ΑΕΝΑΟΝ: Στην τελική ευθεία οι υπογραφές για το νέο Μητροπολιτικό Πάρκο Φαλήρου
Η αντίστροφη μέτρηση για τις τελικές υπογραφές στο Μητροπολιτικό Πάρκο «ΑΕΝΑΟΝ» έχει ξεκινήσει, καθώς στις 2 Σεπτεμβρίου αναμένεται να υπογραφεί η σύμβαση μεταξύ της Περιφέρειας Αττικής και του αναδόχου σχήματος ΤΕΡΝΑ-ΜΕΤΚΑ, μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Με την υπογραφή ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευαστική φάση ενός από τα μεγαλύτερα έργα αστικής ανάπλασης στην Αττική, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 320 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ. Το έργο αφορά έκταση άνω των 741 στρεμμάτων στον Φαληρικό Όρμο και προβλέπει τη δημιουργία ενός μεγάλου δημόσιου πάρκου δίπλα στη θάλασσα, με περίπου το 75% της έκτασης να καλύπτεται από πράσινο. Στο ΑΕΝΑΟΝ προβλέπεται η φύτευση περισσότερων από 4.000 δέντρων, καθώς και η δημιουργία διαδρομών περιπάτου, ποδηλατοδρόμων, χώρων άθλησης και αναψυχής και υποδομών για πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Η ανάπλαση αποτελεί τη δεύτερη φάση των παρεμβάσεων στον Φαληρικό Όρμο, μετά τα αντιπλημμυρικά και οδικά έργα που έχουν προηγηθεί. Η συμβατική διάρκεια έχει οριστεί σε 36 μήνες, με στόχο, εφόσον τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα, το νέο πάρκο να έχει ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2029. Το έργο συγχρηματοδοτείται κατά 85% από το Ταμείο Συνοχής, ενώ το υπόλοιπο ποσό καλύπτεται από εθνικούς πόρους.
Ελληνική Νοστιμιά: Η άγνωστη ελληνική εταιρεία που πουλάει πίτσα στην Ιαπωνία
Μπορεί να μην είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα της ελληνικής βιομηχανίας τροφίμων, όμως η Ελληνική Νοστιμιά, με έδρα τα Κουφάλια Θεσσαλονίκης, κάνει βήματα που μόνο μικρά δεν είναι, έχοντας ισχυρό εξαγωγικό εκτόπισμα. Η εταιρεία ανοίγει πλέον δρόμο μέχρι την Ιαπωνία, ξεκινώντας εξαγωγές ελληνικής πίτσας στη συγκεκριμένη αγορά. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι η Ιαπωνία θεωρείται απαιτητική αγορά, τόσο ως προς τις προδιαγραφές όσο και ως προς την ποιότητα των εισαγόμενων τροφίμων, γεγονός που δυσκολεύει την πρόσβαση των ελληνικών εταιρειών εκεί. Για την Ελληνική Νοστιμιά η είσοδος εκεί λειτουργεί ουσιαστικά ως ακόμη ένα διεθνές «διαβατήριο» για τα προϊόντα της. Η εταιρεία πουλάει αυτήν τη στιγμή σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, στο Ισραήλ και αλλού. Χαρακτηριστικό είναι ότι μεταξύ των χωρών που έχει φτάσει η εταιρεία είναι η Ταϊβάν και η Νότια Κορέα, αλλά και τα σούπερ μάρκετ του Μακάο.
