης, η γεωργία λειτουργεί ως ραχοκοκαλιά για τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, το διεθνές εμπόριο και τις αγροτικές οικονομίες. Ως ένας από τους μεγαλύτερους εργοδότες παγκοσμίως, αποδεικνύει ότι η βαρύτητά της επεκτείνεται πολύ πέρα από τα όρια της αμιγούς καλλιέργειας.
