Αντίστροφη μέτρηση για το Μουντιάλ 2026 το οποίο ξεκινάει την επόμενη εβδομάδα στα γήπεδα του Καναδά, του Μεξικού και των ΗΠΑ.
Ωστόσο, η έντονη αντιπαράθεση γύρω από αυτό που ήδη χαρακτηρίζεται ως η πιο ακριβή διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού έχει μετατραπεί σε κεντρικό γεγονός. Με τις τιμές των εισιτηρίων να εκτοξεύονται σε εξαψήφια νούμερα, τα αστρονομικά κόστη για τα πάντα – από τις μετακινήσεις μέχρι τη στάθμευση – και τον φόβο γύρω από τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές της κυβέρνησης Τραμπ, αρκετοί φίλαθλοι έχουν πάρει την απόφαση να μην πατήσουν καν στα γήπεδα.
Την ίδια στιγμή, οι διοργανώτριες πόλεις δίνουν σκληρή μάχη για να αποφύγουν την οικονομική ζημία, προσπαθώντας να ισοσκελίσουν τα τεράστια έξοδα μεταφέροντάς τα στους καταναλωτές και τους φορολογούμενους. Για παράδειγμα, σημειώνει σε θέμα του το Bloomberg, στην περιοχή της Νέας Υόρκης, η οποία θα φιλοξενήσει τον μεγάλο τελικό, η εταιρεία μεταφορών New Jersey Transit κοστολογεί το εισιτήριο προς το στάδιο MetLife στα 98 δολάρια, για μια διαδρομή που υπό κανονικές συνθήκες κοστίζει περίπου 13 δολάρια. Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα των υπέρογκων αυξήσεων που συνδέονται με ένα γεγονός το οποίο υπόσχεται να αποφέρει στη FIFA έσοδα που μπορεί να αγγίξουν ακόμα και τα 13 δισ. δολάρια.
Αυτή είναι η πρώτη χρονιά που η FIFA εισήγαγε το σύστημα της δυναμικής τιμολόγησης στα εισιτήρια. Η διοργανώτρια αρχή δήλωσε ότι η ζήτηση έφτασε σε πρωτοφανή επίπεδα, με περισσότερα από μισό δισεκατομμύριο αιτήματα για εισιτήρια κατά την πρώτη φάση των πωλήσεων. Λόγω της φύσης της δυναμικής τιμολόγησης, η αυξημένη ζήτηση προκαλεί αυτόματα την άνοδο των τιμών, γεγονός που εξηγεί γιατί το κόστος είναι υψηλότερο από ποτέ.
Για τις πόλεις που φιλοξενούν τους αγώνες του Μουντιάλ, η χρηματοδότηση της ασφάλειας και των μεταφορών αποτελούσε πηγή ανησυχίας εξαρχής. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ενέκρινε επιχορηγήσεις ύψους 625 εκατ. για τις 11 αμερικανικές διοργανώτριες πόλεις, όμως τα κονδύλια αυτά δεν διανεμήθηκαν παρά μόνο τον Μάρτιο και ενδέχεται να μην επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν αναλογιστεί κανείς ότι οι πόλεις δεν λαμβάνουν κανένα μερίδιο από τα άμεσα έσοδα των αγώνων του Μουντιάλ. Όλα τα κέρδη καταλήγουν στα ταμεία της FIFA, η οποία υποστηρίζει ότι επανεπενδύει αυτά τα δισεκατομμύρια για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου παγκοσμίως. Έτσι, οι πόλεις εξαρτώνται αποκλειστικά από το οικονομικό αποτύπωμα των δαπανών των τουριστών για να καλύψουν τα έξοδά τους. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, σπάνια συμβαίνει στην πράξη.
Όπως επισημαίνει ο Άντριου Ζίμπαλιστ, καθηγητής οικονομικών στο Smith College, το ποσό της κρατικής ενίσχυσης είναι καλό, αλλά σε καμία περίπτωση αρκετό για να αντιμετωπιστούν τα πιθανά ζητήματα ασφαλείας. «Όταν έχεις τόσο υψηλά κόστη από τη μία πλευρά και ουσιαστικά μηδενικά έσοδα από την άλλη, το αποτέλεσμα είναι μια καθαρή οικονομική ζημία, το βάρος της οποίας – παρά τις όποιες ιδιωτικές δωρεές ή τοπικές χορηγίες – θα κληθεί τελικά να πληρώσει ο φορολογούμενος πολίτης», καταλήγει ο καθηγητής.