Τι συμβαίνει με το Ολυμπιακό Ιππικό Κέντρο
Στις 2 Σεπτεμβρίου εκπνέει και η προθεσμία για την υποβολή δεσμευτικών προσφορών στον διαγωνισμό αξιοποίησης του Ολυμπιακού Ιππικού Κέντρου στο Μαρκόπουλο, χωρίς μέχρι στιγμής να είναι γνωστό εάν η συγκεκριμένη ημερομηνία θα είναι και η οριστική ή εάν θα δοθεί ακόμη μία παράταση. Το χρονοδιάγραμμα έχει ήδη τροποποιηθεί τέσσερις φορές, καθώς η διαδικασία εξακολουθεί να συνοδεύεται από δικαστικές εκκρεμότητες. Οι προσφυγές έχουν κατατεθεί από την Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας και, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, αφορούν τη νομιμότητα της ίδιας της απόφασης εκκίνησης της διαγωνιστικής διαδικασίας και όχι κάποιο επιμέρους στάδιό της. Η εκκρεμότητα αυτή είναι που διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο να μετακινηθεί εκ νέου η καταληκτική ημερομηνία, παρά το γεγονός ότι ο διαγωνισμός βρίσκεται πλέον σε προχωρημένο στάδιο. Η αξιοποίηση προβλέπει την παραχώρηση του ακινήτου μέσω δικαιώματος επιφανείας διάρκειας 99 ετών, δίνοντας στον ανάδοχο τη δυνατότητα ανάπτυξης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της έκτασης χωρίς να μεταβιβάζεται η πλήρης κυριότητά της. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγάλη προσπάθεια αξιοποίησης της Ολυμπιακής εγκατάστασης. Στον προηγούμενο διαγωνισμό, το 2023, είχε κατατεθεί μία προσφορά από την Aplekton Holdings, συμφερόντων Δημήτρη Μελισσανίδη, ύψους 6,5 εκατ. ευρώ και με ετήσιο μίσθωμα περίπου 180.000 ευρώ. Η διαδικασία εκείνη δεν ολοκληρώθηκε μετά την προσφυγή της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το ΣτΕ έκρινε ότι το ΕΣΧΑΔΑ, μέσω του οποίου προωθούνταν η επένδυση, δεν ήταν συμβατό με το Ρυμοτομικό Σχέδιο της Αθήνας και έθεσε ως βασική προϋπόθεση τη διατήρηση της αθλητικής ιππασίας ως κύριας χρήσης του χώρου. Μετά την απόφαση, ο επενδυτής αποχώρησε και ο σχεδιασμός άλλαξε. Σημαντική εξέλιξη γύρω από την πολύπαθη Ολυμπιακή εγκατάσταση δεν αφορά, ωστόσο, μόνο το χρονοδιάγραμμα του διαγωνισμού, αλλά και η προσπάθεια του Εθνικού Αναπτυξιακού Ταμείου να δώσει λύση για την επαναλειτουργία της Κτηνιατρικής Κλινικής, η οποία παραμένει κλειστή από το 2024. Στο πλαίσιο αυτό, το Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού Αναπτυξιακού Ταμείου αποφάσισε να εξαιρέσει από την παραχώρηση τους χώρους όπου στεγάζεται η κλινική, ώστε να αναζητηθεί ένας αυτοτελής τρόπος επαναλειτουργίας της, ανεξάρτητα από τον επενδυτή που θα αναλάβει την αξιοποίηση του υπόλοιπου ακινήτου. Η επιλογή αυτή επιχειρεί να αποσυνδέσει μια κρίσιμη υποδομή για την περίθαλψη των αλόγων και τη λειτουργία του ελληνικού ιππικού αθλητισμού από το μακρόχρονο «σίριαλ» του διαγωνισμού.
Φωτοβολταϊκά: 4,5 χρόνια νωρίτερα πάνω από τον στόχο του 2030
Τέσσερα και πλέον χρόνια πριν από την εκπνοή της δεκαετίας, τα φωτοβολταϊκά όχι μόνο έπιασαν, αλλά ήδη ξεπέρασαν τον στόχο που θέτει το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) για το 2030. Ορόσημο αποτέλεσε ο Ιούλιος, όταν η συνολική ισχύς των εν λειτουργία φωτοβολταϊκών έφτασε τα 13,8 GW, όταν το ΕΣΕΚ προέβλεπε ότι το 2030 θα βρίσκονταν σε λειτουργία πάρκα13,5 GW.Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την ταχύτητα με την οποία αναπτύσσεται η ηλιακή ενέργεια στην Ελλάδα. Και, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, η τελική επίδοση στο τέλος της δεκαετίας μπορεί να πλησιάζει ακόμη και τα 20 GW. Με άλλα λόγια, ο στόχος που είχε τεθεί ως σημείο αναφοράς για το 2030 θα αποδειχθεί ιδιαίτερα συντηρητικός. Η υπέρβαση, όμως, δεν είναι χωρίς συνέπειες. Εκ των πραγμάτων εκτροχιάζει και τον σχεδιασμό για την αποθήκευση. Με ένα φωτοβολταϊκό χαρτοφυλάκιο που μπορεί να προσεγγίσει τα 20 GW, τα 4.325 MW μπαταριών, που προβλέπει το ΕΣΕΚ, δεν επαρκούν για να απορροφήσουν τα πλεονάσματα παραγωγής. Χωρίς πρόσθετη αποθήκευση οι περικοπές «πράσινης» ενέργειας θα μπορούσαν να εκτιναχθούν, πλήττοντας την οικονομική βιωσιμότητα των επενδύσεων. Οι εκτιμήσεις της αγοράς ανεβάζουν, ως εκ τούτου, τις απαιτούμενες μπαταρίες στα περίπου 8,5 GW, επίπεδο που μπορεί να καλυφθεί από τα έργα που ήδη δρομολογούνται. Και δεν είναι μόνον οι ΑΠΕ που επηρεάζονται. Αν όλες οι υπόλοιπες «πράσινες» τεχνολογίες κινηθούν με βάση τον σχεδιασμό του ΕΣΕΚ, η μεγαλύτερη φωτοβολταϊκή παραγωγή θα περιορίσει τη λειτουργία των μονάδων αερίου, οι οποίες θα μπορούσαν να παράγουν έως και 4,4 TWh λιγότερη ηλεκτρική ενέργεια ετησίως. Πρόκειται για μια εξέλιξη που, χωρίς κάποιον μηχανισμό στήριξης, μπορεί να πιέσει σημαντικά την οικονομική βιωσιμότητα των μονάδων.
Νέες επενδύσεις άνω του 1 δισ. δολαρίων για τον Ευάγγελο Πιστιόλη
Με αμείωτο ρυθμό συνεχίζει τις επενδύσεις στα δεξαμενόπλοια ο Ευάγγελος Πιστιόλης, ο οποίος προχωράει στην πρώτη του παραγγελία στη νοτιοκορεατική K Shipbuilding, εξασφαλίζοντας μάλιστα δύο από τις τελευταίες διαθέσιμες θέσεις (slots) για σχετικά πρώιμη παράδοση. Η Central Mare συμφώνησε για την κατασκευή δύο δεξαμενόπλοιων χωρητικότητας 50.000 dwt, με το κόστος να ξεπερνά τα 53 εκατ. δολάρια ανά πλοίο και την παράδοσή τους να αναμένεται έως τα μέσα του 2028. Η τιμή κινείται πάνω από την αποτίμηση των περίπου 52 εκατ. δολαρίων που δίνει η Clarksons για ένα νεότευκτο δεξαμενόπλοιο MR, κάτι που αποδίδεται τόσο στις υψηλές προδιαγραφές όσο και στην ιδιαίτερα σύντομη ημερομηνία παράδοσης. Και αυτό έχει τη δική του σημασία. Τα περισσότερα ναυπηγεία που κατασκευάζουν σήμερα τέτοιου είδους πλοία προσφέρουν πλέον θέσεις για τα τέλη του 2029 ή ακόμη και το 2030, καθιστώντας τα slots του 2028 ιδιαίτερα περιζήτητα. Η νέα συμφωνία έρχεται να προστεθεί σε ένα ιδιαίτερα επιθετικό πρόγραμμα επενδύσεων. Τον Φεβρουάριο ο Έλληνας εφοπλιστής είχε παραγγείλει 10 δεξαμενόπλοια product στην Guangzhou International Shipyard, ενώ το καλοκαίρι ακολούθησε συμφωνία για ακόμη τρία MR με την HD Hyundai HeavyIndustries. Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το TradeWinds, οι συνολικές συμφωνίες που έχει δρομολογήσει μέσα στο 2026 ενδέχεται να αφορούν σχεδόν 25 νεότευκτα πλοία, αξίας άνω του 1 δισ. δολαρίων.
Τα όρια της προαιρετικής ιδιωτικής ασφάλισης και το ΤΕΚΑ
Όποια ανάλυση και αν διαβάσεις, π.χ. της Κομισιόν, του ΟΟΣΑ, βλέπεις παντού την άποψη πως το Δημόσιο (ανεξαρτήτως… εθνικότητος), είτε αφορά τις συντάξεις είτε τις κρατικές αποζημιώσεις για πληγέντες από καταστροφές είτε οτιδήποτε… άλλο, ολοένα και λιγότερο θα μπορεί να καταβάλλει ό,τι κατέβαλε στο παρελθόν. Από τη μία μεριά τα αυξανόμενα δημόσια χρέη και από την άλλη π.χ. η κρίση του δημογραφικού, η κρίση του κλίματος κ.λπ., καθιστούν αναγκαία την ανάπτυξη της ιδιωτικής ασφάλισης, λένε οι αναλύσεις αυτές. Αλλά πόσοι πολίτες αντιλαμβάνονται αυτήν την «αναγκαιότητα»; Με εξαίρεση τις επιχειρήσεις με τζίρο αρχικά άνω των 2 εκατ. ευρώ και έπειτα άνω των 500 χιλιάδων ευρώ (τις οποίες υποχρέωσε να ασφαλιστούν έναντι φυσικών καταστροφών), η κυβέρνηση δεν επέβαλε πουθενά υποχρεωτικά την ιδιωτική ασφάλιση. Αντίθετα, κινήθηκε έως τώρα στη λογική των κινήτρων. Π.χ. έδωσε δύο διαδοχικές εκπτώσεις στον ΕΝΦΙΑ σε περίπτωση (προαιρετικής) ασφάλισης κατοικίας. Επίσης στον νέο νόμο για τα ΤΕΑ μείωσε τους φορολογικούς συντελεστές επί των παροχών. Παράλληλα, έδωσε τη δυνατότητα στους κοινωνικούς εταίρους, στο πλαίσιο μελλοντικών συλλογικών συμβάσεων, να ιδρύουν δικά τους ΤΕΑ, στα οποία, π.χ. βάσει του υποδείγματος του κυοφορούμενου ΤΕΑ στους ξενοδοχοϋπαλλήλους, θα μπαίνουν αυτόματα όλοι οι εργαζόμενοι στον κλάδο, αν και θα έχουν το δικαίωμα να εξαιρεθούν μετά. Δηλαδή δεν θα είναι ακριβώς… προαιρετική η συμμετοχή τους, όπως π.χ. συμβαίνει έως τώρα με τα άλλα ΤΕΑ. Έτσι, ενδεχομένως να δούμε και στο μέλλον αντίστοιχα παραδείγματα, στα οποία προαιρετικά μεν οι κοινωνικοί εταίροι θα συστήνουν ΤΕΑ, ημι-υποχρεωτικά δε οι εργαζόμενοι στους κλάδους που συστήνονται ΤΕΑ θα ασφαλίζονται. Και κάπως, έτσι, βήμα βήμα, μπορεί να δει κανείς την αύξηση της κάλυψης των εργαζομένων από την επαγγελματική και ιδιωτική ασφάλιση. Τώρα, αν ούτε αυτό το το μοντέλο δεν «περπατήσει», η στήλη δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει. Μπορεί, όμως, να υπενθυμίζει πως υπάρχει και το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης, στο οποίο ασφαλίζονται υποχρεωτικά όσοι διορίστηκαν για πρώτη φορά από 1/1/2022 και έπειτα. Ο νοών νοείτω, ακόμα και εντός του κυβερνώντος κόμματος, ειδικά για όσους -ίσως- βιάστηκαν να ασκήσουν κριτική σε αυτό το εγχείρημα, γιατί κάτι μας λέει ότι η σημασία αυτού του ταμείου, το οποίο συγκεντρώνει «σιωπηρά» πολλά εκατομμύρια αποθεματικών κάθε χρόνο, δεν έχει ακόμα επ’ ουδενί «ξεδιπλωθεί».
Το τέλος της ντρίμπλας μεταξύ απασχόλησης, ΔΥΠΑ και ΟΠΕΚΑ
Τα προηγούμενα χρόνια, κυρίως λόγω της πανδημίας και μετέπειτα του Ταμείου Ανάκαμψης, το οποίο ήλθε να επουλώσει τις πληγές αυτής στην οικονομία, έτρεξε -ως γνωστόν- πολύ χρήμα σε προγράμματα κατάρτισης και απασχόλησης. Επίσης -ως γνωστόν- το Ταμείο Ανάκαμψης τελείωσε και η αίσθηση που έχει αποκτήσει η στήλη, τόσο από πηγές της στο υπουργείο Οικονομικών όσο και στο υπουργείο Εργασίας, είναι πως μάλλον δεν υφίσταται επί του παρόντος σε καμία περίπτωση κανένα διάδοχο χρηματοδοτικό σχήμα για να καλύψει πλήρως το κενό που θα αφήσει στο πεδίο αυτό το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης. Αν αυτή η αίσθηση επαληθευτεί, θα δούμε λιγότερους δικαιούχους για τέτοια προγράμματα τα αμέσως επόμενα χρόνια, με πόρους του κράτους αλλά και του εναπομείναντος ΕΣΠΑ. Όσο δε για το «Νέο ΕΣΠΑ», την «Εθνική Περιφερειακή Εταιρική Σχέση», τα πράγματα είναι επίσης δύσκολα, λόγω του μοντέλου Ν+1, των αυστηρών όρων, αλλά και των μειωμένων πόρων του. Οπότε, όσοι άνεργοι ελπίζουν στη συνέχιση όσων έζησαν την περίοδο 2022-2026 και μετά το 2027, μάλλον θα πρέπει να το ξανασκεφτούν. Επίσης, όσοι εργαζόμενοι νομίζουν πως μπορούν με τα ίδια ένσημα, όπως μέχρι τώρα, να συνεχίσουν να δικαιούνται επίδομα ανεργίας, έτσι ώστε να κάνουν… ντρμίπλες μεταξύ απασχόλησης, επιδότησης ανεργίας ΔΥΠΑ και επιδομάτων ΟΠΕΚΑ, προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα προς το ζην εισοδήματά τους (δηλωμένα, αδήλωτα και επιχορηγούμενα από το κράτος), επίσης από το 2027 θα πρέπει να αλλάξουν ρότα, γιατί και τα ελάχιστα ένσημα για επιδότηση της ανεργίας θα αυξηθούν και οι έλεγχοι από τον ΟΠΕΚΑ θα ενταθούν…
